ลูกเขย Novels & Stories

“อาทิตย์หน้ามาหาตาใหม่นะลูกนะ ตาคิดถึง “ คำพูดลูกสาวไม่มีผลอะไรแล้ว ตามองแต่ท้องโตๆที่อยู่ตรงหน้ายิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างมีความสุข “ผมไปก่อนนะพ่อ “ ลูกเขยยกมือไหว้พ่อภรรยา แล้วประคองพราวรุ้งขึ้นไปนั่งบนรถอย่างระมัดระวัง

“เอาน่าคุณ...” “ก็ดูมันตอบสิ” “ก็ดูคุณถามสิ” “ใช่สิ...นั่นมันลูกเขยคุณนี่” “ค่ะลูกเขยฉัน ไปลูกเดินนำไป”

โห่.......โห...ฮิ้ว.... โห่.......โห...ฮิ้ว.... โห่...ฮิ้ว... ใครมีมะกรูด มาแลกมะนาว ใครมีลูกสาว มาแลกลูกเขย เอาวะเอาเหวยลูกเขยกลองยาว

ได้ลูกเขยเป็นหมอ “บ้านเล็กหน่อยนะคะ มีเท่านี้ล่ะค่ะ สวยหาเงินคนเดียวยังไม่ได้ขยับขยาย” อวยหนูเข้าไปเยอะ ๆ เลยแม่ เขาจะได้รู้ว่าลูกสาวแม่เป็นเด็กกตัญญู! “อ๋อ ไม่เป็นไรครับ น่ารักดี” น่ารักดี?

แม่ยายอวยพรแล้วตอนท้ายยังหยอกเหย้าลูกเขยเรียกเสียงหัวเราะจากทุกคน “ไม่คืนแน่นอนครับคุณแม่ ผมจะทำให้คุณแม่เห็นว่าผมจะจะดูแลลีก้าและลูกให้มีความสุขตลอดไปครับ” ลูกเขยบอกแม่ยายแล้วทั้งคู่ก้มกราบเท้า

ไม่วายถูกพ่อตาแม่ยายเหน็บแนมอยู่เป็นระยะ ใช่ซี้!…เขามันเขยชังหมายเลขสองนี่ พวกท่านมีลูกสาวสี่คน เขาเป็นลูกเขยคนที่สี่ ได้ลูกสาวคนสุดท้องของท่านมาเป็นเมียแบบไม่ถูกไม่ควรเท่าไร เลยถูกจัดอันดับว่าเป็นลูกเขยชังหมายเลขสอง แต่ก็ยังดีกว่าเขยชังหมายเลขหนึ่ง รายนั้นเป็นเขยคน� �ต เวลาเจอหน้ากับพ่อตาทีไรเป็นต้องถูกท่านจิกกัดจนร่างแทบพรุน ไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่ถูกใจพ่อตาไปเสียหมด พูดได้เลยว่าแค่หายใจก็ผิดแล้ว

นางวลัยไม่ขัด… ก็ว่าที่ลูกเขยสุดหล่อคนนี้ไม่ธรรมดา นอกจากชาติตระกูลสูงแล้วยังร่ำรวยเข้าขั้นมหาเศรษฐี ใครบ้างจะไม่อยากได้ผู้ชายคนนี้มาเป็นลูกเขย “เอ่อ… แม่คะ… ” ยาดามองหน้ามารดาด้วยสีหน้างงๆ “ไปเถอะลูก… ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจก็ควรต้องปรับความเข้าใจกัน… ”

ทีนี้มาบอกว่าลูกสาวของเจ้า ทีนั้นบอกข้าไม่ใช่พ่อของนาง ข้าอดสูใจกับเจ้านักอาอิน. “เขาเป็นแค่ลูกเขยของข้า จะรุ่นพ่อหรือรุ่นปู่เขาก็ต้องให้ความเคารพข้า”

เมื่อไปถึงว่าที่ลูกเขยก็มือไม้อ่อนเข้าไปสวัสดีผู้หลักผู้ใหญ่อย่างนอบน้อม หมดมาดนักธุรกิจผู้เคร่งขรึม นั่นว่าสร้างความประทับใจมากพอแล้ว ยิ่งมีของฝากเป็นพวกชาสมุนไพรและของบำรุงร่างกายชั้นดีมากมายด้วยแล้ว ตำแหน่งลูกเขยดีเด่นจะไปไหนเสีย "นี่เลยๆ ตอนเด็กๆ น่ะนะ ยั ยพรีนเนี่ยดื้อจนย่าปวดหัว แผลนี้ก็ได้มาเพราะปีนต้นไม้ ตกลงมาเข่าถลอก เจ็บก้นไปหลายวันเชียวล่ะ"

อลิชายิ้มบางแทนคำตอบ แต่ดูเหมือนว่าบุรินทร์ภัทรอยากจะแนะนำตัวเองให้กับพ่อตารู้จักเต็มทน “สวัสดีครับ ผมเป็นลูกเขยพ่อนะ” “มาๆ เข้าไปนั่งในบ้านก่อน เดี๋ยวหาอะไรให้กิน” “ยายแจ่มเว้ย แกออกมาดูสิว่ามีแขกที่ไหนมาหา”