โลกสัตว์ Novels & Stories

จู้จื่อร้องถามเฉินเถาฮวา “รู้สิ มีผู้ใดบ้างไม่รู้จักสามขุนพลสวรรค์แห่งเอี้ยน” “ไม่! เจ้าไม่รู้จักเลยต่างหาก” จู้จื่อหัวเราะเสียงเย็นยะเยือก “แม่ทัพแบ่งออกเป็นสองประเภท... หนึ่งคือแม่ทัพที่ทำตัวเป็นสวะราคาแพง สองคือแม่ทัพที่ใช้ความห้าวหาญดึงดูดทั้งมิตรและศัตรู แต่สำ หรับขุนพลสวรรค์... เขาสามารถเปลี่ยนสมดุลในสนามรบได้เพียงลำพัง เจ้าคิดว่าไอ้ถ่อยอย่างเจ้าจะขึ้นไปถึงจุดนั้นได้หรือไม่”

Hunt you down eat you alive (จะไล่ล่าเธอ กลืนกินเธอทั้งเป็น) Just like animals (เหมือนกับสัตว์ร้าย) Animals Like animals (สัตว์ร้าย เหมือนสัตว์ร้าย) Maybe you think that you can hide (เธออาจจะคิดว่าเธอจะซ่อนตัวได้) I can smell your scent for miles (แต่ฉันดมกลิ่นเธอได้เป็นไมล์ๆ เลย) Just like animals (เหมือนกับสัตว์ร้าย) Animals Like animals Baby I'm (สัตว์ร้าย ฉันนี่แหละสัตว์ร้าย)

สบายใจเสียเถิด สกุณีวิหคน้อยนั้นหาได้ขัดข้องใจอันใดไม่ ในการร่วมประเวณีด้วยบุรุษจากสวรรค์ที่นางได้แต่เพ้อฝันจินตนาการ กากีเอ๋ย ตัวน้องยังเด็ก อ่อนหัดต่อโลกนัก รสกามไม่ว่าคน สัตว์ หรือเทวดา ต่างก็ลุ่มหลงมัวเมาในรสของมันจนยอมแลกแลมอบทุกอย่างกระทั่งทิ้งชีวิตเพื่อให้ได้เ สพสม หากเจ้าจะขึ้งโกรธเพราะเจ้าหวงพี่ อันนั้นพี่ก็ไม่ว่า เพราะเป็นธรรมชาติของสตรี แต่น้องจงสบายใจไว้เถิดว่า ไม่ว่าหญิงใดในโลกหล้าก็ไม่อาจเทียบเทียมเจ้าได้เลย” สีฝุ่นถอนหายใจอีกรอบ มันไม่ใช่ประเด็นนั้นป่ะ เธอคิดในใจ

ขวัญยิหวาถอนหายใจ “น้องคุณน่ะ เป็นเหมือนโรงแรมให้ผีตายโหงพวกนี้มาพัก แต่ก่อนมันหิวโหยมาก แต่พอมาอยู่กับน้องคุณ มีร่างให้มันพัก มีอาหารให้มันกิน มันก็จะอยู่กันจนอ้วนท้วนสมบูรณ์นั่นแหละ จากที่มันเคยกินทุกอย่างให้มันอิ่ม มันก็จะเริ่มอยากกินของสดของคาว เวลากลางคืนมันก็จะแ อบมากินของสดในตู้เย็น ถ้าบ้านคุณมีสัตว์เลี้ยง มันก็จะหายไปอย่างไร้ร่องรอย และภาพที่ฉันเห็นจากคุณ น้องสาวของคุณเคลื่อนไหวเร็วมาก ชนิดที่คุณมองตามไม่ทัน ฉันพูดถูกหรือเปล่า”

ตอนที่ 1 40,000 ปีก่อน บนโลกนี้มี เผ่ามนุษย์ เผ่าเทพ เผ่าปีศาจ เผ่ามนุษย์ ผู้อ่อนแอที่สุด อยู่ท่ามกลางระหว่างเผ่าเทพและเผ่ามารที่กำลังทำสงครามกัน เกิดความสูญเสียมากมายขนานับ ราชาปีศาจเฉาเฟิง ผู้นำเผ่าปีศาจนำทัพปีศาจนับแสนนาย บุกสวรรค์ที่เผ่าเทพอาศัยอยู่ เผชิญหน้าสู่ร บเผ่าเทพ ซึ่งนำทัพด้วยเทพสงครามเย่วหมี การทำสงครามสู่รับกันอยากรุนแรงและกินเวลายาวนานต่างฝ่ายต่างสูญเสีย เผ่ามนุษย์ได้รับผลกระทบอย่างหนักชาวบ้านอดอยากล้มตาย แผ่นดินแห้งแล้ง ต้นไม้ไร้ดอกออกผล ถ้ายังเป็นเช่นนี้ต่อไป เผ่ามนุษย์ต้องสูญสิ้นเป็นแน่

