Ikaw Naman นิยาย & เรื่องราว

Trust gets you killed Love gets you hurt And being real gets you hated. -Peakpx “WELCOME BACK! ija!” tinig na nagmula sa entrada ng malaking bahay. Dali-daling naglakad palapit ang pinakamatandang kawani sa Mansyon. “Yaya Toyang! Kumusta po? Na-miss ko kayo,” wika ni Kaytie. Mahigpit niyang sinalubong ang mainit na yakap nito.

Umiiyak na siya at panay ang usal niya ng panalangin. “Hindi kami mayaman. Nagkamali kayo ng dinukot!” Sabi ng Kuya Lukas niya sa mga ito, “Parang awa nyo na, pakawalan nyo kami. . .”nagmamakaawa na ito habang umiiyak, “Wala kayong mapapala sa amin. Wala kaming pera. . .” “Tumahimik ka!” Sigaw ng isang maton dito.

Isang video ng boyfriend ko na nagpo-propose sa kanyang secretary ang nag-trending. Lahat ay kilig na kilig at sinasabing napaka-romantic at nakakaantig ang eksena. Nag-post pa mismo ang secretary niya sa social media: "Matagal kitang hinintay, at buti na lang hindi ako sumuko. Ipagkakatiwala ko ang buhay ko sayo, Mr. Emerson." Isa sa mga komento ang nagsabi: "Diyos ko, sobrang sweet nito! CEO at secretary—bagay na bagay sila!" Hindi ako umiyak o nag-eskandalo. Sa halip, tahimik kong isinara ang webpage at hinarap ang nobyo ko para humingi ng paliwanag. Doon ko siya narinig na nakikipag-usap sa mga kaibigan niya. "Wala akong choice. Mapipilitan siyang pakasalan ang isang taong hindi ni

aniya. Dumadami ang tao sa loob at magkatabi kami...iyong balikat namin nagkakasanggian kaya nahihiya ako magsalita, pero nandito na ako, e? Hindi pa ba ako makikipag usap sakaniya? "Ahmm oo, e. Kayo rin ba?" Napaka obvious naman jusko! "Oo...tapos napabili rin ng kape sa Starbucks."

wika naman ni kuya KJ. Maraming sumang-ayon wala na kaming kawala sa mga kalaban makaka-labas man kami ng buhay milagro na lang talaga kung mabubuhay pa kaming lahat marami nang namamatay na tauhan namin at kakaunti na lang ang nakaka-ligtas sa mga nag-buwis buhay na ginagawa ng mga gangster, mafia nang underground world at ibang members. Hindi na ako sigurado kung anong mangyayari sa amin mahina na rin ako hindi na katulad nang dati ang physically, emotionally na pagkatao ko.

wika ko Naman sakaniya. " Psh, sagutin muna kasi bahala ka pag nakakita Yun ng mas maganda baka iwan ka" wika naman niya sakin. " Edi go" wika ko Naman dito. " Di ako natatakot maiwanan " wika ko Naman habang nakangiti sakaniya. " Hala nag jojoke lang ako baka makick mo ako at mapunta pa ako sa ibang planeta niyan" wika nito sakin.

Kaya Naman "namin mag ina yun bisita namin kayu Kaya wag na nakakahiya SA inyo. Sagot ni tita Jo" Hindi po tita kame pa. Diba nga girl's. ' sabay tingin SA. Amin ni Ivan!! Opo tita" tulongan namin kayu habang andito Kami.. Hala sige kayo ang bahala mga bata talaga kayu. Pag katapos ninyo kumain ipapakita ko ang matutulogan ninyo"

"Bakit naman?" "Bawal? Proud ako e."

Wika Naman ni softie. Tatango tango Naman ako " Busy daw Kasi siya sa business, di Niya nga rin ako magawang itext ’yan tuloy Hindi ko alam Anong nangyayari sakaniya. Hinahayaan lang Niya ako, Kasi nag luluksa ako sa pagkawala ng Kapatid ko" tugon ko Naman.

“What if my masamang mangyari sa’yo? What if na hindi kita nadamayan agad?” Bigla siyang napatayo. Nagiging exaggerated na yata ito. “Sandali nga Mr.Adriatico, bakit naman masyado kang nagwo-worry ka sa akin aber? Look, I’m safe and sound. Ano pa bang ipinag-alalala mo d’yan?”