Novel & Cerita ลูกเขย

ได้ลูกเขยเป็นหมอ “บ้านเล็กหน่อยนะคะ มีเท่านี้ล่ะค่ะ สวยหาเงินคนเดียวยังไม่ได้ขยับขยาย” อวยหนูเข้าไปเยอะ ๆ เลยแม่ เขาจะได้รู้ว่าลูกสาวแม่เป็นเด็กกตัญญู! “อ๋อ ไม่เป็นไรครับ น่ารักดี” น่ารักดี?

“ดีๆ งั้นเดี๋ยวกลับไปเมื่อไหร่ ลูกก็ชวนพี่เขามากินข้าวที่บ้านบ้างนะ พ่อเขาซื้อของมาฝากลูกเขยเยอะเลย” โดนคำว่า ลูกเขย กระแทกใจอีกครั้ง จนพูดไม่ออก หากพ่อกับแม่เธอรับรู้ว่าลูกเขยของท่านกลายเป็นอดีตสำหรับเธอไปแล้วจะว่ายังไงนะ

พลอยขวัญกล่าว “แน่ล่ะสิ...ตอนนี้พยัคฆ์ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกเขยจางเหว่ยแล้วนี่นา...พ่อตามันไว้วางใจให้ดูแลงานทุกอย่าง”

มารินที่นั่งอยู่ข้างพี่แมทก็ทักทายว่าที่น้องเขยบ้าง “ทำไมวันนี้มาด้วยกันได้ล่ะ?” พ่อมายูเอ่ยคำถามไปยังว่าที่ลูกเขยคนเล็กของบ้านส่วนว่าที่ลูกเขยคนโตของเขาก็อยู่แถวๆนี้นั่นแหละ อีกไม่นานเกินรอไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้หลานชายทั้งสองจากบ้าน ‘กิจขจรเลิศชัย’

พิมพ์ลดานึกสงสัย “พี่เขยของคุณสูญเสียความทรงจำแค่บางส่วนครับ ก็อาจจะมีคนที่จดจำไม่ได้และจำได้”

ไม่ลืมที่จะร่ำลาว่าที่ลูกเขยของเขาที่ค่อนข้างปลาบปลื้มเป็นอย่างมากเพราะพ่อฉันตบบ่าตบไหล่เขาไม่หยุดเลย "อย่าเซอร์ไพรส์พ่อกับแม่บ่อยล่ะอิงดาว กลับมาครั้งนี้เซอร์ไพรส์ว่าที่ลูกเขย ครั้งหน้าไม่เล่นใหญ่กว่านี้แล้วนะลูก"

ชายคนนี้ชื่อหยางซิน เป็นลูกเขยของเหล่าเจิ้งโถวอดีตผู้ใหญ่บ้าน! พูดให้ถูกต้อง หยางซินเป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านของเหล่าเจิ้งโถว!

ลุงเขยรีบรั้งหลานเมียไว้ด้วยสายตาวิบวาว สายตาเร่าร้อนแฝงความหื่นที่กำลังกลืนกินเธอตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า “นะ หนู หนูแคท...เรามาพูดกันตรงๆดีกว่า อย่าอ้อมค้อมให้เสียเวลาอีกเลย บอกลุงสิ ว่าหนูแคทอยากเป็น...” เมียอีกคนของเขาหรือเปล่า...หากเด็กสาวต้องการตำแหน่งนั้นล่ะก็ เขาก็ไม่ขัด เพร าะสองแขนของเขาอ้ารอรับเธอมานานแล้ว แถมไอ้จ้อนของเขาก็หิวกระหายในตัวเธอมาตลอด นับตั้งแต่ที่เธอมาช่วยงานที่บ้าน สายตาของเธอทำให้เขานึกถึงแฟนเก่า !

“ก็น้องสาวเราน่ะอืดอาด ยืดยาด ต้องเล่นไม้นี้แหละ” ตอบลูกชายแล้วมองเพื่อนสนิทของเขา ที่กำลังจะเลื่อนตำแหน่งมาเป็นลูกเขยด้วยสายตาเอ็นดู “พ่อกับแม่ยินดีต้อนรับต้นมาเป็นลูกเขยของเรานะ ไปจัดการส่งข่าวเรื่องนี้ให้ผู้ใหญ่รับรู้ แล้วเราค่อยมาคุยกันแบบเป็นเรื่องเป็นราวอีกทีนะ ”

วิกรมขัดลูกเขย “มันเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วครับคุณพ่อ เชื่อผมสิครับ” ฝ่ายลูกเขยตอบกลับอย่างมั่นใจ “หลงตัวเองชะมัด” พ่อตาพูดเบาๆ แต่หูของลูกเขยก็ไวเหลือเกิน