แต่งงานสายฟ้าแลบ Novels & Stories

ในอ้อมแขนของดวงตะวัน จะปกป้องพระจันทร์ด้วยหัวใจ กล้าตะวัน ได้รับพินัยกรรมมอบหมายกรรมสิทธิ์จากคนรักเก่าให้ดูแลรัศมีจันทร์ลูกสาวจอมพยศ เจ้าหล่อนดื้อ ถือพยศ และ ท้าทายลองดีผู้ปกครองคนใหม่อย่างไม่กลัวเกรงหากสมบัติที่เขาได้รับมาแต่ไม่อาจถือสิทธิ์เป็นเจ้าของได้นี้กำลังจุดเพลิงปรารถนาให้ลุกโชนในหัวใจอันแสนเย็นชา และปรารถนาเป็นมากกว่าผู้ปกครอง "ยังไม่นอนหรือ? ลูกหมี" ..." เธอไม่พูดกับเขา ทำท่าจะปัดมือเขาออกแทน กล้าตะวันหัวเราะ หึๆ อย่างอารมณ์ดี คงเพราะฤทธิ์เหล้า มันทำให้เขาไม่ปรกติสักเท่าไหร่นัก วันนี้วันแต่งงานของเขา วันที่เขาสิ้นอิสรภาพที่หวงมานานถึง 39 ปีเต็ม ใช่...เขาหมดอิสรภาพ มีเมียแล้วเมียที่แตะต้องไม่ได้เสียด้วย "ไม่พูดกับสามีสักคำหรือครับ" "น้ากล้าไม่ใช่..." แก้มสาวแดงปลั่ง เมื่อเอ่ยคำนี้ออกมา "สามีลูกหมีเสียหน่อย" "เราจดทะเบียนกันแล้ว ก็ต้องใช่สามีภรรยา ลูกหมีจะเถียงรี ว่า ไม่ได้เป็นอะไรกัน" "สามีภรรยากันแต่ในนาม น้ากล้าไม่มีสิทธิ์จะมา กรี๊ด!"ประโยคหลังร้องอย่างตกใจ เมื่อจู่ๆ เขาก็ก้าวพรวดเดียวถึงตัวแล้วตวัดเธอเข้าไปในอ้อมแขนที่อบอุ่นและแน่นหนา

น้ำฟ้าต้องกลายเป็นเจ้าสาวโดยกะทันหัน เมื่อเธอโดนแฝดผู้น้องหลอกให้สลับตัวในวันแต่งงาน จนต้องกลายมาเป็นเมียของพ่อเลี้ยงบ้านไร่นามว่า ‘เหมันต์’ ชายผู้มีอายุมากกว่าเธอเป็นเท่าตัวแถมยังมีลูกติดอีกด้วย การแต่งงานอย่างจำยอมในครั้งนี้กลับทำให้หัวใจที่ไม่เคยมีผู้ใดจับจองของเธอ ต้องละลายไปกับรสสวาทของพ่อเลี้ยงบ้านไร่คนนี้จนเกินห้ามใจ

เมื่อคืนนั้นเธอเป็นคนขับรถและทำให้เมียของเขาต้องจากไป โดยที่เธอได้หัวใจของผู้หญิงคนนั้นมาอยู่ในร่างกายแทน เขาโทษว่าทุกอย่างเป็นความผิดของเธอและเธอต้องชดใช้ วุ้นเย็นยอมรับในชะตากรรมที่เขามอบให้และเธอก็เต็มใจที่จะเลี้ยงดูเด็กแฝดที่ในคืนนั้นหมอสามารถช่วยชีวิตได้แค่ลูกทั้งสองแต่แม่ต้องจากไป เมธัชรู้มาตลอดว่าน้องสาวนอกสายเลือดคนนี้แอบชอบเขา ทุกอย่างที่เกิดขึ้นสำหรับเขามันคือแผนการที่เธอจงใจให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ ในเมื่อเธอทำให้เขาต้องเสียแม่ของลูกไป เธอก็ต้องได้รับบทเรียนอย่างสาสม....

