หลังขอหย่า สามีเย็นชากลับทำลายข้อห้าม Novels & Stories

หยางหลีเหว่ยเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย เขารู้สึกไม่พอใจที่นางบีบบังคับ หลี่หยวนหยวนเห็นท่าทางของอดีตสามีแล้วก็อมยิ้ม“ในเมื่อข้ากับท่านหย่ากันแล้ว วันหน้าหากข้ามาขอให้ท่านอนุญาตออกจากเมืองนี้ เกิดท่านเปลี่ยนใจข้าก็ลำบากแย่ สู้ดี ท่านก็เขียนใบอนุญาตให้ข้าตอนนี้เสียดีกว่า ไม่เช่นนั้นข ้าก็จะไม่ออกจากที่นี่”

แม่สามีได้พูดถึงเรื่องหย่า เธอก็ได้กลับมาที่บ้าน แม่ก็ได้บอกกับเธอแล้วว่าถ้าเธอมีลูกให้เจียวหมิงไม่ได้ก็ห้ามหย่า ถ้าเธออยากจะหย่าจริง ๆ ห้ามกลับมาที่บ้านหยางอีก ตอนนั้นเธอก็คิดว่าจะทำตามอย่างที่แม่บอก แต่...ตอนนี้ซื่อหงรู้ทุกอย่างได้แจ่มชัดแล้ว ถ้าเธอหย่าแล้วจะทำไม? หย่า

เอ่ยจบก็ซบหน้าผากมนลงบนบ่าแกร่งของสามีร้องไห้สะอึกสะอื้น เธอกลัวว่าหากรับรู้ว่าสามีทำอะไรผิดกฎหมายบ้างจะเป็นฝ่ายรับไม่ได้ และเอ่ยคำขาดขอหย่าอีกครั้ง

“แต่หลังจากนี้เจ้าต้องจำข้าให้ขึ้นใจ จดจำสามีของเจ้าให้แม่นยำ ไม่ว่าจะชาติภพใดก็ห้ามลืมเลือนข้าอย่างเด็ดขาด” กล่าวจบแท่งร้อนที่พึ่งถอดถอนให้กายสาวพักผ่อนไปไม่นาน ก็ผงาดขึ้นพร้อมต่อการฝังลึกเข้าไปในความอบอุ่นใจกลางร่องสาว ด้วยแรงแห่งความคิดถึงและโหยหามานานเหลือเกิน

“ข้าไม่มีทางฉีกทิ้ง มีแต่ยินดีอย่างยิ่ง หลังจากนี้ย่อมส่งให้ทางการเก็บไว้เป็นหลักฐานทะเบียนราษฎร์อย่างรอบคอบ ขอบคุณท่านมาก” อี้ซินยอบกายคำนับโจวอวี่อย่างนอบน้อมจริงใจแล้วจากไป ในกระดาษแผ่นนั้นคือเงื่อนไขหลังการหย่าว่ามิให้อดีตสามีมาตามรังควานทั้งต่อหน้าและลับหลัง ชั่วช ีวิตหลังหย่าร้างต้องไม่มีการพบพานเจอหน้ากัน การล่อลวงให้เผลอไผลเต็มใจหรือข่มขู่ให้กลับเข้าเรือนร่วมชายคาหากเกิดขึ้นหลังจากหย่าจะถือว่าผิดมหันต์ ผู้คุมกฎหมายครัวเรือนมีสิทธิ์จับคนเข้าคุกได้ทันทีไม่มีผ่อนปรน

ฮูหยินเฉาพูดขู่และคิดว่าถ้าบุตรชายกลับมาคราวนี้จะต้องให้หย่าขาดจากสะใภ้ที่ไร้มารยาทผู้นี้ให้ได้ “เจ้าค่ะ ข้าจะรอขอตัวนะเจ้าคะ” ร่างบางเอ่ยจบก็เดินออกไปด้วยไม่สนใจว่าแม่สามีจะมีอาการเช่นไรต่อไป

‘เอาล่ะ งั้นก็คุณเอาตาเทพไปได้คนเดียว ยายหนูผมจะเลี้ยงแกเอง แต่คุณไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวแกอีก ทันทีที่เราหย่า ห้ามคุณพบแกไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้น ไม่ว่ายายหนูจะไปหาคุณเองก็ตามคุณ และผมก็จะไม่ปิดบัง ว่าคุณคือแม่ที่ให้กำเนิดแกมา ถ้าคุณทำตามขอตกลงนี้ได้ ผมจะยอมหย่าให้คุณ’ คุณยุพาถึงกับอึ้ง ทำไมสามีที่เธอรักถึงได้ใจร้ายใจดำแบบนี้ เธอไม่อยากสูญเสียลูกคนไหนไปเลยสักคน ทั้งสองเป็นดั่งแก้วตาดวงใจของเธอ แต่จะให้เธอทนอยู่ที่นี่ ก็ไม่มีวันเหมือนกัน

เวินหร่านหยิบเอกสารข้อตกลงการหย่าร้างที่ร่างไว้เรียบร้อยแล้วออกมาจากกระเป๋า แล้วโยนไปตรงหน้าเขา “คุณแค่เซ็นชื่อลงไปก็พอ ฉันจะคืนอิสระให้คุณเอง!” สามีที่มีใจให้คนอื่นแบบนี้ เธอไม่ต้องการอีกต่อไปแล้ว เขาชอบพี่สาวของเธอไม่ใช่หรือไง? หย่ากันไปแล้ว เขาจะได้ไปตามจีบเวินฉีได้อย่างเปิด เผยเสียที

น้ำเสียงนั้นติดจะไม่พอใจอยู่นิดๆ แต่ความเย็นชาแผ่ซ่านมากกว่า “ตอนนี้ข้าไม่หย่าแล้ว หนังสือแยกทางข้าทำลายไปหมดแล้ว ท่านคาดคั้นแต่เรื่องหย่าๆ ท่านรีบไปไหน ไม่ใช่ว่าอยากไปรับเมียรองหรือ เช่นนั้นท่านก็ไปเถอะ แต่ข้าไม่หย่า ชีวิตต่อจากนี้ข้าจะดูแลแม่สามีเอง!!!”

ไม่คิดว่าหลินเยียนจะลืมเรื่องข้อตกลงเร็วขนาดนี้ ก่อนหน้านั้นเธอเซ็นต์ข้อตกลงเรื่องการหย่าไปเอง ผ่านมาไม่นานก็ลืมมันไปแล้ว “ถ้าอย่างนั้นเราไปนั่งกับเธอกันไหม” “ครับ?” “แหม๊ เป็นสามีภรรยากันจะนั่งห่างกันได้ยังไง” มาร์ตินกล่าวอย่างคนรู้ใจ โดยที่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้คนทั้งสองนั้นไม่ได ้รักกันเหมือนเดิมแล้ว