เพื่อนร่วมห้อง Novels & Stories

ง่ะ มันใช่เวลามายิ้มหวานใส่ฟอนต์ไหมธีร์ แปะ แปะ “มโนอ่ะธีร์ นี่จะบอกนะฉันก็รู้จักเพื่อนนายทุกคนเหมือนกันค่ะ เพราะอะไรรู้ไหม เพราะนายก็เพื่อนฉัน เราอยู่ห้องเดียวกันเนาะ แบบนี้เรียกใส่ใจด้วยป่ะ” “โมโม่ พูดขัดผู้ใหญ่เขาเรียกไม่มีมารยาทนะ” และเจ้าจอมก็อีกคน ถึงจะเ ป็นเพื่อนห้องเดียวกันสมัยมัธยมก็จริง แต่ทั้งคู่ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น

“สวัสดี ฉันชื่อมู่ชิว ฉันกับชิวเสียเป็นเพื่อนร่วมห้องกันตอนมัธยมปลายค่ะ!” “เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน คุณรังแกเธอไม่ได้นะคะ ได้ยินที่ฉันบอกใช่ไหม?”

ทันทีที่เห็นหน้าเพื่อนสาวเธอก็ถามไถ่อย่างไม่รอช้า "เพิ่งเดินขึ้นห้องพักไป ฉันแอบตามไปดูแล้วนีรนุชพักอยู่ห้อง B1019 และเหมือนว่าเธอจะพักห้องเดียวกับผู้ชายคนนั้น"

มิคกี้มองหน้าสุชาดาชัดๆอีกครั้ง แล้วเขาก็จำได้ทันทีว่านี่คือสุชาดา เพื่อนร่วมห้องพักของเขานั่นเอง ที่ก่อนเข้าจะกลับมาในอนาคตพายัพได้ตามติดสุชาดาพอสมควร “ไม่จริง”มิคกี้รีบวิ่งขึ้นไปบนห้องทันที เพราะเขายังทำใจไม่ได้กับเรื่องที่เกิดขึ้น “มิคกี้ยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย”พาย ัพตะโกนตามเสียงดัง

ซางเฉี่ยนขยับหลบเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าถลึงตาใส่เขา “จะพูดก็พูดไปสิคะ อย่ามาจับเนื้อต้องตัวกันตามใจชอบ คุณจิ้นเพื่อนร่วมห้อง!” เธอจงใจเน้นคำว่า ‘คุณจิ้นเพื่อนร่วมห้อง’ เป็นพิเศษ เพื่อเตือนให้เขารู้ว่าตอนนี้พวกเขาไม่ได้เป็นสามีภรรยากันแล้ว แต่เป็นเพียงเพื่อนร่วมห้องที่อาศ ัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกันเท่านั้น จิ้นฉางอวี่ “...”

เคเดนหัวเราะ "แล้วคืนนี้จะนอนห้องใคร จริงๆ แล้วเราย้ายมาอยู่ห้องเดียวกันดีไหม แล้วอีกห้องยกให้นามิมาอยู่ก็ได้ เผื่อพี่ไปแข่งต้องเดินทาง เดลจะได้มีเพื่อนอยู่ใกล้ๆ พี่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง"

และเขาก็รู้ว่าฉันรู้จักกับเหนือเพราะเราเคยเจอกันตอนที่เขากับเหนืออยู่ด้วยกันด้วย "ไม่นะ เห็นว่าไปหาเพื่อน ไม่รู้จะกลับเมื่อไหร่" "อ่า งั้นฉันต้องอยู่ห้องกับนาย..." "เฮ้ย ไม่ต้องห่วง มีเพื่อนฉันรออยู่ข้างบนอีกสองคน ผู้ชายหนึ่ง ผู้หญิงหนึ่ง"

" ไลฟ์???..ไลฟ์อะไรเหรอ??" " ไลฟ์ใน ตต.อ่ะพวกเรามีช่องเอาไว้ไลฟ์กัน เรารวมตัวกับเพื่อนอีกหลายคนในห้องแล้วก็พวกรุ่นพี่ทำกันเล่นๆน่ะ นี่พรีชกับนายดูก่อนก็ได้"

ที่ต้องถามเพราะไม่แน่ใจว่าใช่เพื่อนรุ่นเดียวกันแต่คนละห้องหรือเปล่า “ใช่ ๆ เราเอง มาร์คห้องสาม” ฉันกับภาพอยู่ห้องหนึ่ง ส่วนมาร์คน่าจะอยู่ห้องสาม พวกเราทุกคนเรียนวิทย์-คณิต

สารินเว้นระยะให้ฉันอยากรู้จนต้องละมือจากหน้าไอแพดแล้วมองหน้าเพื่อน “สำคัญอะไร” “ห้องเชื่อมกันตรงระเบียง ใช้สระว่ายน้ำร่วมกัน” ฉันยิ้มกับสิ่งที่ได้ยิน บิกินีที่เตรียมไว้ ชุดนอนไม่ได้นอนทั้งหลายคงได้ใช้คราวนี้แหละ แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว