แม่วัยสาวกับลูกสาวทรงเอ็กซ์ นิยาย & เรื่องราว

เด็กสาวตาแป๋วที่เดินจนเหนื่อยเข้ามากอดขาปะป๊าแล้วอ้อนให้อุ้ม วันนี้ลูกสาวตาแป๋วแต่งชุดน่ารักจนพ่อหวงมาก แค่ขวบครึ่งก็หน้าสวยได้ขนาดนี้ สวยผสมผสานระหว่างพ่อกับแม่ หากโตขึ้นหนุ่ม ๆ มาจีบเยอะแน่ ๆ และผู้ชายคนแรกที่จะโดนรังสีอำมหิตความหวงของพ่อมาเฟียคือ...

ส่วนบุตรชายทั้งสามของนางอีกไม่นานก็จะได้กลายเป็นยอดบุรุษที่สร้างชื่อเสียงให้กับแผ่นดิน ลูกสาวเพียงคนเดียวของนางก็รู้ความยิ่งนัก ส่วนลูกในท้องของนาง ไม่รู้ว่าเป็นชายหรือหญิง แต่ที่แน่ ๆ พวกเขาคงเป็นเด็กแฝดอย่างแน่นอน “ท่านแม่เจ้าคะ เหตุใดท่านแม่ถึงได้รักข้ามากที่สุดเ ล่าเจ้าคะ” กู้อวี่หนิงที่เติบโตเป็นเด็กสาวตัวน้อยเดินเข้ามาหามารดาพร้อมกับถือถาดขนมหวานที่นางเพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ เอาไว้ในมือ

ร่างเล็กในชุดทะมัดทะแมงวัยห้าขวบกำลังเหวี่ยงไม้พลองสั้นในมือด้วยท่าทางคล่องแคล่วเกินวัย เด็กหญิงคนนี้คือ ‘มู่เสี่ยวซิง’ ลูกสาวเพียงคนเดียวของ อวี๋เซิงกับมู่หลินเฟิง ซึ่งเจ้าตัวเล็กได้ซึมซับเอาความเก่งกาจของแม่และความกล้าหาญของพ่อมาอย่างเต็มเปี่ยม

เด็กสาวคนนี้เพิ่งจะอายุไม่กี่ปี กู้หว่านเยว่เผลอยิ้มออกมา อายุไม่ถึงสิบปีด้วยซ้ำ “ข้าไม่กลัว ข้ามีความปรารถนาอย่างหนึ่ง ในอนาคตข้าอยากเป็นแม่ทัพหญิงที่ปกป้องบ้านเมือง” เด็กสาวเชิดหน้าขึ้น ใบหน้าเจ้าเนื้อที่ดูหมองคล้ำนั้นเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวเอง เว่ยเฉิงกุมข มับอย่างจนปัญญา

ตอนนี้ลูกสาวของเธออายุได้5ขวบแล้ว เติบโตมาเป็นเด็กสาวที่อวบอ้วนจ้ำม่ำ ผิวขาวอมชมพูเหมือนกับลูกกระต่ายตัวน้อยจริงๆ ซึ่งถ้าหากใครได้มาเห็นก็ต่างพากันหลงรักเจ้ากระต่ายน้อยตัวนี้ของเธออย่างแน่นอน “คุณแม่ขา อี้เออร์อยากกินขนมที่คุณแม่ทำให้กินเมื่อวานอีก” เด็กสาวเอามืออว บอ้วนมาเกาะชายกระโปรงของคนเป็นแม่ ก่อนจะกะพริบตาปริบๆ เป็นเชิงออดอ้อน

หญิงสาวนั่งลงที่เตียงข้างลูกสาวอย่างสิ้นหวัง เธอซื้อชุดกี่เพ้าและทำทรงผมสั้นเป็นลอนคลื่นแบบย้อนยุคเพื่อไปงานเลี้ยงหมดไปตั้งหลายหยวน เดินอยู่ก็ถูกโจรวิ่งราวกระเป๋าแล้วมาโผล่ในยุคโบราณแบบนี้ มิหนำซ้ำยังมีลูกสาวที่น่าสงสาร มีแม่สามีที่เกลียดชัง และสามีที่ไม่เคยรัก ใคร่ ชีวิตวันนี้จะบัดซบไปถึงไหนกันแน่ ************************

เธอใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นเสื้อยืดเอวลอย ถ้าขับมอเตอร์ไซค์คงคิดว่าสก๊อยสาว "โอ๊ยฉันจะบ้าตาย ตกลงแกจะไปดูตัวกับแม่ไหมเนี่ย" "แม่นั่นแหละค่ะตกลงจะไปไหมฉันพร้อมแล้ว" อิงอรจำใจต้องพาลูกสาวออกมาทั้งแบบนั้นเลย ร้านอาหารหรูในตัวจังหวัด.. "เอาไงดีวะ"

คุณแม่ย่อตัวลงเหนี่ยวเอวลูกสาวตัวแสบเข้ามา มองดูทรงผมเหมือนทรงหนวดแมลงสาบที่มัดด้วยหนังยางหลากสี "นี่ป้อทำให้เหรอคะ น่าฮักจัง" "ฮ่าฮ่า พี่ก็ทำไปมั่ว ๆ" ภาคีหัวเราะเพราะกว่าจะได้ทรงนี้แม่ลูกสาวก็ยุกยิกอยู่ไม่เป็นสุข กว่าจะทำเสร็จเล่นเอาเหงื่อแทบตก

ทางเหวินเจิ้งที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขารออยู่ที่ชั้นล่างพร้อมกับสั่งงานจงเซ่อไปด้วย ร่างสูงกอดอกและพูดคุยด้วยท่าทางเคร่งขรึม กระทั่งเวลาผ่านไปพักหนึ่ง ตรงขั้นบันไดก็ได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วของลูกสาวเรียกกันดังลั่น “ปะป๊า!” เหวินเจิ้งหมุนตัวตามคำเรียก พลันก็ต้องชะงักเท ้ากับภาพที่เห็น เมื่อสองแม่ลูกจับจูงมือกันเดินลงมาด้วยรอยยิ้ม เหม่ยอิงในชุดกี่เพ้าพอดีตัวอวดเรือนร่างสมส่วนน่าฟัด กลิ่นหอมประจำตัวลอยมาอ่อน ๆ ริมฝีปากแดงเรื่อตัดกับผิวขาวละเอียด ทั้งเส้นผมที่เกล้าไว้หลวม ๆ กับลำคอระหงที่ชวนให้คนมองกลืนน้ำลาย

คำขอของลูกสาวทำให้ม่านไหมยิ้มออกมา ผู้หญิงแข็งแกร่งที่ยืนอยู่ตรงหน้า ก็ยังเป็นสาวน้อยของแม่เหมือนเช่นเคย “วารักแม่ที่สุดเลยค่ะ” ร่างบางโผเข้าหาอกแม่ “แม่ก็รักวามากเช่นกัน” ม่านไหมกอดตอบ ในอ้อมแขนเธอมีลูกสาวที่เป็น แต้ก้นบึ้งของหัวใจก็มีใบหน้าของสาวน้อยอีกคนแทรกเข ้ามา เธอไม่เคยมีวัยเด็กกับสาวน้อยคนนั้น และไม่เคยเห็นพัฒนาการเติบโตของลูกสาวอีกคนเลยสักนิด