Novel & Cerita สิงร่าง

น้ำเสียงแหลมห้าวติดหงุดหงิดเริ่มทำให้หญิงสาวในร่างกำยำได้สติ เธอกัดปากตัวเองแน่นอย่างคนทำอะไรไม่ถูก ขอบตาร้อนผ่าว เอ่อรื้นไปด้วยหยาดน้ำตา “หยุดร้องไห้! อย่าทำให้ภาพลักษณ์ของฉันมันแย่ไปมากกว่านี้ได้ไหม!” ชินดุเสียงเข้ม รับไม่ได้สุด ๆ ที่เห็นร่างตัวเองสะอึกสะอื้นเหมือ นสาวน้อยตัวเล็กบอบบาง

​ณรินทร์หยุดเสียง แล้วมองจ้องไปยังต้นเสียง ทางนั้นมองสบตากับเธอพอดี ก็ทำเป็นหันไปตีแขนเพื่อนข้างๆ ที่เป็นถือสัญชาติเดียวกับเธอ คือสัญชาติ LGBTQ+ ​“ไอ้บอม มึงอะ มีไหมสมบัติผู้ดี” ​“โอ๊ย มาหยิกทำไมอะเจ๊ กำลังนั่งวาดแบบดีๆ อยู่ เอ๊อ...เขียนไม่ออก เขียนไม่ได้ หงุดหงิด หงุ ดหงิดเว้ย”

เสียงเนื้อดังไม่หยุด ร่างเล็กถูกกระแทกจนต้องต้องวิงวอนเสียงแหบพร่า "อื้อ...ข้ามิไหวแล้ว ข้าเสียวเจ้าค่ะ..อ๊ะ!" "ทนอีกนิด อ่าห์~" โจวหนิงเฉินเร่งจังหวะเร็วขึ้น ชายหนุ่มกัดกรามแน่นเพราะความเสียว ลู่เข่อซินครางเสียงหลง ช่วยทำให้เขาอารมณ์พลุ่งพล่านจนไม่นานก็รับรู้ได้ว่าร่างเล็กกร ะตุกเกร็งในทุกจุด หญิงสาวเองก็รับรู้ได้ถึงความอุ่นที่ฉีดพ่นเข้าไปในช่องรักของตน

บสะท้าน ร่องรักปลดปล่อยน้ำแห่งความสุขออกมาอย่างทะลักทลาย รู้สึกเหมือนเดินทางมาอย่างเหน็ดเหนื่อย เหงื่อซึมไปทั้งร่าง นางนั้นยังหอบหายใจจนเขาจึงยังคงซุกไซ้ปลายลิ้นอยู่ในร่องรัก ริมฝีปากร้ายกาจก็เม้มดูดกลืนน้ำรักที่หลั่งจากภายในอย่างไม่รังเกียจ ยิ่งนางนอนบิดกา ยอย่างเอียงอาย นี่หรือที่เรียกว่าสุขสุดยอดอย่างที่ใครๆเขาพูดถึงนางเพิ่งพานพบมันเป็นครั้งแรก

นางยอมออกเรือนแทนพี่ใหญ่เพื่อหวังเป็นอิสระจากตระกูลอวี้โดยเร็ว มอบทายาทให้เขาสักคนเพื่อแลกกับหนังสือหย่า แต่...มิใช่เขาหรอกหรือที่เอ่ยปากว่าจะขอร่วมหอกับภรรยาเพียงครั้งเดียว เหตุใดถึงได้ขยันให้นางอุ่นเตียงบ่อยเช่นนี้เล่า! “เปิ่นหวางมิแข็งแรงเช่นนี้ ประสิทธิภาพการมีบุตรย่อมน้อยยิ่ง หากเจ้ามิอยากให้ผิดพลาด เรามาร่วมหอกันอีกครั้งเถิด...”

ซูม รังสีน่าสะพรึงระเบิดออกมาจากร่างของซู่หรง เขาเคลื่อนตัวพลิ้วไหวและพุ่งเข้าไปกลางฝูงชน ปัง ปัง ปัง

ร่างทะมึนใกล้ตัวทำให้ดวงตาเบิกกว้างพร้อมจะกรีดร้องในสิ่งน่าสะพรึงกลัว แต่ก่อนที่ริมฝีปากจะเปล่งเสียงด้วยความตื่นกลัวกลับถูกทาบทับไว้ด้วยฝ่ามืออ่อนนุ่มของตนเอง เพราะสิ่งที่เธอกำลังเห็นอยู่ตรงหน้านี้คือ. “เธอเป็นคน หรือนางฟ้า หรือเธอเป็นนางไม้” ‘ชบา’ ยังไม่ทันได้พูดได้ถ ามอะไร ‘เขา’ ผู้ชายคนนั้นก็ชิงถามเสียก่อน เขาเป็นผู้ชาย ผู้ชายจริงๆ มีเลือด มีเนื้อ มีร่างกาย มีกล้ามเนื้อ และก็มี...

สิงขรกระชั้นกายถี่ระรัวตอกอัดลำเนื้อร้อนผ่าวแข็งกร้าวสุดกำลัง มาลีญากรีดร้องขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะหมดสติไปเพราะเสียวจนควบคุมตัวเองไม่ได้ สิงขรคำรามก้องป่า ปลดปล่อยน้ำรักขาวข้นพ่นเข้าสู่ร่างน้อยจนหมดสิ้น “รับฉันไว้ทั้งหมด ยายเด็กร่านของฉัน” ร่างใหญ่สั่นสะท้านรุนแรง สิงข รกดสะโพกดันลำเนื้อเข้าหาร่องรักที่ตอดรัดถี่ๆจนมิดโคน แต่เขากลับยังรู้สึกว่าลึกเท่าไรก็ไม่พอ เขาอยากจะฝากฝังตัวตนทั้งหมดอยู่ในร่างของมาลีญา ให้เธอกลืนกินเขาไว้ทั้งหมด...หมดทั้งตัวและหัวใจ

้น หนิงชิงที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ได้แต่คล้อยตามเขาไปตามธรรมชาติ นางปล่อยให้เขานำทางไปจนสุดทาง เจียงเฉิงที่เพิ่งได้กินกระต่ายน้อยของเขาก็ยิ่งกลายร่างเป็นเสือร้าย เที่ยวตะปบกินนางเสียจนเสียงแหบแห้งไปหมด กว่าที่หนิงชิงจะได้พักผ่อนก็ไม่รู้ว่านางหลับไปตั้งแต ่ตอนไหน

หุ่นดีจัง ดวงตาโตกวาดมองไปทั่วร่างกายสิงหาอย่างซุกซน ตั้งแต่ศีรษะที่มีเส้นผมหยักศกปกคลุม ต้นคอหนาและแข็งแรงที่เธอชอบกอดไว้เวลาถูกอุ้ม ไหล่กว้างที่ตึงแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ แผ่นหลังที่ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยเล็บฝีมือเธอ ร่างกายของสิงหาเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ส