หลังขอหย่า สามีเย็นชากลับทำลายข้อห้าม Novels & Stories

ร่างเปียกปอนขาวซีดไร้การตอบสนองใดๆ มู่หรงอี้หวายไม่ยอมถอดใจ เขาเคยพานางกลับมาแล้ว ครั้งนั้นยังไม่ตั้งใจช่วยเท่าครั้งนี้ เช่นนั้นในเมื่อเขาทุ่มสุดตัว มัจจุราชก็ห้ามพรากนางไป “ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าตาย เจ้าก็ห้ามตาย ได้ยินไหมเหยาเอ๋อร์ เรายังไม่ได้ไปเที่ยวกันเลยนะ ข้าจะพาเจ้า ไปเมืองเวิ่นเซียน ไปแช่น้ำร้อนให้ผิวสวยยังไงล่ะ สามีใจดีขนาดนี้ดังนั้นเจ้าห้ามจากข้าไป”

"เธอพูดอะไรน่ะ ตอนที่สามีกำลังเจ็บอยู่แบบนี้ กลับมาขอหย่า ยังโกรธเรื่องโพสต์นั้นของฉันอยู่อีกเหรอ? ฉันก็ขอโทษพ่อแม่เธอไปแล้วนะ หรือว่าตอนนี้ฉันต้องคุกเข่ากราบขอขมาที่เท้าเธอด้วย?" กัลยาเบิกตากว้าง คิดไม่ถึงว่าสามีจะยังทำตัวอบอุ่นทั้งที่เธอกำลังโกรธ เหมือนไม่ใช ่เอกชัยคนเดิม "ฉันอยากให้เราหย่ากัน พี่!" เธอย้ำอีกครั้ง คราวนี้เน้นเสียงทุกคำ

คชาก็ถามขึ้น อย่างคนจริงจัง "กู..." "มึงคิดให้มันดีๆนะ" "เฮ้ออออ" "กูไม่ได้จะห้ามมึงนะ แต่ถ้ามึงจะทำจริงๆ มึงหย่ากับเมียมึงก่อนมึงค่อยทำ ถ้ามึงทำเรื่องอะไรแบบนั้นตอนนี้ ก็ไม่ต่างกับมึงนอกกายนอกใจเมียมึง"

และคำขอของนางก็ทำให้เขาแปลกใจจนต้องเอ่ยถามซ้ำ “เจ้าต้องการจะหย่ากับสามี?” “เพคะ หลังจากที่หม่อมฉันรักษาท่านอ๋องจนสามารถกลับมาเดินได้แล้ว สิ่งที่หม่อมฉันต้องการคือราชโองการหย่าร้างของหม่อมฉันกับหวังเพ่ยอิงเพคะ” นี่ข้ากำลังฟังสิ่งใดอยู่กัน

"แม่ทัพเผยอี้ หลงอนุทำลายภรรยาเอก มิอาจแบกรับภารกิจใหญ่หลวงได้" "วันนี้จึงอนุญาตเป็นกรณีพิเศษให้ท่านหญิงเจียเหอหยุนชี หย่าขาดจากสามีกลับจวน นับจากนี้การออกเรือนของทั้งสองฝ่ายไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป..." อากาศราวกับแข็งตัวในพริบตา

ซูเยว่หลันก้มศีรษะรับราชโองการโดยไม่ขยับแม้แต่น้อย ในวินาทีนั้น ไม่มีใครรู้ว่านางกำลังกัดฟันแน่นเพียงใด บิดาและพี่ชายยังนอนอยู่ในโถงศพ กลิ่นธูปยังไม่ทันจาง แต่ราชโองการสมรสกลับมาถึงแล้ว ขันทีหลวงม้วนผ้าไหมกลับก่อนเอ่ยเสียงอ่อนลงนิดหนึ่ง “คุณหนูซู รับราชโองการเถ ิด” ทั่วทั้งโถงเงียบกริบ ซูฮูหยินเงยหน้าขึ้นอย่างลนลาน “ใต้เท้า! สามีและบุตรชายของข้าเพิ่ง”

รอยยิ้มหวานนั้นค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ "ต่อจากนี้ต่างคนต่างอยู่ อย่าได้กลับมายุ่งกับข้า อย่าเข้าใกล้สามีข้า และอย่าได้กลับมาเสนอหน้าให้ข้าเห็นอีกเป็นอันขาด"

“ถึงเรายังหย่าไม่เสร็จ ก็ไม่เหมาะอยู่ดี” “อย่าหลงตัวเองนักเลย” ฉันพูดจบ เซี่ยอวิ๋นถิงก็ปรบมือขึ้นมา ทำเอาฉันสะดุ้ง “น้องพูดถูก ผู้ชายที่กำลังจะหย่า ก็ควรเงียบเหมือนคนตาย”

แต่หลังหย่าก็ยุ่งยากอยู่หน่อย สามีเก่ากลับมาตามตื๊ออยากคืนดี ฉันนี่ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ. หลิวซานซานสะกิดข้อศอกหล่อน “เฮ้อ! อย่าคิดมากเลย ปล่อยคนและเรื่องแย่ๆ ในอดีตให้มันผ่านไปเถอะ”

จ้าวฮูหยินเอ่ยเสียงดุบุตรสาว ทว่าผู้ที่ห้ามปรามกลับเป็นเสวี่ยฮูหยินผู้เป็นแม่สามี “จ้าวฮูหยิน ท่านอย่าได้โกรธเคืองนางเลย ที่นางทำไปก็เพราะว่าเป็นห่วงสามีก็เท่านั้น ตอนนี้นางก็กลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว ท่านอย่าได้ถือสานาง”