“กว่าจะได้เจอลูกกูนี่แหละจะประสาทก่อน” “นี่! วันก่อนโดนมดแดงกัดแล้วตบมัน มดแดงตายมาร้องไห้กับกูจะเป็นจะตายบอกว่ากลัวบาปอยากให้กูพาไปทำบุญ มึงดูเด็กเถอะ” “มาร์มันรักสัตว์…” เปมิศาแก้ตัวให้เพื่อนสาว แต่ก็อดอมยิ้มไม่ได้

“อืม… ไม่รู้ว่ามึงรู้จักไหม เดี๋ยวเขาไปมึงก็รู้เอง” [1] doppelgänger คือ “เงาคู่”, “ตัวแทนจากโลกวิญญาณ”, หรือ “ลางร้าย” หากใครเห็น doppelgänger ของตัวเอง จะหมายถึงลางไม่ดี หรือความตายที่ใกล้เข้ามา

ยกยกยิ้ม ก่อนหลับตาลงร่ายยาวรายชื่อของที่จำเป็นในใจ “ข้าวฟ่าง1ตัน ธัญพืช1ตัน ถั่วดิน1ตัน แป้งขาว1ตัน บะหมี่ไข่แห้ง1แสนก้อน ข้าวขาว3ตัน ข้าวโพดสด10ไร่ หัวเผือก หัวมันที่โตเต็มที่อย่างละ5ไร่ ผักสดเพราะปลูก10แปลง เท่านี้เจ้าค่ะ” ไว้ขอเพิ่มเรื่อยๆก็ไม่สาย ให้นางสำรวจก่อนว่าสาม ารถนำสิ่งของจากมิติไปไว้ที่ใดได้อีก นางไม่รู้ว่าได้หรือไม่แต่จะลองดูแม้จะทำให้ผู้คนแตกตื่นแต่นางมีทางออกที่ดีไว้รอแล้ว แค่คิดก็สุขใจ ทุกคนจะต้องไม่อดอยาก ทั่งชาวเมืองและคนอพยพ

ังยุทธของหมาป่าสามหัวตัวนี้ได้ หากมันอยู่ในขั้นแรกของระดับแรกกำเนิดเท่านั้น เฮลธ์รู้ว่าเฟนด์กำลังคิดอะไรเมื่ออ่านจากสีหน้าของเขา รอยยิ้มปรากฏขึ้นในขณะที่เขาอธิบายว่า “กฎของสวรรค์และโลกใบนี้แตกต่างจากกฎของโลกภายนอก คุณไม่สามารถใช้วิธีเดิม ๆ ในการตรวจสอบ ระดับพลังยุทธของสัตว์อสูรได้ แต่คุณต้องตรวจสอบมันด้วยรังสีที่พวกมันปล่อยออกมา”

【ค้นหาสำเร็จ】 【อลิซ อริสเตอร์】 ร่างกายของทั้งห้าพลันแข็งค้างในทันทีที่ได้ยินเสียงใสกังวานเอ่ยชื่อนี้ขึ้นมา ชื่อที่พวกเขาไม่เคยลืมเลือนแม้เวลาจะผันผ่านไปกี่ร้อยปี 【เปิดใช้งานระบบเลี้ยงดูวายร้าย】 【ย้อนกลับสู่จุดเริ่มต้น】 สิ้นเสียงใสกังวาน โลกทั้งใบก็พลันสั่นสะเทือน กงล้อแห ่งเวลาเริ่มหมุนทวนเข็ม ภูผาที่ทลายลงเริ่มประกอบเข้าด้วยกัน มหาสมุทรเดือดพล่านหวนคืนสู่ความสงบ ผู้คนที่ร่วงหล่นค่อยๆ ฟื้นคืน ก่อนที่ทุกสรรพสิ่งจะถูกแสงสว่างกลืนกินจนขาวโพลน