เพื่อนร่วมห้อง Novels & Stories

�ูชิงและเฉินเฮ่อจะได้กลับไปใช้เวลาร่วมกันที่บ้าน ห้องพักหนึ่งห้องต้องพักรวมกันถึง 6-8 คน เป็นเตียงไม้สองชั้น พื้นที่คับแคบเสียจนต้องนำข้าวของขึ้นไปแขวนไว้บนเพดาน แต่โชคดีที่พวกเขาสองคนได้รับมิตรภาพจากเพื่อนร่วมห้องที่นิสัยดี ทำให้การปรับตัวในรั้วมหาวิทยาลัยราบรื่นเป็นอันม าก

เคเดนหัวเราะ "แล้วคืนนี้จะนอนห้องใคร จริงๆ แล้วเราย้ายมาอยู่ห้องเดียวกันดีไหม แล้วอีกห้องยกให้นามิมาอยู่ก็ได้ เผื่อพี่ไปแข่งต้องเดินทาง เดลจะได้มีเพื่อนอยู่ใกล้ๆ พี่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง"

นันท์นลินตอบ แล้วเอ่ยชวนอย่างมีน้ำใจ แม้ในใจจะตงิด ๆ อยู่บ้าง แต่ต้องปัดความคิดนั้นออกไปเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่ไม่มั่นใจของเพื่อนร่วมห้อง “ได้เหรอ” “ได้สิ” อีกสองสาวพยักหน้ารับอย่างเห็นชอบ “ครบพอดีเลย” ยังมีเพื่อนของณัฐพลอีกคนที่มาอยู่ด้วย ซึ่งไม่ทราบชื่อ คงเป็นเพราะ เธอไม่ค่อยสุงสิงกับใครด้วยล่ะมั้งถึงไม่รู้จักชื่อใครในห้อง แต่สำหรับทุกคนแล้วคงรู้จักเธอดี

เพื่อนก็ตาม "แล้วมึงไม่นอนเหรอ" "นอนดิเดี๋ยวกูไปนอนห้องโน้น" "ไม่นอนด้วยกันห้องนี้ล่ะ กูไม่ทำไรมึงหรอกสภาพกูแบบนี้"

ทันทีที่เห็นหน้าเพื่อนสาวเธอก็ถามไถ่อย่างไม่รอช้า "เพิ่งเดินขึ้นห้องพักไป ฉันแอบตามไปดูแล้วนีรนุชพักอยู่ห้อง B1019 และเหมือนว่าเธอจะพักห้องเดียวกับผู้ชายคนนั้น"

อิง‍ดาวกลับมาถึงห้องสองสาวเพื่อนสนิทไม่ได้ทำงานประจำเวลานี้รอเธออยู่ที่ห้องแล้ว ความสนิทสนมยกให้เพื่อนทั้งสองอยู่ในระดับสิบสองจากสิบอันดับที่มี เรื่องว่าสนิทเกินเบอร์ก็คงไม่แปลก เพราะทั้งสองคนมีคีย์การ์ดเข้าห้องเธอ “รอนานไหมแก”

"แล้วนิดาพักอยู่ห้องนี้เหรอ?" "ใช่ค่ะ ห้องนี้เป็นห้องของนิดา" เธอเอ่ยพร้อมกับแตะคีย์การ์ด "ดีจังพี่กับเพื่อนก็อยู่ห้องข้างๆนิดานี่เอง" "ดีจังค่ะ" พนิดาหัวเราะออกมาเบาๆ "แล้วพี่เพื่อนพี่ไปไหนล่ะคะ?"

ผมเข้าใจดี แต่ก็อดรู้สึกเงียบเหงาไม่ได้ ระหว่างที่กำลังจัดของใส่กระเป๋า เสียงของเพื่อนร่วมห้อง A คนหนึ่งดังขึ้นหน้าห้อง “โคโมริคุง นายรอใครอยู่รึเปล่า?”

เพื่อนแบบไหนจูบกันวะ เขายังคิดกับเธอเป็นเพื่อนได้สนิทใจขนาดนั้นเลยหรือไง หรือความจริงแล้วไอ้ตี๋นี่ไม่ได้คิดอะไรกับเธอเลยสักนิด ลูกพีชคิดซับซ้อนไปเองหรือเปล่าวะ “ถ้าฉันบอกนาย นายก็ต้องบอกเหมือนกันว่าห้องแดงนั่นมีอะไรกันแน่”

คิงส์เงียบไม่ตอบ "มึงอยู่ห้องเดียวกันเพื่อนกันนะอะไรที่ปล่อยวางได้มึงก็ปล่อยว่ะอย่าทำตัวเหมือนหมากูเห็นแล้วสมเพชว่ะการที่พวกมึงสองคนเอาเรื่องในอดีตมากั้นไว้ตรงกลางเนี่ยมันทำให้พวกมึงแตกแยกกัน"