Bah Humbug Novels & Stories

Ang kaniyang mga pakpak na yari sa apoy at ulap ay nakabuka, habang ang kaniyang tinig ay umalingawngaw sa bawat kaluluwa ng bampira sa mundo. “SA PAGLIPAS NG SANGDAANG TAON, AKING PINAGMASDAN ANG INYONG MGA LAHI,” dumagundong ang tinig ni Bathalang Agamus, habang ang mga mata niya ay naglalagablab ng galit. “SA BAWAT HENERASYON AY PUNO NG DUGO ANG LUPA, AT SA BAWAT UMAGA AY MAY NAGBABANGGANG PULANG AT PUTING MGA KAPATID. SAAN PATUTUNGO ANG INYONG LAHI KUNG WALA KAYONG ALAM KUNDI MAGGANTIHAN?”

Umabot sa apatnapu’t isang degree ang lagnat niya, at nasunog ang utak niya dahil doon. “Maaaring ituring ito na isa sa mga species ng pamilya ng garapata. Para ‘tong carrion bug, pero hindi eksakto. Sa halip, ito ay mutated na klase ng carrion parasite. Artipisyal itong pinapalaki ng mga tao, at ang kamandag nito ay isang daang beses na mas malala kaysa sa mga carrion bug. Dumapo ito sa’yo noong pinosasan mo si Darven kanina,” paliwanag ni Alex. Matapos pakinggan ang sinabi ni Alex, nagsitayuan lahat ng buhok ni Anna sa katawan.

Ang tinatapakan namin ay maliliit na damo na hindi ko alam kung totoo o hindi, kailangan ko pa atang maghubad ng sapatos para maramdaman ang mga damo. At tanaw rito ang fish fond kung saan ako nakakakuha ng kapayapaan sa mansyong ito. Hindi ito kalayuan dahil rinig ko ang pag-agos ng tubig doon. Bakit hindi ko napapansin ito mula roon? “Describe me,” agaw niya ng atensyon ko, kaya agad din akong napabaling sa kaniya. “Without using your eyes.”

It was a bit playful yet serious at the same time. “Charming?” Bahagya siyang natawa, mukhang nagbabalak gumanti sa mga kalokohan ko. “That's what you're calling it?” “May mas magandang term ka ba?” Mataray kong sambit. “Delusional.” Biro niya. Napasinghap ako na parang nasaktan. “Aray.” Sambit ko sabay hawak sa aking dibdib. “Truth hurts.”

‎At bababa ko, parang bumalik ako sa totoong mundo. May amoy ng street food. ‎May tunog ng tricycle. ‎May buhay. ‎“Gutom ka?” tanong niya. ‎Napatingin ako sa kanya, nagulat. ‎“Sa ganito? Naiisip mo pa ‘yon?” ‎Bahagya siyang ngumiti. “Kailangan pa rin nating kumain.” ‎Napatawa ako. ‎Sa gitna ng gulo— ‎Napatawa niya ako.

Kaya imbis na tumuloy sa loob ay tumalikod na lang siya at tipong aalis na sana siya nang biglang lumapit ang binata sa kaniya at kinuha sa kamay niya ang bitbit niyang lata. "Hoy!" aniya habang sinusundan niya si Aziz. Nilapag ng binata ang malaking lata sa bank sink at walang kahirap-hirap niyang binuksan yung lata. "Itapon mo yung sabaw sa loob, yung mushroom lang ang gagamitin niyo." Ang sabi nito sa kaniya, matapos niyang mabuksan ang lata ay muli niyang binalikan ang ginagawa niya kanina.

Bata ? He look so amused. "S-Sabi niya," Huminga ako ng malalim. "Naikama-" Napatigil ako nang pagmumura niya. "Bullshit!" Aniyaat tumayo. Hinilot niya ang batok niya na parang malaki itong problema. "Yun’ yong sabi niya.." Giit ko pa na tiningala siya. "To-too ba?" Shit. Oo naman

Nag-uumapaw siya sa elegansiya at dignidad. May isang hindi napigilang magbulong, "Diyos ko, siya ba 'yung dati'y simpleng mayaman lang na nakilala ko?" "Ang husay talaga ni Brie na ipakita ang kanyang 'yaman'! At ang kanyang pigura, nakakahanga!" "Kailan pa siya natutong pumili ng ganito kagandang estilo?" Nang marinig ni Brie ang mga bulung-bulungan at iba pa, ngumiti siya nang may kasiyahan.

Bagama't malumanay ang kanyang mga salita, may pandidiri sa loob ni Robert. Dati, si Ember ay isang tanyag na "goddess" sa mga dalaga ng mga elitistang pamilya, may talento, mayaman, at maraming nagpoprotekta. Ngunit ngayon, dahil kay Harvey, umabot na siya sa ganitong punto, mukhang isang babaeng inabandona, talagang hindi magandang tingnan. "Bakit mo ba ako hinatid?”

hiyang intro ni Marissa. "Ayoko sanang matakot kayo pero normal na sa aking nangyayari na gabi-gabi may nanghuhubad doon sa bahay...," pag-amin ni Marissa na bumulaga sa lahat. "Ang kwento sa akin ni Tito Hamin, ilang taon pa lang ang nakakaraan, may isang lahing katutubo raw ang naligaw sa baryo na 'to. Ignorante siya sa maraming bagay. Wala siyang batid sa kahit anong batas kundi ang nakasanayan niya sa kanilang tribo. Isang araw, nakita siyang ginahasa at pinatay ang anak ng Kapitan. Nang malaman ng Kapitan ang sinapit ng dalaga niya, hindi ito tumigil hangga't hindi niya naipaghihiganti ang anak. Nang dahil sa impluwensiya ng Kapitan, at sa galit na rin ng mamamayan sa kumalat na balita,