Novel & Cerita หลังข้ามเข้านิยาย ฉันถูกทรราชผู้หลงผิดตามเอาใจ

ในที่สุดหล่อนจึงค่อย ๆ ก้าวขาที่หนักอึ้งราวกับโซ่ตรวนปีนขึ้นไปบนที่เปรียบดั่งกรงเหล็กที่สูงชันนั้นด้วยตัวเอง และทันทีที่ร่างของหล่อนเข้าไปในห้องโดยสารสิงห์ก็เอื้อมมือข้ามตัวหล่อนมากระชากประตูปิด ปัง!!!

�ดยการหลอกลวงสักวันเธอก็จะต้องถูกหักหลังเหมือนที่หลินห่าวหยางทำกับเธอ “ฉันก็ขอโทษ” ที่เคยสาปแช่งให้พวกเธอทั้งสองคนไม่ได้ตายดี ลู่หยวนซีเอ่ยขึ้นในใจ และเธอไม่มีทางเล่าแน่ว่าตนเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ทะลุมิติเข้าไปในหนังสือนิยายเหมือนกัน ปล่อยให้มู่หยุนถิงคิดว่าเป็นค นอื่นดีแล้วจะได้ไม่เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นอีก

เธอน่าจะหลุดเข้ามาอยู่ในนิยายของตัวเองที่เพิ่งเริ่มต้นเขียนไปได้แค่ไม่กี่ตอน และเป็นตอนที่นางเอกกับพระเอกยังไม่รักกัน อนิจจา อนิจจัง ทำไมฉันไม่ทะลุไปตอนที่แฮปปี้เอนดิ้งเลย ​​หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งกับพื้นพร้อมกับกรอบรูปที่ถือไว้ มีเพียงคำตอบเดียวที่สามารถอธิบายทุกอย่างได้ นั ่นก็คือเธอหลุดเข้ามาอยู่ในนิยายของตัวเองที่พระเอกและนางเอกเพิ่งแต่งงานกัน ซึ่งรูปถ่ายที่เห็นก็คือฉากๆ หนึ่งในนิยายที่เพิ่งเขียนไปเมื่อวันก่อนเอง

ไม่มีห้องไหนเปิดเลย คนข้างในบ้างก็เมาแอ๋ บ้างก็คงกำลังปฏิบัติกามกิจ แต่อมายาใจชื้นขึ้นมานิดหน่อยเมื่อพบว่าห้องหนึ่งไม่ได้ล็อก ร่างบางจึงแทรกผ่านประตูเข้าไปแล้วลงกลอนอย่างแน่นหนา เธอรอดแล้ว... หญิงสาวผ่อนลมหายใจโล่งอกแล้วแทบจะทรุดลงนั่งกับพื้นด้วยความอ่อนแรง ห ากไม่รู้สึกว่ามีใครมายืนซ้อนหลังตัวเองเสียก่อน

ครานี้เธอหยุดนั่งลงบนโซฟาภายในห้อง ลองนึกย้อนถึงเนื้อเรื่องในนิยายมันมีฉากนี้ด้วยหรือ? ใช่...เหมือนมันจะเปลี่ยนแปลงไปตั้งแต่ที่ได้คุยกับฟาหยาง เพราะในนิยายคนที่เป็นฝ่ายเข้าไปหาเป็นเยว่ซินเอง แล้วไหนจะโดนชายหนุ่มทำให้เสียหน้ากลางงานอีก

นักอ่านจอมเพ้อไม่อยากเชื่อสายตา ครั้งหนึ่งเธออ่านนิยายจนเก็บเอาไปนอนฝัน แต่ไม่เคยคิดเลยว่าการได้ทะลุมิติเข้ามาในนิยายจริงๆ มันจะต่างจากที่เคยคิดเอาไว้ แต่สิ่งที่น่ากลัวในการไม่ได้อ่านจากมุมมองพระเจ้า คือเธอเดาผู้คนที่เข้าหาไม่ออกเลยว่าคิดอะไรอยู่ บางทีตัวร้ายอาจมาในคราบคนด ีก็ได้

เขาเดินก้าวยาวๆเข้ามาลากต้นแขนฉันพาเดินเข้าไปในห้อง แล้วเขาก็เหวี่ยงฉันลงไปนอนจุกอยู่บนเตียง อารมณ์แบบนี้ทำให้ฉันนึกถึงโศรยาในจำเลยรักที่โดนพระเอกลงทัณฑ์เพราะความเข้าใจผิด แต่กับฉันเขาคงจะเกลียดสินะ...

หรูหลิงถอนหายใจออกมา “หลิงหลิง เธอรู้หรือไม่ว่ามิติที่พวกเราอยู่มันเป็นเรื่องในนิยาย” “เธอก็รู้เรื่องนี้เหมือนกันเหรอ ตอนที่ฉันได้ยินว่าเจียวเหอ พระเอกของเรื่องพาภรรยาที่หูหนานมาด้วย ฉันยังตกใจไม่หาย ยิ่งจินเซียน นางเอกของเรื่อง แต่งเข้าตำหนักองค์ชายรอง ฉันปิดห้องทบทวน เนื้อเรื่องถึงสองวัน ในตอนแรกฉันคิดว่าเป็นฉันที่ข้ามเข้ามาในนิยาย เนื้อเรื่องถึงได้เปลี่ยนไป แต่พอเห็นร้านเครื่องอาบน้ำ ฉันถึงได้เข้าใจ ว่าไม่ได้มีเพียงแค่ฉันคนเดียว แต่ไม่คิดว่า...เธอจะมาอยู่ในร่างของนางร้าย”

ในระหว่างที่ผมกำลังเดินเป็นหนูติดจั่นอยู่หน้าห้อง เพื่อหาวิธีที่จะเข้าห้องให้ได้ แต่อยู่ๆ ห้องก็เปิดออก และร่างทั้งร่างของผมก็ถูกกระชากเข้าไปข้างในโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว อย่าแรง ขอย้ำว่าอย่างแรง! ตัวผมนี่ปลิวเข้าไปในห้องเลยก็ว่าได้ ก่อนที่ประตูห้องจะปิดลง พร้อมกับใบหน้าของไอ้คน ที่มันกระชากผมเข้ามา ที่ยืนมองผมด้วยแววตาที่ดูก็รู้ว่าโกรธมาก

"แกล้งเป็นแฟนกันงั้นเหรอ เหมือนในนิยายเลย..เดี๋ยวก็มีฉากฟินๆ แล้วสินะ อิอิ" แกร็ก.. ขณะที่กำลังเขินจนเผลอบิดร่างกายโดยไม่รู้ตัว ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย "เป็นอะไรมากหรือเปล่า" เข้ามาก็เห็นตอนที่เธอยืนบิดอยู่