เมื่อนางร้ายเอาคืน Novels & Stories

”จะเจ้า เจ้าทำอันใด เจ้ารังเกียจข้าถึงยอมตายเชียวรึ“ เขาเริ่มตื่นตระหนกมือที่จับมีดยื้อไว้สุดกำลัง ”ฆ่าข้าสะ ก่อนเจ้าจะทำร้ายข้า เจ้าฆ่าข้าเสีย“ แม้จะไม่อยากจากลูกน้อยและสามีผู้เป็นที่รัก แต่นางยอมตายเสียดีกว่าต้องใช้ชีวิตอย่างตายทั้งเป็น เคร้ง เขาปามีดลงพื้นอย่างจำนน ก่อนจะจับตัว นางกดนอนลงพื้น

อิงอรกอดแน่น "เราเอาคืนให้แม่เธอแน่ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้" "หนูไม่มีอะไรไปสู้ผู้หญิงร้ายกาจคนนั้นได้! จะเอาคืนพวกเขาได้ยังไงคะเฮียก็รู้" "ฉันเอาคืนให้เธอแน่ เชื่อใจฉัน"

ฉันพลันนางก็ค้อมตัวลง ไม่มีใครรู้ว่านางคิดจะทำอะไร เห็นเพียงมีแสงวาบ นางดึงเอามีดสั้นออกมาจากรองเท้าหุ้มส้น มีดสั้นเล่มนั้น ถูกกดลงบนลำคอของนางในทันที "ท่านไปซะ! ข้าไม่อยากเห็นหน้าท่านอีก! ถ้ายังไม่ไป ข้าจะตายต่อหน้าท่านเสียตรงนี้!" "นังเด็กบ้า! หยุดนะ!" มู่หงยื่อรีบสาวเข้าเ ข้าไป

ร่างบางแทบล้มคะมำหน้าคว่ำเมื่อรถหรูออกตัวไปอย่างรวดเร็ว "ฝากไว้ก่อนเถอะ หนูจะเอาคืนคุณให้สาสมให้ขายหน้ากว่าหนูร้อยเท่าพันเท่าเลย" เธอได้แต่อาฆาตแค้นตามหลังไปแบบนั้นโดยที่ทำอะไรเขาไม่ได้เหมือนเดิม

แต่ตอนนี้เขาจะตายก่อนนาง หากนางไม่ช่วยเขา "หากไม่สำเร็จเล่า ท่านจะทำเช่นไร หากรักษาข้ามิได้เล่า" "ข้าจะตายตามเจ้าไป" นี่คือสิ่งที่หยางอ๋องอยากชดเชยให้นาง ในตอนแรกนางคือหญิงร้ายที่เขาคิดอยากจะสังหารให้ตาย แต่โชคดีที่นางฟื้นขึ้นมา นางไม่ตาย

"มาสิ... ขอดูฝีมือไอ้พวกที่คิดจะเผาข้าทั้งเป็นหน่อย ว่ามีความสามารถมากพอจะเอาชีวิตข้าหรือไม่" แววตาแข็งกร้าวพร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยมปรากฏขึ้นบนใบหน้า นางไม่ใช่นางเอกผู้แสนดีที่จะยิ้มรับความตาย หากใครคิดจะทำร้ายนาง นางก็พร้อมจะเอาคืน! "ระบบ ตรวจสอบ"

แต่สตรีผู้นั้นมิได้รอ นางวิ่งผ่านเขาไปเพื่อจับคนร้ายที่กำลังล้มลงอยู่ด้านหลัง เมื่อหันไปจึงได้ทันเห็นนางดึงตัวคนร้ายขึ้นมา “แม่นาง! ยั้งมือก่อน” “เจ้าชั่วนี่พรวดพราดเข้ามาก็ฆ่าคน ท่านจะให้ข้าปล่อยมันอย่างนั้นหรือ… บอกมา เจ้าฆ่าเขาทำไม!” “ระวัง เขากำลังจะฆ่าตัวตาย”

คงไม่มีนางเอกที่ไหนคิดแบบนี้ คงจะเป็นนางร้ายเท่านั้นแหละที่คิดแบบนี้ "มันพูดยาก คนเราโดนกระทำก่อนมันคือการเอาคืน แต่จำไว้นะอาหนิงอย่าไปทำคนอื่นก่อน มันไม่ดี" เพราะเธอรู้ว่ามันมีเหตุผลและหลานสาวไม่ใช่คนที่จะรังแกคนอื่นก่อน แต่ที่หลานสาวกำลังทำคือการเอาคืน เธอจึงสนับสนุน แต่ หากหลานสาวจะลงมือทำร้ายคนอื่น โดยที่คนอื่นไม่รู้เรื่องอะไรเลย เธอจะต้องห้ามเพราะมันไม่ใช่เรื่องดี

“เดาเก่งนี่สาวน้อย อย่าโกรธเคืองข้าเลยนะที่ต้องลงมือทำร้ายเด็กเล็กๆอย่างเจ้า” การตายของนางถือเป็นการชำระแค้น ให้กับบุตรชายของเขาไปในตัว งานนี้เรียกว่า ยิงเกาทัณฑ์ทีเดียวได้นกสองตัว เผยคังลุกขึ้นจากเก้าอี้ดึงกระบี่ออกมาจากแหวน และในขณะที่กำลังสาวเท้าไปหาร่างเล็กอยู่นั้น

“เธอต้องทำให้นางปลายฟ้ามันบ้าคลั่ง และทุรนทุรายจนอยู่ไม่ได้ แล้วจะต้องออกมาพบกับฉัน ตรงที่เราได้วางแผนกันเอาไว้ ถึงยังไงเธอก็ต้องยอมเสี่ยง แล้วเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกจับได้ เมื่อเธอเอาเหยื่อล่อของมัน ออกมาส่งฉันได้เมื่อไหร่ เราสองคนก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกัน เพราะฉันไม่ต้อ งการให้เธอมารับหน้าไปด้วยอีกคน” “คิดว่าทำอย่างนั้นแล้ว ฉันจะซึ้งใจกับพวกผู้ร้าย ที่ฆ่าคนได้โดยไม่กระพริบตาอย่างนายรึไง ตลกไปมั้ย?”