หมอพิษ นิยาย & เรื่องราว

็นตุ่มไตแดงเรื่อ จากนั้นร่างของมะนาวก็เกร็งสะท้าน แหงนหน้าขึ้นมองเพดานห้องน้ำพร้อมกับความรู้สึกหวิววาบดื่มด่ำ มีอาการกระตุกแรงอยู่ข้างใน น้ำคาวสวาทแตกซ่าน หลั่งนองออกมาอย่างมิอาจขมิบกลั้นเอาไว้ได้ ลมหายใจหอบสะท้าน เสียวซ่านปานจะขาดใจ ราวกับว่าจิตวิญญาณของหล่อนโดนผู ้ชายรูปหล่อ นามว่า ‘สิงห์’ กระชากเอาไปครอบครองเสียแล้ว

ในฐานะพยาบาลฝึกหัด งานประจำวันของฉันคือการดูแลผู้ป่วย แต่ฉันไม่เคยคาดคิดเลยว่า วันหนึ่งตัวเองจะต้องกลายมาเป็นผู้ป่วยเสียเอง แถมยังต้องนอนอยู่บนเตียงในห้องตรวจที่ฉันทำงานอยู่ทุกวัน ในขณะที่แพทย์เจ้าของไข้ของฉัน กำลังใช้สายตาประหนึ่งกำลังจ้องมองเหยื่อ กวาดมองไล่ไปตามเรือนร่างเปลือยเปล่าของฉันทีละนิ้ว "ไม่ต้องกลัวนะครับ" เขาเอ่ย "นี่เป็นส่วนหนึ่งของการรักษา"

เริ่ม! “ชนะ...พี่หมอชนะน้องเรย์” เป็นหมอเวชที่สามารถกดมือของเรติกาหงายลงกับพื้นของโต๊ะได้ ซึ่งมันก็ควรจะเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว เพราะเรติกายอมออมมือให้กับเขา เนื่องจากเธอมีแผนอยู่ในใจ

อ “ท่านหมอหลวงบอกว่าคุณหนูถูกบุปผาร้อยพิษ เป็นพิษไร้สีไร้กลิ่น ไม่สามารถตรวจได้โดยการใช้เข็มเงิน และโดนมาเป็นระยะนานจนสะสมถึงระดับที่ทำลายชีพจรและหัวใจของคุณหนูแล้วเจ้าค่ะ คุณหนูจะรอดหรือไม่ท่านหมอหลวงถึงกลับบอกว่า ขึ้นอยู่กับโชคชะตาของ คุณหนูเลยนะเจ้าค่ะ เสี่ยวจู ดีใจมากเลยเจ้าค่ะที่คุณหนูฟื้นแล้ว คุณหนูของข้าวาสนาสูงส่ง สวรรค์ย่อมให้พรเจ้าค่ะ”

เขาหันไปพยักหน้าให้หลิงเฮ่อ คนของเขาปิดประตูลงจากนั้นในห้องก็เงียบงัน อวิ๋นซูเหยาเดินเข้ามาคว้ามือของเขาไปจับ “เจ้า...ตรวจชีพจรเป็นด้วย?” นางไม่พูดแต่ยกนิ้วขึ้นจรดปากให้เขาเงียบ นานมากนางจึงขมวดคิ้ว “พิษนี้ร้ายแรงมากต้องได้ยาถอนเท่านั้น หมอหลวงไม่มีทางหายาถอนได้ทัน ขน าดพิษชนิดนี้คือพิษชนิดใดพวกเขายังไม่มีคำตอบ จะหายาถอนภายในสามวันก่อนที่ท่านอาการจะกำเริบไม่มีทางทำได้”

จื่ออ่านไม่ได้มีเจตนาอื่น แค่เสียดายที่ไม่มีใครเข้าใจ เธอเอื้อมมือไปหยิบสุราพิษในมือของหลิงหลงฟูเหริน สุราพิษมีเพียงสีน้ำใส นอกจากเรียนแพทย์แผนจีนจากศาสตราจารย์หยางแล้ว เธอยังเคยช่วยพัฒนาพิษนักฆ่าอันดับหนึ่งของประเทศอย่างตัวต่อพิษ ดังนั้น ถ้าแค่มองดูผิวเผินก็ รู้ได้พิษในแก้วคือยาพิษ เป็นพิษประเภทที่แรงมาก เมื่อดื่มเข้าไปแล้ว ไม่มีทางรอดแน่นอน

จูเสวี่ยหลินเอ่ยถามหมอชรา “พิษชนิดนี้ที่เป็นพิษของบุปผาทั้งเก้าชนิด นำมาผสมกับพิษแมงป่องทะเลทราย ในเก้าวันจะมีอาการแตกต่างกันออกไป ยารักษาคือเกสรของบัวหิมะกับโสมฉิงจื่อ” หมอชราเอ่ยอย่างครุ่นคิด “โสมฉิงจื่อข้ามี เพียงแต่บัวหิมะนั้น...”

ทุกคนตกตะลึง มันมีพิษจริงๆ หมอพูดอย่างผ่อนคลายว่า“ยาตัวนี้มีพิษ ถึงเป็นสารหนู แต่ปริมาณไม่หนักครับ” ใครๆ ก็รู้ว่าสารหนูมีพิษร้ายแรง ถ้าเติมสารหนูในยานี้ทุกวัน มันจะฆ่าคนได้ไม่ใช่หรอ? นี่เป็นอันตรายถึงชีวิต

ก้องขมวดคิ้ว "คุณหมอที่นี่เป็นระดับท็อปของประเทศ ไม่มีวิธีรักษาเลยเหรอครับ?" "สารพิษตัวนี้ มันไม่ใช่สารเคมีธรรมดา..." เจ้าสัวไอเบาๆ "มันถูกเรียกว่า 'เรดาร์ค (Red-Dark Isotope)' เป็นพิษกัมมันตภาพรังสีสังเคราะห์ที่ผลิตขึ้นในห้องแล็บเถื่อนใต้ดิน... และคนเดียวในกรุงเทพฯ ที่รู้สูตรการสกัดสารนี้แ ละรู้วิธีทำ 'ยาถอนพิษ (Antidote)' คือนักเคมีวิปลาสในตลาดมืดที่ชื่อ 'ดร.เซน (Dr. Zen)'" ก้องตาเบิกกว้าง "ดร.เซน? หมอเถื่อนแห่งตึกแดงพระนครน่ะเหรอครับ!"

“เจ้า...เจ้า...” นางชี้หน้าโจรร้าย มือนางสั่นระริกๆ “เจ้าโดนพิษที่ข้าเพิ่งปรุงมาใหม่เป็นคนแรก นี่คือพิษ กิมโง้วเหมย (ดอกไม้ทองทั้งห้า) ผู้ใดโดนพิษชนิดนี้แล้ว จะรู้สึกกระหายในร่างของบุรุษขึ้นมาทันทีทันใด และที่นี่ก็มีข้าเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่จะช่วยดับพิษให้เจ้าได้ ฮา ..ฮา..”