หมอพิษ นิยาย & เรื่องราว

ปลายนิ้วกดหน้าจอมือถือเบาๆ คำค้น ยาทาแผลเป็นผ่าตัดหายไวและปลอดภัย ขึ้นมาเต็มจอ เขาเลื่อนอ่านรีวิวทีละบรรทัด สีหน้าเรียบขรึม แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยสมาธิผิดปกติสำหรับคนที่ปกติแทบไม่เคยสนใจเรื่องจุกจิกพวกนี้เลย

หมอหยิบกล่องยาและอุปกรณ์ออกมาตรวจอาการของ หมิงจูอย่างละเอียด เขาขมวดคิ้วเมื่อจับชีพจรและดูสีหน้าอ่อนแรงของนาง “นางถูกพิษกำหนัดชนิดหนึ่ง” หมอกล่าวเสียงเรียบ แต่สีหน้ากลับฉายแววกังวลมากกว่าเดิม “พิษนี้เรียกว่าพิษ ‘อัคคีสวาท’ มันเป็นพิษร้ายแรง หากไม่แก้ไขภายในสิบสองชั ่วยาม จะทำให้ร่างกายของผู้ถูกพิษล้มเหลวจากความร้อนภายในจนถึงแก่ชีวิต”

ชายหนุ่มอุทานชื่อคุณหมอสาวที่ยืนหอบมองพวกเขาอยู่ไม่ไกลมากนัก เธอคงวิ่งมาและหยุดเมื่อเห็นสถานการณ์ที่กำลังอยู่ในภาวะตึงเครียด “พจน์...ริกา ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ” “หมอพอวา...คือคนที่วางยาพิษมาลัย” เอริก้าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเทา น้ำตาหยดกลิ้งลงบนแก้มขาวซับสีเลือดจาง� �

หมอไท่จงเสียนเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย ถึงเขาจะไม่ใช่หมอพิษ แต่การตรวจชีพจรก็ควรต้องพบความผิดปกติของร่างกายอยู่บ้างมิใช่หรือ “ท่านอาจารย์ พิษชนิดนี้คือพิษบุปผาเจ้าค่ะ การตรวจร่างกายแบบทั่วไป หรือใช้เข็มเงินตรวจสอบจะไม่เจอพิษอย่างแน่นอน ซึ่งชีพจรของผู้ถูกพิษจะอ่ อนแรงชัดเจนหลังจากถูกพิษมานานเกิน 6 เดือน ยามที่ท่านมาตรวจชีพจรของลู่ฮูหยิน นางคงพึ่งได้รับพิษไปเล็กน้อยจึงยังไม่พบความผิดปกติ คนร้ายจึงเลือกใช้พิษชนิดนี้ เพื่อตบตาหมอหลาย ๆ คน ถึงจะเห็นผลช้า แต่ท้ายที่สุดก็สิ้นลมเช่นกัน”

ยายหมวยถอนหายใจยาว "แล้วนี่มันเรื่องคอขาดบาดตายอะไรกัน ทำไมถึงต้องมาหาท่านเอาป่านนี้ละลูก"

‘ยาพิษ’ นักฆ่าทุกคนในพรรคทมิฬ ตั้งแต่สมุนชั้นล่างไปจนถึงหัวหน้าหน่วยเช่นนาง ล้วนถูกวางยาพิษชนิดพิเศษไว้ในกาย มันเปรียบเสมือนระเบิดเวลาที่เดินถอยหลังอย่างเงียบเชียบ ทุกๆ สิบห้าวันหากไม่ได้รับ ‘ยาถอนพิษ’ จากเงื้อมมือเจ้าสำนัก ร่างกายจะเจ็บปวดรวดร้าวประหนึ่งถูกเข ็มพันเล่มทิ่มแทงไปทั่วร่าง โลหิตจะไหลออกทางทวารทั้งเจ็ด และขาดใจตายอย่างทรมานที่สุดเท่าที่มนุษย์จะจินตนาการได้ นี่คือ ‘โซ่ตรวน’ ที่มองไม่เห็น... เป็นกรงขังที่แน่นหนายิ่งกว่าคุกเหล็กกล้าใดๆ ในแผ่นดิน “อำมหิตผิดมนุษย์นัก...”

แม่ทัพเหลียน “ท่านหมออิน มีทางอื่นอีกหรือไม่ ยาตัวไหนที่ขาดข้าจะให้คนไปหามา” ท่านหมออินถอนหายใจเบา ๆ “ยาอะไรก็ช่วยไม่ได้ พิษที่ได้รับเป็นตัวอ่อนของแมลงชนิดหนึ่ง เมื่อฝังลงไปในบาดแผลก็จะแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย ค่อย ๆ เจริญเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ จากนั้นจะปล่อยพิษที่อยู ่ในตัวออกมา ย่อยสลายร่างกายของผู้ได้รับพิษ” “นี่ท่านหมายความว่า”

ฉันได้แต่หลับตารับโชคชะตา ฉันไม่มีแรงแม้แต่จะว่ายกลับขึ้นไปหายใจ ความมืดมิดเริ่มเข้ามาใกล้ สติฉันค่อย ๆ ดับลงอย่างช้า ๆ เสียงปืนจากด้านบนที่ดังสนั่นคล้ายกับคนกำลังปะทะกันไม่ได้ช่วยให้สติฉันกลับมาเลย จนในที่สุดฉันก็วูบดับไป... 1 อาทิตย์ผ่านไป...

ยามนี้เจ้านายตระกูลไป๋สายรองถูกพาตัวมาอยู่รวมในห้องเดียวกัน เพื่อเชิญหมอมาดูอาการทั้งสาม แต่หมอกลับเดินออกมาพร้อมกับส่ายหน้าเล็กน้อย เป็นเชิงว่าไม่อาจรักษาได้ “หมายความว่าอย่างไรท่านหมอ!” ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยถามเสียงดัง “พิษนี้มีชื่อว่าพิษสลายกระดูก เมื่อคนที่กินเข้าไปวันแรกจะไร้เร ี่ยวแรงราวคนเป็นอัมพาต แต่เมื่อเวลาผ่านไปจะเริ่มเจ็บปวดตามร่างกาย คล้ายกระดูกถูกบดละเอียด จนครบเจ็ดวันพวกเขาจะกลายเป็นคนพิการโดยสมบูรณ์ขอรับ”

แม่ทัพหวังหย่งเจี้ยนเอ่ยถามด้วยความกังวล "ท่านแม่ทัพ" หมอคนแรกกล่าวขึ้นมาอีกครั้งว่า "ท่านชายผู้นี้ถูกพิษแมงป่องทะเลทราย โชคดีที่ได้รับยาแก้พิษทันเวลา แต่เนื่องจากไม่ได้รับการรักษาต่อเนื่อง จึงยังมีพิษหลงเหลืออยู่ในร่างกาย ค่ายของเราไม่มีหมอที่สามารถปรุงยาแก้พิ� �ชนิดพิเศษนี้ได้ ข้าขอแนะนำให้รีบส่งท่านชายเข้าเมืองหลวงโดยเร็วที่สุด ที่นั่นน่าจะมียาถอนพิษและได้รับการรักษาที่ดีกว่าที่นี่"