เมื่อนางร้ายเอาคืน Novelas e Histórias

โหลวอี้เยี่ยนไม่คิดว่านางจะมีพิษสงร้ายกาจเช่นนี้ เขายกกระบี่ขึ้นจะฆ่านางทิ้ง ก็มีธนูยิงเข้าที่แขน ฟิ้ว...! เฮือก...! “สำหรับแผนสกปรกที่ฆ่าพ่อข้า...” “แล้วนี่สำหรับคนที่ต้องตายเพราะเจ้าทุกคน” นางหยิบกระบี่ที่ตกพื้นขึ้นมาเสียบท้องของเขาเข้าเต็มแรง เลือดสีแดงฉานกระเซ็นเต็มหน้าของน าง นับว่านางได้ล้างแค้นสำเร็จแล้ว

ต่อให้อยู่ในสถานะไหน ข้าก็ไม่ใช่จะดูถูกกันง่าย ๆ อย่างมันหรือจะคู่ควรให้เสวนา นางเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะ ราวกับเพิ่งเดินผ่านสวนดอกไม้ หยิบช้อนขึ้นมา เริ่มรับประทานอาหารอย่างสงบ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ช่วยด้วย! นักโทษจะฆ่าคนแล้ว!” นางกำนัลแม้จะจุกแทบไม่มีแรงดิ้น

“หึ ข้าจะรอก็แล้วกัน เพราะถ้าหากไม่เป็นเช่นนั้นเห็นทีคนที่ถูกเอาคืนคงไม่ใช่ข้า แต่เป็นเจ้าแทน” วันนี้นับเป็นครั้งแรกที่นางยิ้มสดใสหลังจากหวนคืนกลับมา สิ่งที่เคยอัดอั้นอยู่นานได้ปลดปล่อยออกมาเสียบ้าง หากรู้ว่าการเอาคืนจะรู้สึกหอมหวานเช่นนี้ที่ผ่านมานางคงไม่ไม่ยอมถูกสาวใช้นา งนี้รังแกมานมนานเช่นนี้แน่

โหลวอี้เยี่ยนไม่คิดว่านางจะมีพิษสงร้ายกาจเช่นนี้ เขายกกระบี่ขึ้นจะฆ่านางทิ้ง ก็มีธนูยิงเข้าที่แขน ฟิ้ว...! เฮือก...! “สำหรับแผนสกปรกที่ฆ่าพ่อข้า...” “แล้วนี่สำหรับคนที่ต้องตายเพราะเจ้าทุกคน” นางหยิบกระบี่ที่ตกพื้นขึ้นมาเสียบท้องของเขาเข้าเต็มแรง เลือดสีแดงฉานกระเซ็นเต็มหน้าของน าง นับว่านางได้ล้างแค้นสำเร็จแล้ว

ไม่รู้ควรทำอย่างไรดี พลันนางร้ายในร่างนางเอกที่เลิ่กลั่กอยู่ครู่หนึ่งก็ถลึงตาใส่อนุหลงแล้วพูดเสียงเย็นยะเยือก “เจ้าฆ่าข้า…เจ้าทำให้ข้าตาย…เอา ชี วิต ข้า คืน มา” แล้วร่างบางที่ก่อนหน้าเรี่ยวแรงมหาศาลก็ล้มฟุบลงกับพื้นก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นด้วยสีหน้าที่ดูอ่อนแออย่างที่ สุด

“เฉยชาหรือ เจ้ากล้าเฉยชากับข้าหรือข้าให้อยู่จึงอยู่ ข้าให้ตายจึงตาย หากไม่มีข้าสิ่งที่เจ้าทำไว้กับคนในวังหลวงแห่งนี้ อาจทำให้เจ้าตายไปหลายรอบแล้ว นางกำนัลซุ่ยเอ่อร์ที่เจ้าสังหารนางในค่ำคืนนั้น ทั้งที่นางทอดกายให้ข้าแทนเจ้า ข้าหลงใหลนาง สุดท้ายนางยอมพูดความจริงกับข้า แต่เ จ้ากลับสังหารนางแล้วอ้างว่ามีมือสังหาร แม้แต่ศพนางข้าก็ไม่ได้เห็นมัน เอ่อต้าเหนิงนางเพิ่งกลับมา ก่อนที่เจ้าจะกลับเข้าวังพร้อมกับฉินเกอหลงในตอนนั้น เพื่อแก้แค้นเจ้า” ต้าเหนิงนิ่งงันมือสังหารและคนที่อยากให้ตายที่จริงแล้วคือนางกำนัลข้างกายของเอ่อต้าเหนิงหรอกหรือที่บงการอยู่

เขายืนเกร็งแข็งค้าง สองมือจับผมของเธอรวบไปด้านหลังเพื่อไม่ให้มันขวางกั้นขณะเธอกำลังอมให้เขา เสียงครางฮึ่มกระหึ่มลั่นเมื่อเธอดูดจนสองแก้มบุ๋ม “ให้ตายเถอะ...เธอต้องการให้ฉันตายใช่ไหมลิลลี่” เธอกำลังฆ่าเขาให้ตายคาปากเธอ ยายเมียเด็กคนนี้ทำไมร้ายกาจนักนะ

ร่างบางแทบล้มคะมำหน้าคว่ำเมื่อรถหรูออกตัวไปอย่างรวดเร็ว "ฝากไว้ก่อนเถอะ หนูจะเอาคืนคุณให้สาสมให้ขายหน้ากว่าหนูร้อยเท่าพันเท่าเลย" เธอได้แต่อาฆาตแค้นตามหลังไปแบบนั้นโดยที่ทำอะไรเขาไม่ได้เหมือนเดิม

กู้หว่านชิงได้ฟังก็ยิ่งเครียดขึ้นไปอีก เพราะนางอ่านนิยายจบเพียงตอนที่นางร้ายถูกฆ่าตายเท่านั้น ในนิยายที่นางอ่าน คนวางยาและส่งคนมาทำร้ายกู้ซูหนิงก็คือตัวกู้หว่านชิงเอง ยิ่งรับรู้ว่านางเอกกำลังจะหมั้นหมายกับรัชทายาท ความอิจฉาก็ยิ่งทวีขึ้น นางร้ายจึงลงมืออย่างร้ายกาจ มากขึ้นเรื่อย ๆ กระทั่งสุดท้ายถูกเหยียนอ๋องสังหาร

“ขอตกลงที่นายจะขออะไรฉันได้หนึ่งอย่างเป็นอันยกเลิกแล้วนะ เฮ้อค่อยสบายใจหน่อยเสียดายจังได้กินต้มอึ่งไปแค่ตัวเดียวเองครั้งหน้าพามากินอีกนะคะคุณแฟน” “เฮ้อ...เอาคืนจนได้สินะ” ผมส่ายศีรษะให้กับแผนการเอาคืนของเธอและไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้ก็รู้อยู่หรอกว่าเธ อเป็นคนไม่ยอมคนใครจะไปคิดว่าเธอจะเอาคืนผมเร็วแบบนี้กันแม้แต่ผมยังไม่คิดเลย “ช่วยไม่ได้นายเล่นโกงก่อนทำไมละ หึ”