Novel & Cerita สิงร่าง

พลังงานชีวิต ของเงามายาเข้ามาเติมเต็มให้สิงขร ปรอทสีเงินกรีดร้องเสียงแหลมเหมือนโลหะเสียดสีกัน ร่างกายของมันเริ่มเดือดพล่านและระเหยกลายเป็นไอ สิงขรยืนหอบหายใจ มองดูร่างเงาที่ค่อยๆ ละลายกลายเป็นกองของเหลวสีเงินที่ไร้พิษสง "เจ้าอาจจะเลียนแบบดาบข้าได้... แต่เจ้าก๊อปปี้ 'ลูก บ้า' ของข้าไม่ได้หรอก"

พิณทิราครางเสียงหวิวไหว อุทานเสียงหลงเมื่อเขากดตัวตนเข้าหาสุดเส้นทางรักเพียงครั้งเดียวตลอดลำกาย “พี่สิงห์” พิณทิราร้องไม่ขาดปากด้วยเสียงดังระงมแข่งกับเสียงคลื่นที่ซัดสาด

สิงหาเร่งเครื่องถี่ยิบ เงยหน้าทำเสียงซี้ดซ้าด ร้องครางอย่างเสียวกระสัน ความฟิตแน่นของธัญชนกมากกว่าผู้หญิงบริสุทธิ์ที่เขาเคยพร่าผลาญมา แน่นและบีบรัดลงท้ายด้วยขมิบตอด อาการเสียวซ่านปลาบราวกระแสไฟก็พุ่งจี๊ดไปทั่วร่าง ซอยกระชั้นถี่เข้าไปอีกด้วยความมัน สิงหาจับขาของเธ

สิงหราออกคำสั่ง กระชากลำกายแล้วขึ้นไปยืนคร่อมร่างมณีรัตน์ที่รีบร้อนยันตัวขึ้นมาหลับตาอ้าปากรออย่างรู้ใจ เสียงครางของสิงหรานั้นเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ หน้าตาแดงก่ำ มือกอบกำลำกายกระชับ รูดชักเอาความปรารถนาทั้งหมดที่จ่ออยู่ปลายทางให้พุ่งทะลักออกมา “อ๊ะ อา...อา มะ มาแล้ว ซี้ดดด”

เรียกว่าสวยจัดนั่นต่างหาก ดวงตาคมล้อมกรอบด้วยแพขนตางอนหนารับกลับจมูกโด่งและริมฝีปากบางเฉียบสีแดงระเรื่อ จะขัดกันก็ตรงกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ชวนจินตนาการ และไรเคราเขียวอ่อนที่มองออกว่าเพิ่งโกนมาหมาดๆ นั้น ทำให้หัวใจของเธอเต้นถี่อย่างไม่เคยเกิดกับใครมาก่อน โดยเฉพาะเมื่อร ิมฝีปากบางเฉียบนั้นเหมือนจะคลี่ยิ้มให้เธอเพียงนิด พร้อมกับก้มศีรษะทักทาย ก่อนเจ้าของร่างสูงหล่อเสียจนทำให้เธอละเมอจะเดินหายเข้าไปในโซนด้านหลังของร้าน

“ ก็ได้ครับ แต่วันนี้สิงห์ขอกินแบบดุดุเลยนะ โทษฐานที่ให้รอนาน อลินช้ำแน่ ” ไม่พูดเปล่า ร่างสูงจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกจนหมดทุกชิ้นอย่างรวดเร็ว ในตอนนี้บรรยากาศสุดแสนโรแมนติกของหนังก็ไม่ช่วยให้เขาอินได้เท่ากับร่างกายหอมๆเย้ายวนของเธออีกแล้ว เมื่อร่างกายของทั้งสอ งคนไม่มีปราการใดๆกั้นกลางสิงหราชก็ขึ้นคร่อมตัวเธอไว้ทันที ทำให้ตอนนี้อลินได้อยู่ใต้ร่างเขาแล้ว “ ใจร้อนจังเลยนะคะสิงห์ ทำเป็นวัยรุ่นไปได้ ”

ขิงซูดปาก ส่งเสียงออกมาตลอดเวลา “ครางอีก ครางดัง ๆ ผมชอบ โอ้... ตอดดีแท้ ไม่ไหวแล้ว” พูดได้แค่นี้เขาก็ส่งเครื่องใส่ เป็นชุดใหญ่หนักแน่นรุนแรงจนเธอลืมคราง ขิงกัดริมฝีปากแน่น หยัดสะโพกเอาไว้ไม่ให้ขยับรอรับแรงกระแทกของหิน เธอเกร็งกระตุกไปทั้งร่างเพราะมันเสียดเสีย วจนทนไม่ไหว

หญิงสาวผู้นี้มีใบหน้าที่งามสมบูรณ์ยิ่ง ไม่ว่าจะดวงตา จมูก ริมฝีปาก ตลอดทั้งเรือนร่าง ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าไม่มีที่ใดจะหาคำติได้เลยสักนิดเดียว หากจะให้หลี่จื่อเหยาจัดลำดับแล้ว ซูเพ่ยอิงถือเป็นโฉมสะคราญผู้หนึ่งเลยทีเดียว

เสียงอ่อนหวานบอกออกมาด้วยความซาบซึ้งใจ ซินดี้ใช้ชีวิตอย่างดิ้นรนด้วยตัวเองมาโดยตลอด ไม่เคยมีใครห่วงใยดูแลมาก่อน จึงรู้สึกดีมาก สาวใหญ่หลับตาลงก่อนจะจมเข้าสู่ห้วงแห่งความทรงจำของเจ้าของร่าง ‘ฮัวซินฮวา’ ร่างงดงามหยาดเยิ้มนางนี้มีนามไพเราะว่าฮัวซินฮวา หรือ’ซินซิน’

ชิงชิงร้องประท้วง ร่างหนาดันกายแกร่งเข้าไปได้ครึ่งทางก็ก้มลงไล้เลียยอดอกที่แข็งเป็นไตนั้นอีกครั้ง จนนางร้องครวญครางเสียงกระเส่า เขาจึงดันแก่นกายเข้าไปทีเดียวจนมิดโคน “อ๊าย อ๊าย อ๊ะ” ชิงชิงร้องครวญครางเสียงดัง จากนั้นร่างหนาค่อยขยับลำกายเข้าออกช้าๆ ค่อยๆเร่งควา มเร็วขึ้นเรื่อยๆ