روايات وقصص ضمن เมื่อนางร้ายเอาคืน

เพราะนางไม่ใช่คนดี นางร้ายถึงขนาดฆ่าคนได้อย่างเลือดเย็น “เช่นนั้นหรือ” อาซาทำใจดียิ้มสู้ แม้ในใจหวั่นว่านางจะรู้อะไรมาจากตงไห่ แต่คงเป็นไปไม่ได้ ถ้าเขาไม่ตายเขาก็ต้องกลับมาพร้อมนางสิ เจ็บหนักขนาดนั้น บาดแผลโดนจุดสำคัญเพียงนั้น แล้วยังตกเขาลงไปอีก

หากปล่อยนางกลับไปทั้งอย่างนี้ วันหน้าต้องถูกเอาคืนแน่นอน ฉู่หนิงหรี่ตาลง ความชั่วร้ายก่อตัวขึ้น ความโมโหบังเกิดในใจ! ในเมื่อท่านคิดจะเอาชีวิตข้าไม่เลิก เช่นนั้นข้าจะเอาชีวิตท่านก่อน!

“เดาเก่งนี่สาวน้อย อย่าโกรธเคืองข้าเลยนะที่ต้องลงมือทำร้ายเด็กเล็กๆอย่างเจ้า” การตายของนางถือเป็นการชำระแค้น ให้กับบุตรชายของเขาไปในตัว งานนี้เรียกว่า ยิงเกาทัณฑ์ทีเดียวได้นกสองตัว เผยคังลุกขึ้นจากเก้าอี้ดึงกระบี่ออกมาจากแหวน และในขณะที่กำลังสาวเท้าไปหาร่างเล็กอยู่นั้น

ค่ำคืนนี้โหดร้ายเกินไป หลานอวิ๋นเจียวอยากร้องแต่ร้องไม่ออก เย่ซานหลางก็ไร้สติจนไม่รู้จะฟื้นขึ้นมาเมื่อใด หญิงสาวกัดฟันทนแล้วมุ่งไปต่อ ปลายทางข้างหน้าจะสุด ณ ที่ตรงไหน เหตุใดมีเพียงความมืดมนอนธการ “ทรมานชะมัด ชีวิตนางเอกทรหดเพียงนี้เชียวหรือ สวรรค์กำลังลงทัณฑ์ข้าช ัด ๆ” หลานอวิ๋นเจียวแหงนหน้าขึ้นมองฟ้า “รังแกกันเกินไปแล้ว! ถ้าข้ากลับไปได้สัญญาเลยว่าจะไปตามเผาบ้านนักเขียนคนนั้นซะ”

" ฉันไม่ได้โง่เหมือนปรมัตนะ ถ้าเธอคิดว่าไม่ผิดงั้นก็ไปบอกกับตำรวจเองเลย ดูสิว่าตำรวจจะเชื่อคำแถของเธอหรือจะเชื่อหลักฐานที่มี" " ก็ได้ค่ะ ในเมื่อคุณคิดแบบนั้นจะให้ฉันเป็นคนร้ายให้ได้ ฉันเป็นก็ได้ ฉันอิจฉาคุณ ฉันผลักคุณไปให้รถชน แบบนี้คุณพอใจไหมคะ ถ้าคุณยังไม่พอง ั้น" ปัทมาหยิบมีดสั้นออกมาจากกระเป๋า

นางลงมือรวดเร็ว จนกระทั่งผู้ที่ยืนคุยอยู่ไม่ทันตั้งตัว มีดโค้งสีเงินในมือของนาง พาดไปที่คอของนักฆ่าข้างกายของหัวหน้านักฆ่า เลือดสีแดงฉานพุ่งกระจายต่อหน้าผู้เป็นนาย จนทำให้คนที่เหลือเริ่มหวาดกลัว ‘นางมาที่นี่ทำไมกัน!’ “องค์ชาย… ท่านหลบไปก่อน ข้าจัดการเจ้านี่เอง” นางบอกเขาโดยม ิได้หันกลับมา แต่คนร้ายที่เหลืออีกสามคน กำลังมองนางและข่มขู่อยุ่เบื้องหน้า

ฮ่องเต้เป่ยถังรับสั่งตะคอกกลับไป นางกำนัลคนดังกล่าวกายสะดุ้งจนสุดตัวด้วยความตกใจเมื่อถูกตวาดกลับมาเช่นนั้น “อะ...เออ..รัชทายาท...สะ..สิ้นพระชนม์แล้วเพคะ...คนร้ายหักคอพระองค์จนหมุนได้รอบเลยทีเดียว”สิ้นเสียงของนางกำนัลคนดังกล่าว

‘ชีวิตนางร้ายน่าลำเค็ญยิ่งนัก เวลาถูกนางเอกเอาคืนนางร้าย คนอ่านสะใจ แต่คนโดนนี่สิ หึ ขนาดเราไม่ได้ทำตัวร้ายแท้ ๆ แต่ก็ยังโดนโจวเยี่ยนหงตลบหลังเอาคืนและอยากเปิดโปงอยู่ได้ เปิดโปงอะไรเล่า ไม่ได้ทำอะไรใครไว้เสียหน่อย’ ยิ่งคิดก็ยิ่งน้อยใจในโชคชะตา ไม่รู้ทำบาปกร รมอะไรเอาไว้จึงได้มาโผล่ในโลกนิยายที่พลิกผันตามเหตุการณ์แบบนี้ “มารยาของเจ้าใช้กับข้าไม่ได้หรอก” น้ำเสียงนั้นราวกับสมเพชนางเสียเต็มประดา

ชาวบ้าน 2 “เมื่อก่อนคุณนางร้ายไม่ได้สวยงามขนาดนี้ นางเอกเลยพอจะสู้ได้ แต่ตอนนี้ฉันว่าคุณนางเอกได้ดับแน่ ๆ ถ้าเข้าฉากด้วยกัน” ชาวบ้าน 3

นางจ้องมองเงาตัวเองในกระจกพลางลูบไล้ใบหน้าที่ยังคงงดงาม ความอัปยศที่ได้รับทำให้นางทิ้งซึ่งศีลธรรมทั้งหมดไปเสียสิ้น นางวางแผนในใจอย่างรวดเร็ว ขอเพียงมีโอกาสได้เข้าใกล้พวกเขาสักครั้ง นางจะใช้ร่างกายและยาร้ายนี้ฉุดกระชากใครคนใดคนหนึ่งลงมาสู่วงล้อมของนางให้จงได้ “ไปจัดการเดี๋ยวนี้ ถ้างานนี้ไม่สำเร็จ เจ้ากับข้าคงได้ตายอยู่ที่หนานจิงนี่แหละ” สือฉ่ายหรงกำหมัดแน่นจนสั่นเทิ้ม ในใจของนางมีเพียงความต้องการที่จะรุ่งเรือง โดยไม่สนวิธีการ แม้จะต้องแลกด้วยแผนการที่สกปรกที่สุดก็ตาม