วันสิ้นโลก Novels & Stories

แรงสั่นสะเทือนมากมายก่อนหน้าสร้างรอยร้าวหยั่งลึกเข้าไปในหนามหินผานับร้อยแท่ง แรงเหล่านั้นสะสมรุนแรงเกินกว่าที่ผาเหล่านั้นจะตั้งตระหง่านดังเดิมได้อีก ส่งให้พวกมันพังครืน หินผาก้อนน้อยใหญ่พุ่งดิ่งลงมากลบฝังหุบเหวเบื้องล่างดั่งอุกกาบาต เมื่อรวมกับม่านควันหนาทึบก็เหมือนเป็นฉ ากจุดจบในภาพยนตร์วันสิ้นโลก “แย่แล้ว!” เจมส์ร้องตะโกน ก่อนที่เขากับเฟลิกซ์จะทันได้หายตกใจ พระเอกผู้โชคร้ายก็ดึงดูดหินก้อนที่ใหญ่ที่สุด แหลมคมที่สุด พุ่งลงมาไวที่สุด ตรงเข้าสู่ศีรษะสีทองอ่อนอย่างพอดิบพอดี

“เฮียคะ อิท นอท ดิ เอนด์ ออฟ เดอะ เวิร์ล ด้อน วอรี่ๆ“ เชลล่าผู้ซึ่งเก่งภาษาอังกฤษที่สุดในบ้านก็เอ่ยขึ้น มันมีความหมายซึ่งแอบแซวผู้เป็นพี่ชายที่ทำใบหน้าอมทุกข์ราวกับโลกจะแตก ด้วยความหมายของประโยคที่ว่า นี่ไม่ใช่วันสุดท้ายของโลก ไม่ต้องกังวลไป นั่นทำเอาผู้ให

ปรีชญาบอก “ทำไม เสียดายหรือไงปรี” “ไม่ค่ะ ไม่ใช่ ปรีอิจฉามารีค่ะ ผู้หญิงทุกคนก็คงคิดเหมือนกัน มารีเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉามากๆ ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ จะทำให้ซาตานอย่างกายหลงรักขนาดมอบหัวใจตัวเองไม่เผื่อเก็บไว้”

วันต่อมา… 15:35 | ห้าง SOLENE Mall หลังจากเมื่อวานไปเจอบึงลูนาสุดสะพรึงมาเต็มตา ฉันยังตัดสินไม่ได้เลยว่า ผี กับ แบคทีเรียในน้ำ อะไรน่ากลัวกว่ากัน

ดูเหมือนความรักของคนสามคนคงไม่ใช่สิ่งที่ถูกที่ควรนัก เพราะสุดท้ายอุบัติเหตุทางรถยนต์ก็พรากพวกเขาให้ดับสิ้นลงไปพร้อมกัน เหลือเพียงปกป้องกับปิติเท่านั้นที่ยังต้องดิ้นรนต่อไปบนโลกใบนี้ ปิติไม่เคยรังเกียจน้องชาย เขาจัดการทรัพย์สมบัติให้ตามพินัยกรรมที่ผู้เป็นบิดาทำไว้อย่างยุติธรรม รวมทั้งคอยดูแลปกป้องไม่ให้ใช้ชีวิตอย่างนอกลู่นอกทาง อะไรที่เหมาะสม ปิติพร้อมสนับสนุน

ไหมขวัญกุมหน้าร้องระงม ไม่มีวันไหนไม่เสียใจ ไม่มีวันไหนไม่รู้สึกผิด แต่หัวใจอันเห็นแก่ตัวของมนุษย์ ทำให้เธอทำผิดพลาด ทำให้เธอทอดทิ้งสิ่งเดียวที่มีค่าที่สุด เอาเถิดสวรรค์ ลงโทษเธอเสียให้พอ เธอจะไม่อ้อนวอนให้ท่านเมตตา เธอจะอยู่ตรงนี้ ยอมรับทุกสิ่งที่สวรรค์บัญชา “อ อกไปจากที่นี่ ออกไป!” นั่นคือประโยคสุดท้าย ก่อนที่กฤติกาจะกลับไปซุกกายอยู่ใต้ผ้านวม ให้อาการแพ้ท้องทุเลาก่อนเถิด คนต่อไปที่เธอจะต้องจัดการก็คือ สามีของเธอเอง

จูอวิ่นเยี่ยนมีความเคยชินอยู่ข้อหนึ่ง ยึดถือปฏิบัติมานานถึงแปดปี ทุกคืนตอนสี่ทุ่มห้าสิบเก้า เขาจะโทรศัพท์ออกตรงเวลา ระยะเวลาการสนทนา คือสามนาทีตลอดกาล "จิ้งเวินเป็นโรคนอนไม่หลับ หมอบอกว่าก่อนนอนต้องมีคนอยู่คุยด้วย" "ทำไมต้องเป็นคุณ?" "อุบัติเหตุในตอนนั้น จิ้งเวินได้รับบาดเจ็บแทนผม เธอเคยช่วยชีวิตผมไว้" แปดปี สามนาที สองพันเก้าร้อยกว่าครั้ง ฉันกลั้นใจบอกตัวเองให้ใจกว้างมาโดยตลอด จนกระทั่งครบรอบวันแต่งงานปีที่สาม ในที่สุดจูอวิ่นเยี่ยนก็ปลีกเวลามาเติมเต็มทริปฮันนีมูนกับฉันได้ ก่อนวันสิ้นสุดการเดินทางหนึ่งวัน เขากำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ ฉันนอนอยู่บนเตียงโรงแรมเลือกรูปถ่ายเซตของเรา โทรศัพท์ของเขาพลันมีข้อความเด้งขึ้นมาฉบับหนึ่ง เป็นคลิปวิดีโอที่เหลียงจิ้งเวินส่งมา อีกฝั่งของหน้าจอ เธอ

ตราบจนชั่วฟ้าดินสลาย จบบริบูรณ์

และผมยังไม่มีสิทธิ์ตาย ไม่มีสิทธิ์ไปมีความสุข ไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น นอกจากจมปลักอยู่กับความทุกข์ทรมานไปจนกว่าจะสาสม ถึงตอนนั้นค่อยตาย ตายไปอย่างช้าๆกับความทรมานจากความเลวและความผิดบาปที่คอยกัดกินหัวใจอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน จนกระทั่งถึงวันสุดท้าย “ฉันเข้าใจแล้ว” SO END สองอาทิตย์ต่อมา ถึงวันสอบไฟนอลวันสุดท้ายแล้วล่ะ สอบเสร็จแล้วด้วย ความอดทนของฉันใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดแล้ว ฉันกำลังจะได้ไปจากที่นี่ ไปให้พ้นจากคนใจร้ายคนนั้นที่วันนั้นคิดจะตาย เพราะฉันไล่เขาให้ไปตายซะ

เอกภพหันมาถามเพื่อน “อืม กูก็ขอให้เขามีความสุขแล้วกัน” ธีรุตม์ตอบด้วยน้ำเสียงเจือความเศร้าเล็กน้อย เขาเพิ่งรู้ข่าวนี้เมื่อเช้า และตลอดทั้งวันก็มีบางช่วงที่เผลอนึกถึงขึ้นมา