Maria Clara Monologue Script Tagalog 소설 & 이야기

“Huwag ka ngang madamot! Isang halik lang naman!” Itinulak nito ng daliri ang noo ni Yeonna habang nanghahaba ang labi. “Matulog ka na!” “Tabi tayo?” “Pinapauwi mo na ako kanina, hindi ba?” “Stay with me, My Prince! I need you!” “Sinabi mo pa ngang living proof ka ni Maria Clara.” "Sino si Maria Clara? Babae mo ba siya?" "Haist! Dapat sa 'yo hindi umiinom ng alak!"

Halos mangiyak-ngiyak siya ng makita ang pamilya na ni walang galos sa katawan. "Mabuti pa rin ang Diyos, anak. Hindi niya kami pinabayaan," umiiyak din na sabi ni Marya. "Hindi kami pwedeng mamatay, Lana. Ngayon pa na nagkasama na tayo ulit?" sabi naman ni Lira. Umiiyak din.

Chapter 24: I fell in love with her! Jack's Perspective "Hahaha! Ganun ba! You can imagine whatever you want! But I'm a Goddess, baka nga mahulog ka sa akin kapag nakita mo ako!" - Sulat ni Star sa akin at hindi ko mapigilan ang mga tawang lumalabas sa aking bibig. Parang sira-ulo akong tumatawa mag-isa dito sa park habang binabasa ang sulat ni Star, at kasabay nun ang pagnanais kong makita siya sa personal pero kahit anong gawin ko, hindi ko siya mahuli-huli!

Ako’y maglalaho sa ulap at luha. Ngunit sa panaginip, ikaw ay akin. Sa puso kong uhaw, ikaw ang hangin. Naitakip ni Jia sa bibig ang hawak na abaniko. Sa lalim at madamdaming pagtula ni Macario habang nakatitig sa mukha niya, pakiramdam niya tuloy ay sumanib sa kaniya si Maria Clara at dama niya ang binigkas nitong tula.

Yung sinabi niyang… “You matter.” Hanggang sa pagtulog ko, yun ang paulit-ulit sa isip ko. At ngayon, pagising ko, yun pa rin. Pero kailangan kong mag-normal. Hindi ako pwedeng magmukhang… affected. ⸻ Pagpasok ko, biglang sumalubong agad si Mara. “Clara. GIRL. Come here!” “Bakit?” “Si—” she lowered her voice dramatically,

--- --- "Sure?" --- --- "Promise." --- --- Nagkatinginan sila. --- At sabay silang natawa. --- --- "Finally." Sabi ni Clara. --- --- "Ano?" --- --- "Natuto ka nang iwan ang mga lumang sikreto." --- --- Napangiti ako. --- --- Hindi dahil nakalimutan ko sila. --- Kundi dahil natanggap ko na sila. --- --- KHAIZER VALEN'S POV

na lang din, susubukang abutin Panaginip lang kita kaya gusto kong antukin Oras na maghawak-kamay baka bigla kang alukin Walang hiling na kapalit, gusto lang kitang mahalin, uh Ikaw ang aking laging nais makapiling Hindi Maria Clara kundi Maria Makiling Binibining napakaganda at wagas, walang wakas Samahan mo 'ko, sabay tayong mangarap nang mataas Kapag nariyan ka, bumabagal ang ikot ng mundo Hindi kita dapat ginugusto pero natutukso

At aaminin ko rin na hindi ko maipaliwanag kung bakit parang may hatid iyon ng kung anong kirot sa aking puso na hindi ko na lamang binibigyan pa ng pansin. "Ah-- eh kasi, napag isip isip ko lang na magbagong buhay Claire. Kumbaga, maging kagaya ni Maria Clara ganern!" Wika ko pero hinampas lang nito ng malakas ang braso ko saka ito humalakhak.

Dahil nga sa medyo malabo ang belo kaya hindi ko makita ng klaro ang mukha. Umalis na ang ama ni Rebecca sa tabi ko ng ipaubaya ako kay Fiandro. Maingat akong iginiya ni Fiandro papunta sa harap ng pari. Ganito pala ang pakiramdam ng ikakasal. Nakaka-kaba ng bonggang-bongga, iyong bang gusto ng lumabas ng iyong kaluluwa sa hindi maintindihang pakiramdam. Bago magsimula ang pari ay kinausap ako ni Fiandro. “Nanlalamig ang palad mo. Ayos ka lang ba?” tanong niya na aking ikinagulat.

Ang manyak mo, nakakadiri ka! Bawat hampas niya sa akin ng unan ay sinasalag ko naman ng aking kamay. "Ano? Naniniwala kanaba? Itong palad ko ay si Maria." Sabi ko. "Ewan ko saiyo ang manyakis mo!" Nakairap nitong sabi. Huminto din siya ng makaramdam ng pagod, at nagkatinginan na lamang kaming dalawa at sabay tumawa sa kalokohan naming dalawa.