روايات وقصص ضمن หลังปล่อยตัว

"พี่ปล่อยนอกเป็น~" "อื้อ อ๊าง~" ผ่านไปอยู่หลายนาทีเขาถึงถอดแก่นกายออกแล้วรูดน้ำสีขาวขุ่นออกมาบนแผ่นหลังชื้นของฉัน

ฉันว่าแล้วไง สุดท้ายต้องเสียเปรียบหมอนี่ตลอด “ไม่ถามละ ปล่อยเลย” คินเลิกคิ้วมองฉันก่อนที่จะยอมปล่อยแต่โดยดี เมื่อหลุดออกตัวเขาได้ ก็หันหลังเดินออกจากห้องทันที

น้ำรักขาวขุ่นถูกฉีดลงบั้นท้ายงอนงามของเธอก่อนที่เธอจะปลดปล่อย "กินยาด้วยล่ะฉันไม่อยากพลาด" น้ำเสียงไร้เยื่อใยเมื่อตัวเองปลดปล่อยเสร็จสิ้น "..."

ขอยากแค่ใจได้ไหม ร่างกายมันจะทนไม่ไหวแล้ว “อะ อ๊าาาา” หลังจากขาดหายมาร่วมอาทิตย์ ฉันก็ปลดปล่อยตัวเองออกมาอย่างง่ายดาย ชีพจรด้านในเต้นตุบ ๆ ต่อหน้าเขา เสร็จแล้วเสร็จอีกด้วยลิ้นร้ายที่พยายามกดเข้าไปด้านในให้ฉันเปิดทาง

หลินซินสั่ง "ปล่อย ปล่อยฉัน” เมื่อบอดี้การ์ดปล่อยตัว จงเซียนก็สะบัดมือออกทันที

ทันทีที่สิ้นเสียงของปีเตอร์ หนูนาปล่อยโฮใหญ่ออกมา เพราะเธอแค่คิดว่าโอกาสจะได้กลับเมืองไทยไปหานีออน นั้นคงยากเต็มที มันทำให้เธอรู้สึกใจหายจึงต้องปลดปล่อยความรู้สึกนี้ออกมา โดยการปล่อยโฮครั้งใหญ่แบบที่ไม่เคยทำมาก่อน ปีเตอร์มองกลับอย่าง งงๆ “หนูนาผมพูดอะไ

ฉันรู้ตัวดีว่าสู้เขาไม่ได้สักทาง ไม่ว่ายังไงก็หนีไม่พ้น “ถ้างั้น.... เอาสิ” ธาดาปล่อยตัวฉันออกจากอ้อมกอดแล้วเดินไปนั่งลงบนโซฟาแล้วล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น “.....” ปล่อยงั้นเหรอ อย่างเขาเนี่ยนะ

ภูริทัตพูดและยิ้มให้จารุวีย์ “ปล่อยฉันได้แล้วฉันจะไปล้างตัว” ภูริทัตเลยคลายกอดและปล่อยให้เธอไปล้างตัว >>>>ติดตามตอนต่อไป

บทที่97 โยนความผิด “ปล่อย ปล่อยกู” อบิเกลร้องขึ้นเมื่อถูกดึงตัวให้ลุกขึ้นแล้วล็อกตัวเอาไว้อีกรอบ

คำถามเรียบง่าย ส่งผลให้เสี่ยวฝู่ที่กำลังบีบนวดบ่าไหล่ชะงักมืออยู่ชั่วครู่ ใบหน้าของนางกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “หากเจ้าไม่อยากติดตามข้าก็มิเป็นไร หลังจากที่ข้าได้รับหนังสือปล่อยตัวจะคืนสัญญาซื้อขายตัวให้”