หมอพิษ Novels & Stories

44 POISON LOVE พิษรัก 🖤 ตอน ผมขอนะ (มีภาพประกอบที่ไม่เหมาะสม) ปลายจมูกสูดดมกลิ่นหอมหวานจากเรือนร่างเธอไปทั้งตัว ปลายลิ้นสากเลียซ้ำรอยแดงพวกนั้นก่อนที่จะเม้มปากดูดซ้ำ ๆ ทับรอยของพวกมัน และขบเม้มซ้ำ ๆ คิสมาร์กแสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน ไทม์ปลดเชือกที่มัดเอวบางของ ชุดคลุมนอนสีขาวนวลออก ก่อนจะเปิดเพื่อไซร้ไปตามเนินอกของเธอตามเก็บร่องรอยต่าง ๆ ที่มีคนทำร้ายเธอเอาไว้

คิมหันต์ที่ได้ยินก็ชะงักนิ่งไป "แล้วฤทธิ์ของมัน" "จัดเป็นสารพิษออกฤทธิ์ต่อระบบประสาท เข้าไปรบกวนการทำงานของระบบประสาท มีผลทำให้กล้ามเนื้อเป็นอัมพาตชั่วคราว"

ชายคนนั้นตกตะลึง ที่นางพูดมาล้วนเป็นเรื่องจริง หลายปีก่อนเขาถูกพิษไม่รู้ชื่อให้หมอที่ไหนรักษาก็ไม่หาย บอกแต่ว่าพิษชนิดนี้ไม่มียาถอนทำได้แค่กินยารักษาประคองอาการไป ในทุก15วันเขาจะเจ็บปวดเหมือนถูดมีดกรีด " เจ้าพูดถูก ข้าเคยถูกพิษชนิดหนึ่ง ไปหาหมอมาทั่วแต่ไม่มีหมอใดร ักษาได้ " " หมอคนอื่นรักษาไม่ได้ แต่ข้ารักษาได้ "

เสิ่นหลี่อี้ผุดลุกขึ้นยืน นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก “เจ้าค่ะ” เสี่ยวจูอธิบายต่อด้วยความหวาดหวั่น “หมอผู้นั้นกล่าวว่า มันคือพิษร้ายจากแดนใต้ ไร้สี ไร้กลิ่น ไร้รสชาติ แม้แต่เข็มเงินก็ไม่อาจทดสอบพบ พิษชนิดนี้จะไม่ออกฤทธิ์ปลิดชีพในทันที แต่เป็นพิษสะสม หา กรับต่อเนื่องนานเกินสามเดือน พิษจะแทรกซึมเข้าสู่กระดูกและเส้นเลือด ผู้ถูกพิษจะค่อยๆ อ่อนแอ ล้มป่วย และสิ้นใจไปอย่างช้าๆ โดยไม่มีผู้ใดสงสัยเจ้าค่ะ”

พลังพิษเข้าสู่ร่างกาย มันทำให้ร่างกายของฉันอ่อนแอและทรุดตัวลงกับพื้น ชายผู้น่าอนาถก็เดินเข้ามาหาฉันทีละก้าว “ยัยตัวแสบ รสชาตินี้เป็นยังไงบ้างล่ะ?” เขายิ้มอย่างร้ายกาจ “พิษชนิดนี้เป็นการใช้พิษเก้าสิบเก้าชนิดผสมกับการกลั่นน้ำศพของคนที่ตายด้วยความอาฆาตแค้น นี่เป็นหนึ่งในพ ิษที่ร้ายแรงที่สุดของลัทธิหมอผีของพวกเรา ถึงเธอจะเป็นนักบำเพ็ญเพียรอันดับสาม แต่ถ้าได้รับพิษชนิดนี้ก็ไม่มีทางรอดชีวิตไปได้แน่นอน”

พิษรักมาเฟียร้าย มาร์วิน & พราวมุก เพราะอุบัติเหตุในวัยเยาว์ครั้งนั้นทำให้เธอต้องเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ของมาเฟียอารมณ์ร้ายเอาแต่ใจคนนี้…

“ข้าต้องขออภัยจริง ๆ ที่ไม่อาจช่วยรักษาโรคของท่านได้ โรคนั้นเกินความสามารถของข้าและหมอของโรงเราจริง ๆ” “รักษาไม่ได้จริง ๆหรือเจ้าคะ” หมอชราส่ายหน้า “พิษที่สะสมอยู่ในร่างของท่าน เป็นพิษที่แปลกประหลาดและอันตรายยิ่ง ข้าน้อยพยายามหาข้อมูลแล้วไม่ทราบจริง ๆ ว่าเป็นพิษใดจ� �งไม่รู้วิธีรักษาขอรับ”

หมอหลวงที่ถูกเรียกมาถึงรีบค้อมตัวตรวจชีพจรและดวงตา ก่อนกล่าวเบา ๆ “พิษอ่อนปริมาณน้อยในกระแสเลือด ไม่ถึงตาย แต่ทำให้หมดแรง วิงเวียน จากนั้นจึง...” “ถูกจัดท่าให้เหมือนลื่นล้มตกบ่อ” เจิ้งหลินอวี่ต่อคำ แววตาเย็นจัด

ไป๋จิ้งหานนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวเสียงเรียบ “เป็นไปได้ทั้งสองอย่าง คนที่มีประสบการณ์ร้ายแรงแล้วถูกพิษที่ส่งผลต่อประสาทก็ยิ่งมีโอกาสป่วยได้ง่ายขึ้น พิษบางชนิดเมื่อเข้าไปในร่างกายแล้ว จะก่อให้เกิดภาพหลอน ความหวาดระแวง หากไม่ได้รับยาระงับอาการ พิษจะยิ่งแทรกลึก กระทั่งรักษาไม่ได้ แต่ว่าอย่างไรก็ยังไม่มีหลักฐาน พิษชนิดนี้ไม่ได้ตรวจพบได้โดยง่าย เพราะเป็นพิษที่เล่นกับจิตใจคนหมอทั่วไปอย่างไรก็ตรวจไม่พบ เรื่องนี้จึงเป็นเพียงการคาดเดาเท่านั้น”

‘ยาพิษ’ นักฆ่าทุกคนในพรรคทมิฬ ตั้งแต่สมุนชั้นล่างไปจนถึงหัวหน้าหน่วยเช่นนาง ล้วนถูกวางยาพิษชนิดพิเศษไว้ในกาย มันเปรียบเสมือนระเบิดเวลาที่เดินถอยหลังอย่างเงียบเชียบ ทุกๆ สิบห้าวันหากไม่ได้รับ ‘ยาถอนพิษ’ จากเงื้อมมือเจ้าสำนัก ร่างกายจะเจ็บปวดรวดร้าวประหนึ่งถูกเข ็มพันเล่มทิ่มแทงไปทั่วร่าง โลหิตจะไหลออกทางทวารทั้งเจ็ด และขาดใจตายอย่างทรมานที่สุดเท่าที่มนุษย์จะจินตนาการได้ นี่คือ ‘โซ่ตรวน’ ที่มองไม่เห็น... เป็นกรงขังที่แน่นหนายิ่งกว่าคุกเหล็กกล้าใดๆ ในแผ่นดิน “อำมหิตผิดมนุษย์นัก...”