ลูกเขย Novels & Stories

ฟีนเอ่ย "คุณอายอมรับแล้วนะครับว่าผมเป็นลูกเขย อย่าเปลี่ยนคำนะครับ"ลีวายเอ่ย "แดกข้าวเข้าไปเหอะมึงน่ะ พูดมากชิบ"ฟีนเอ่ย

“บ้านนี้ยินดีต้อนรับมากเลยนะที่จะมาเป็นลูกเขย เคยเชียร์คู่พี่อยู่นานแต่ไม่เห็นแววจะสมหวังเลยสักที ไม่คิดว่าคู่น้องที่เป็นเพื่อนสนิทกันจะตกลงคบกันก่อนอีก แบบนี้ก็เท่ากับสมใจคิดสักที” “แหม~ ก็แน่อยู่แล้วสิครับ ก็หมอกเป็นลูกชายคนโปรดแม่นี่นา ตอนนี้ยิ่งได้มาเป็นลูกเขยอีก เฮ ้อ... ผมคงต้องได้หอบผ้าออกจากบ้านแล้วมั้ง” “พูดอะไรแบบนั้น จริงๆ เลยลูกคนนี้นี่”

หยางจวิ้นข่ายคุกเข่าลงข้างเตียงด้วยท่วงท่าสง่างาม ประสานมือคารวะพ่อตาแม่ยายอย่างนอบน้อมที่สุด "ท่านพ่อตา ท่านแม่ยาย โปรดอย่าได้เกรงใจ... เจียวจินคือฮูหยินที่ข้ารักและยกย่องที่สุด การปกป้องนางและครอบครัว คือหน้าที่ของลูกเขยอย่างข้าอยู่แล้วขอรับ" คำเรียกขานว่า 'ลูกเขย' อย่างเต็มปากเต็มคำ แล

น้ำไนท์เดินเข้าใกล้แล้วจุมพิตแก้มนุ่มภรรยา โชว์พ่อตาทันที “พี่ไนท์” ดาริกาตีแขนสามีเบา ๆ เตชินเห็นก็ได้แต่ส่ายหัว ไอ้ลูกเขยคนนี้ มันหื่นเสมอต้นเสมอปลายดีแท้ เขามาหาลูกกับหลานทีไรก็ต้องเจอลูกเขยทำแบบนี้ทุกที “อย่าถือสาคนประสาทเลยนะคะพ่อ พ่อจะพาหลานไปกินร้านไหนคะ”

“แฟน!! ยัยเด็กดื้อของแม่มีแฟนแล้วจริงด้วย สวัสดีจ๊ะลูกเขย” “แม่…ยังไม่ถึงขั้นนั้นค่ะใจเย็นก่อนไหมแม่” “น่า…เรียกไว้ก่อนไม่เห็นเสียหาย ลูกเขยนี้สามีแม่จ๊ะชื่อคุณแฟร้งจ๊ะ”

บดินทร์แสยะยิ้ม "ไม่ได้หรอก เดี๋ยวนี้เลื่อนขั้นเป็นลูกเขยคนโปรดแล้ว" "ฮึฮึ.."

จากนั้นเฟนด์ก็ส่งรอยยิ้มอบอุ่นแล้วเดินออกไป “เดี๋ยวนะ มันไม่ใช่แบบนั้นสักเท่าไหร่นี่ เขาเป็นแค่ลูกเขยไม่ใช่เหรอ? ลูกเขยมีเงินมากขนาดนั้นเลย?”

ลูกเขยของเธอ “พี่ไม่เป็นไร ทุกอย่างยังเหมือนเดิม พี่ยังมีความเอื้ออาทรให้เวย์เสมอ ยังมองเวย์อย่างเอ็นดู เวย์เป็นเหมือนเพื่อน...เหมือนน้องคนหนึ่ง และตอนนี้...เป็นลูกเขยด้วย อย่าคิดอะไรให้เป็นการทำร้ายตัวเอง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ได้โปรดมองแค่กุ๊ก คิดถึงแต่กุ๊ก รักเ� �อให้มากๆ เท่านั้นก็พอ...”

เจ้าสัวณรงค์พูดลอย ๆ พร้อมกับเหม่อตามองไปทางอื่นราวกับว่าไม่ได้เจาะจงถึงใครโดยเฉพาะ "ตั้งแต่ที่ใกล้จะมีลูกเนี่ยไอ้ว่าที่ลูกเขยมันก็ดูหล่อ ดูเต็มอิ่มขึ้น แถมยังเอาการเอางานซะด้วย เป็นหนุ่มพ่อหม้ายเนื้อหอม ป๊าว่าคงจะมีสาว ๆ รอต่อคิวยาวถึงเชียงใหม่มั้ง นี่ถ้าเกิดวันใ ดไอ้ว่าที่ลูกเขยมันท้อใจที่จะตามง้อเราขึ้นมา ป๊าไม่รู้ด้วยนะ" ทิ้งระเบิดไว้ดังตู้มแล้วก็เดินออกไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นปล่อยความหนักใจให้ตกเป็นของพลอยปภัสแทน

ครูนับเก้าเด้งตัวออกมาจากที่นั่งแล้วเขย่าลูกเขยที่ยืนโบกปอมปอมเชียร์ภรรยาพร้อมกับเด็กน้อย "ครับผมก็ดีใจมากครับแม่" ลูกเขยหนุ่มพยักหน้ารับฉีกยิ้มกว้างด้วยความปลื้มใจไม่แพ้กัน