สถานะรักข้างเดียว นิยาย & เรื่องราว

ฉันตื่นขึ้นมานอนเหยียดยาวอยู่บนตัวโรแวน แขนของเขาโอบรอบเอวฉันไว้แน่น และครึ่งตัวของร่างกายฉันอยู่บนตัวของเขา ฉันค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นจากอกของเขา นี่เป็นอีกหนึ่งสิ่งใหม่สำหรับเรา ตำแหน่งที่สนิทสนมของเราที่แสดงออกมาให้เห็น คุณจะคิดว่าพวกเรากำลังมีความรักแต่ม ีเพียงฉันเท่านั้นที่รู้ความจริง ใช่ มีความรักในการแต่งงานของเราแต่มันเป็นรักข้างเดียว

รสสุคนธ์บอก แต่แพรพรรณรู้ดีว่านั่นเป็นการขู่ด้วย “แพรยังไม่เลิกรักเดียวเลยนะ รส” แพรพรรณพูดขึ้น “รักของแพร กับรักของเดียวต่างกัน รสว่าคงกลับมาผสานให้เหมือน เดิมคงยาก แพรไม่สังเกตเห็นแววตาของเดียวหรือ เวลาที่มองหรือยิ้มๆ ให้ นังหนูปรายฝน ความสุขออกจะชัดเจนขนาดนั้น” ร สสุคนธ์พยายามาพูดจาหว่านล้อมหวังว่าแพรพรรณจะเข้าใจกับการที่ใจเดียวเลือกเดินไปข้างหน้า

“แต่เธอเตรียมใจไว้บ้างก็ดีนะ จะมาทำให้คนอย่างฉันรักเธอเพราะคนสารเลวอย่างฉันน่ะจะทำให้เธอเจ็บหนักได้ หากวันไหนเธอตกหลุมรักฉันขึ้นมาเอง จงรู้ไว้ด้วยว่าสถานะของเธอกับฉันมันจะอยู่แค่นี้” เขาหมายถึงเธอจะเป็นคนรู้สึกกับเขาฝ่ายเดียวใช่ไหม เหอะ! ถ้าเธอไม่แน่จริง ถ้าเธอหวั่นไหวง่ายเธอไม่มาถึงจุดนี้หรอก

คนที่ยังก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารสัญญาสรุปสั้นๆอย่างไม่ใส่ใจนัก “ซ้ำเติม! ใครมันจะไปรักเดียวใจเดียวแบบคุณมึงละครับ...หลงรักคนที่เคยเจอหน้ากันแค่ครั้งเดียว?” คนชอบแจกจ่ายความรักให้กระจัดกระจายประชด

ภารนัยดูแลการอยู่การกินของธารธารากับลูกสาวดีมาก ไม่เคยปล่อยให้หล่อนอดอยาก ธารธาราตอบแทนความดีของเขาดูแลกลับบ้างในวันที่เขาเหน็ดเหนื่อย อยู่ด้วยกันมาหลายปี จะปากแข็งว่าไม่รักไม่ผูกพันกับเขาเท่ากับโกหก เพียงแต่ไม่ใช่ความรักในรูปแบบอยากครอบครองเป็นเจ้าของ หรือเรียกร้องกึ่งบังคับใ ห้เขายกย่องตนเอง แค่รัก... แค่นั้น... ไม่มีความคิดซับซ้อน ปรารถนาดีกับเขา อยากให้เขาสุขภาพแข็งแรง มีความสุขในทุกวัน ธารธาราไม่เคยก้าวก่ายชีวิตของเขา ยอมรับความจริงเสมอว่าความสัมพันธ์ พัฒนาไปมากกว่าสถานะพ่อแม่ที่ดีของลูก ‘ไม่ได้’ เน้นย้ำคำว่า ‘ไม่ได้’ โดยเด็ดขาด

เขาเจ็บคนเดียวที่ไหน เธอเองก็เจ็บไม่ต่างกัน คนที่บอกเลิกไม่ได้แปลว่าหมดรักก่อน แต่มันรักเกินไปจนทนต่อไปไม่ได้แล้ว ความรักที่พยายามอยู่ฝ่ายเดียวมันก็เหมือนปรบมือข้างเดียวนั่นแหละ แม้จะพยายามแค่ไหนหรือจับมืออีกฝ่ายขึ้นมาตี แต่มันก็คงไม่ดังเท่ามือทั้งสองข้างปรบตีไปพร้อมกันหรอก ในเ มื่อรักเราไม่เท่ากัน...มันก็ควรพอได้แล้ว

"ไอ้หมอนั่นน่ะหรอ ถามจริงเธอจะเอาผู้ชายอย่างนั้นจริงๆ หรอ" "ผู้ชายอย่างเขาแล้วมันยังไง อย่างน้อยเขาก็รักฉันซื่อสัตย์กับฉัน ตอนคบกันเขาก็ให้สถานะกับฉันที่ชัดเจน ไม่ใช่สถานะที่คลุมเครือแล้วบอกว่าชอบ แต่ความจริงแค่ชอบเรื่องบนเตียงไม่ได้ชอบที่ตัวเรา ถ้าเป็นคุณคุณจะเลือกคน แบบไหน ระหว่างคนที่ตัวเองรักแต่เขาไม่เคยให้สถานะที่ชัดเจนเลย แถมยังมีผู้หญิงไปเรื่อย กับผู้ชายที่เขาพร้อมที่จะให้สถานะที่ชัดเจนกับเราเมื่อเราตกลงคบกับเขา พร้อมที่จะรักเราในตัวตนของเราที่เป็นอยู่"

อย่างแรกคือเข้าใจผู้หญิงหลายคนที่ไม่ชอบอยู่ในสภาวะของมือที่สาม ไม่ใช่เพราะรักศักดิ์ศรีเพียงอย่างเดียว แต่คงไม่มีใครทนเจ็บปวดได้นาน อย่างที่สอง เราจะยอมโง่ลดคุณค่าและความเป็นตัวของตัวเองเพื่อผู้ชายคนเดียวไปทำไม ในเมื่อสถานะของเราสองคนก็ยังคลุมเครืออยู่ จะติดใจอะไรขนา ดนั้น ของแบบนี้จะหาที่ไหน ถ้าอยากจะหาจริง ๆ ก็คงหาได้ไม่อยาก

มีเพียงหนึ่งคนเท่านั้นที่ ‘รักข้างเดียว’ ผู้หญิงอีกคนที่เป็นแค่คนธรรมดาที่บ้านหาเช้ากินค่ำ กับชายหญิงอีกสองคนมีชาติตระกูลที่ดี เพรียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง ใครมองก็ว่าเหมาะสมกันมาก แต่ทั้งสองคนกลับไม่ได้รักกัน

แล้วนางเล่าควรทำอย่างไร ยอมแต่งตัวเองเข้าเป็นฮองเฮาเคียงข้างเขางั้นหรือ แรกรักอาจหวานชื่นมีเพียงเราสอง ทว่านานไปความรักจืดจางจะเป็นอย่างไร ต่อให้อีกฝ่ายมั่นคง ทว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะมีสตรีเพียงคนเดียว เรื่องนี้เท่านั้นที่ไม่มีทาง มันไม่อาจเป็นนิยายรักหวานชื่นได้ สี่แคว้นหนุนค