เพื่อนร่วมห้อง Novels & Stories

“สนิทกับเซกิมากเลยใช่ไหม เห็นเพื่อนห้องอื่นเขาเม้าท์ ๆ กันว่าห้องหนึ่งเด็กใหม่อย่างไซเป็นเพื่อนคนเดียวในห้องของเซกิ” “ไม่ได้สนิทมากขนาดนั้นหรอก ก็เพื่อนทั่วไป” “โรสถามอะไรหน่อยได้ไหม” “ครับ”

ฮันเตอร์มองตาม ก่อนหันกลับมา “แล้วมึง?” “ก็นอนหลังเดียวกัน” สีหน้าของฮันเตอร์นิ่งลงทันที “ห้องเดียวกัน?” “อือ” คีรันตอบอย่างสบายอารมณ์ “ห้องนอนใหญ่ นอนได้หลายคนอยู่แล้ว”

ไทด์แขวะ ผมโอบสองสาวเข้ามาในห้องนอนฝั่งขวา ห้องของไทด์มีสามห้องนอน เพราะมันชอบทำกิจกรรมแบบนี้ ก็เลยมีหลายห้องนอน ด้วยนิสัยที่เหมือนๆ กันก็เลยไปกันได้ และมันกับผมก็เพื่อนกันตั้งแต่อนุบาล แค่มองตาก็รู้ใจแล้ว “เธอสองคน เข้ามาพร้อมกันเลย”

ปลาย เพื่อนห้องเดียวกัน นั่งเรียนด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน ทะเลาะกันบ้างในบางวัน ทุกอย่างมันควรจะ “ชิน”แต่ไม่เคยชินเลยสักครั้ง

“ขุ่นพระ!! พุทโทธัมโมสังโฆ! กระเทยรับไม่ได้” มิกกี้หรือชื่อเดิมของมันคือไอ้แม็คเพื่อนสาวร่างชายใจหญิงของฉันถึงกับยกมือขึ้นมาทาบอกทันทีที่ได้ฟังการสนทนาจากผู้หญิงคณะอื่นที่พากันมานั่งส่องผู้ชายที่โรงอาหารคณะฉัน

หมายถึงเพื่อนร่วมห้องของระริน “เปล่า..เราแค่อยากนอนเม้าท์กับพวกเธอ นานแล้วนะที่ไม่ได้ค้างคืนด้วยกัน”

"อยู่ในห้องของไอ้ดิน" "มันเข้าไปทำอะไรกันในห้องนั้น" เดือนดูไม่แปลกใจอะไรมากนัก เพราะทั้งสองเป็นเพื่อนสนิท กินนอนด้วยกันมาก็หลายครั้ง แต่นั่นมันสมัยตอนเรียนประถมและมัธยม

อาจารย์สันต์มีทีท่าครุ่นคิด "เพื่อนร่วมห้องในหอพักน่ะครับ"บอมบอมไม่สามารถกระพริบตาได้ เพราะลุ้นหนักมาก

“ถึงเป็นเพื่อน แต่ก็ห่างกันไปตั้งนานแล้ว แถมเพิ่งเจอกันนายก็มาขอเข้าห้องเราเลยเนี่ยนะ” “เราไม่ใช่เพื่อนซี้ก็จริง แต่ก็สนิทแล้วก็คุยกันถูกคอรู้จักกันมาตลอดสี่ปีไม่ใช่เหรอ แล้วห้องติดกันแค่นี้เอง ทำไมพริกคิดมาก มีเพื่อนอยู่ใกล้ๆ จะได้พึ่งพากันได้” “อย่างนายเนี่ยนะ”

ตอนอยู่โรงเรียนแพงอยู่ห้องสองซึ่งอยู่ห้องสองก็มีเพื่อนอยู่บ้างแต่ก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยสนิทกันเพราะแพงชอบทำตัวอ่อนแอจนเพื่อนเริ่มอึนๆ บ้าง ส่วนฉันอยู่ห้องหนึ่งซึ่งก็มีพระรามนี่แหละที่เป็นเพื่อนอยู่ด้วยกันเพราะไม่อยากคบกับใครมาก แต่ก็พอคุยพอเล่นกับเพื่อนในห้องได้บ้าง ราวกับสนิทสนมกันเลยด้วยซํ้า