สัมพันธ์เพียงครั้งเดียวในวันนั้น พริมพิกา กลายเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่มียายตัวยุ่งอวบๆ ติดตัวมาโดยตลอด และเขาก็โผล่มาเมื่อเวลาผ่านไปถึงห้าปีเต็ม ภาวัต ยังมีเรื่องค้างคาให้สะสาง แล้วก็มาเจอเรื่องค้างใจให้ต้องหาคำตอบเช่นกัน... เด็กน้อยตัวอ้วนๆ นั่น ลูกใคร! พ่อหนูตายไปแล้ว นี่คือคำตอบของเด็กน้อย ที่เขาอยากจะจับแม่ยายหนูมาลงโทษหนักๆ สักดอก!

เธอจะมีตัวตนแค่เพียงที่ไร่ ไม่มีทะเบียนสมรส ไม่มีงานแต่งงาน....ทนได้ก็ทนทนไม่ได้เธอก็ต้องเป็นฝ่ายไปเองในเมื่อเขาต้องรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อว่าจะไม่ใช่คนที่ทิ้งเธอไปก่อน ไม่ว่าจะเจ็บแค่ไหนบัวบูชาก็ทนได้เพราะหัวใจมันดันมอบให้เขาไปแล้ว.....มีเพียงเหตุผลเดียวที่ทำให้เธอยอมเดินออกมาจากชีวิตรัชชานนท์..คือเขาเจอผู้หญิงที่เขารัก เธอจะไม่ขอเป็นส่วนเกินแต่จะยินดีให้เขามีความสุขแม้ว่าตอนนี้ชีวิตของเธอจะไม่ได้มีเพียงแค่ตัวคนเดียวก็ตาม //***//**//

จากเพื่อนสนิทที่ข้ามเส้นกลายเป็นสามีในชั่วข้ามคืน แบบเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ คนหนึ่งปิดตายหัวใจ ส่วนอีกคนใช้เวลาหนึ่งปีเพื่อให้เธอรัก ทั้งคู่ต้องฝ่าฝันบททดสอบมากมาย และความดีและการดูแลที่ไร้เงื่อนไขของเขา กลับค่อยๆ เปลี่ยนหัวใจที่ปิดตายของเธอให้กลายเป็นรักแท้

ผมจะรุนแรงกับใครก็ได้ แต่สำหรับคุณผมจะอ่อนโยน......เพราะผมมันพวกคลั่งรัก

การแต่งงานที่ไม่ได้เกิดขึ้นด้วยความรัก แต่มันเกิดจากการถูกบังคับ การคลุมถุงชนในครั้งนี้มันจะลงเอยเช่นไร ในเมื่อเขามีคนรักอยู่แล้ว หรือว่าเธอก็คงจะเป็นได้แค่เพียง 'เมียที่เขาไม่ต้องการ'

เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งถูกขายให้กับพ่อเลี้ยงผู้เย็นชา...เธอจะหนีจากพันธะสัญญาซื้อขาย(รัก) นี้ได้อย่างไร?

เขา ถูกย่า บังคับ ให้ แต่งงาน นี่มัน พล็อตเรื่อง ในนิยาย น้ำเน่า ชัด ๆ แล้วจากนั้น ยังไงต่อ เขา ต้องไปตกหลุมรัก ผู้หญิง คนที่ย่า หาให้ แล้ว พอถึงเวลา ก็ไม่ยอมหย่า แบบนั้นหรือเปล่า "นี่..พี่ปริ้นดื่มมาหรอคะ"พนิดาจำเป็นต้องทำลายความเงียบลงด้วยการพูดอะไรออกไปสักอย่าง "อื้ม" ปริญตอบหากแต่ว่าก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะถอยหนี ใบหน้าเขายังคงชิดอยู่ใกล้ๆ และทำไมพนิดาถึงรู้สึกว่ามันค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้ทุกทีๆ ตึกตักๆ ตึกตักๆ มือเล็กจับปมผ้าขนหนูไว้แน่น ในขณะที่หัวใจเธอเริ่มเต้นแรงขึ้นเป็นเท่าตัว เลือดลมวิ่งพล่านไปตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า แก้มขาวอมชมพูค่อยๆ เปลี่ยนเป็นแดงระเรื่อขึ้นเรื่อยๆ เมื่อปริญค่อยๆ โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้อีก "พิ..พี่ปริ้นเมาหรอคะ" "จูบกันมั้ย" ปริญไม่ได้ตอบคำถามที่พนิดาถามแต่เขากลับเป็นฝ่ายที่ถามเธอกลับแทน "จะ..จูบทำไมคะ" "ก็แค่จูบเฉยๆ ไม่ได้หรอ"