หลังปล่อยตัว Novels & Stories

ทันทีที่สิ้นเสียงของปีเตอร์ หนูนาปล่อยโฮใหญ่ออกมา เพราะเธอแค่คิดว่าโอกาสจะได้กลับเมืองไทยไปหานีออน นั้นคงยากเต็มที มันทำให้เธอรู้สึกใจหายจึงต้องปลดปล่อยความรู้สึกนี้ออกมา โดยการปล่อยโฮครั้งใหญ่แบบที่ไม่เคยทำมาก่อน ปีเตอร์มองกลับอย่าง งงๆ “หนูนาผมพูดอะไ

ฉันรู้ตัวดีว่าสู้เขาไม่ได้สักทาง ไม่ว่ายังไงก็หนีไม่พ้น “ถ้างั้น.... เอาสิ” ธาดาปล่อยตัวฉันออกจากอ้อมกอดแล้วเดินไปนั่งลงบนโซฟาแล้วล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น “.....” ปล่อยงั้นเหรอ อย่างเขาเนี่ยนะ

คนที่โดนปลิงดูดเลือดร้องโอดครวญ "มันจะหลุดแล้วค่ะ นั่นไง ๆ ปล่อยแล้ว" เหนือฟ้าบีบมะนาวจนหมดเปลือก สุดท้ายปลิงตัวร้ายก็ยอมปล่อยส่วนหัวที่เกาะแน่นอยู่บนผิวหนังข้อศอกของภาคีอย่างยอมแพ้

[ออกไหมคืนนี้ ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับแสงสี] “ฮ่า ฮ่า ถ้าผัวตามทำไง” [แกมีผัว ต๊ายยย มาเล่าเลยนะ] “ไว้เจอกัน”

ในหัวคงมีแต่เรื่องอย่างว่าสินะ 🐸 เอ็ม จักรวาล: พี่ก็เงี่ยน แต่อยากให้ผึ้งได้พักอ่านหนังสือบ้าง เลยออกมาปลดปล่อยข้างนอกกับคนอื่นแทน [ ปลดปล่อย! หมายความว่ายังไง อย่าบอกนะว่าไปแอบปล่อยน้ำใส่ผู้หญิงคนอื่น ถ้าเป็นแบบนั้นฉันจับฆ่าตายแน่ ] 🍯 Honey: ปลดปล่อยอะไร อธิบายมาเดี๋ยว นี้!

“แล้วยังไง ทำสำเร็จแล้วเหรอถึงได้ปล่อยแกมา” “สาว่าไม่.. เพราะไม่เห็นมีเอฟเฟคอะไรเกิดขึ้นกับพ่อ” “อืมแปลก แล้วปล่อยมานี่คือ..หย่าแล้ว?”

คำถามเรียบง่าย ส่งผลให้เสี่ยวฝู่ที่กำลังบีบนวดบ่าไหล่ชะงักมืออยู่ชั่วครู่ ใบหน้าของนางกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “หากเจ้าไม่อยากติดตามข้าก็มิเป็นไร หลังจากที่ข้าได้รับหนังสือปล่อยตัวจะคืนสัญญาซื้อขายตัวให้”

“อืมม..โอยย” “ปลดปล่อยตัวเองสิคะ ..ปล่อยมันออกมา ..ทุกความรู้สึก ..ทุกความต้องการ” “โอววว...”

“ขอรับ” หลังจากนั้นไม่นาน เวินจื่อเยวี่ยที่ถูกขังมาหลายวันก็ถูกปล่อยตัวออกมาในที่สุด

สีหน้าคนด้านหลังดูหนักใจใช่เล่น เก๋ายังคงไม่ปล่อยกันให้เป็นอิสระจนต้องออกคำสั่งอีกครั้ง “ปล่อยได้รึยัง?” “…” เพราะการตัดบททำให้ในที่สุดอีกฝ่ายจำต้องปล่อยตัวฉันให้เป็นอิสระ ร่างสูงหย่อนกายนั่งลงบนเตียง ทำทีเลื่อนโทรศัพท์เล่นแต่สายตายังคงชำเลืองมองมาทุกระยะ