People Coffee

Dad and my brother, Jonah Atwood, have always favored my sister, Lisa Atwood, while resenting me. At my coming-of-age ceremony, when several werewolves in the Blackwolf pack corners and harasses me, it's Rex Vaughn, the Alpha's heir, who steps in to protect me. He throws the most extravagant mate-bonding ceremony for me, right before the Moon Goddess. Overnight, I become someone every other female wolf wishes they could be! I'm seven months pregnant when I show up at Lisa's birthday party. Somehow, we're ambushed by dark magic. As always, Dad and Jonah put Lisa first. They throw everything they have into shielding and dragging her out of the enemies' barrier, leaving me trapped in the center of the spell circle, nearly consumed. In the end, it's Rex who pulls me out. Later, I wake up in Stone Cabin, only to walk right into a scene that makes my blood run cold. "You paid off an old witch from the Darkmoon pack to set up that spell circle?" Rex's eyes blaze red with fury. "She's only seven months along, and you were already trying to rip the pup out of her? "What? Were you hoping Lily and her pup would blow up and die together?" Jonah and Dad shrink back, trying to explain themselves. "Lisa's wolf is fading fast. The old witch said the only way to save her and her wolf is to sacrifice someone with the same blood immediately…" Rex snaps, "I care about Lisa more than either of you do! Why else do you think I claimed Lily as my mate? Sure, I want to save Lisa, but not by sacrificing Lily and her pup!" That is how I learn the truth. Rex didn't bond with me because he cared. He did it to save Lisa. As it turns out, he's no different from Dad and Jonah. All they ever see is Lisa, the weak-born wolf. I was never part of the picture to begin with. Since no one's ever truly cared about me, I'll walk away with my pup.

A pack of Rogues holds my mother, Celia Hale, hostage and clutches an iron chest like it's treasure. Lillian Parker, my mate's first love, points at the chest through her tears. "That chest… It's all I have left of my mother." However, the boulder above my mother's head is already loose, and it could crush her at any moment. I desperately beg my mate and the Alpha of the Silvermoon pack, Ares Hamilton. "Save my mom first! Please!" He just glances at me with a frown. "Celia's a strong she-wolf. She'll be fine. Margaret is already gone. That chest matters more." With that, he gestures for most of the fighters to move toward the chest. Only two young werewolves, barely steady on their feet, reluctantly step toward Celia. I stare at him in disbelief. In the end, they recover the chest, but my mother is dead.

On my eighteenth birthday, Alpha called me up in front of the whole pack and told me to choose—one of his sons as my mate. Whichever I chose? He'd be the next Alpha. I didn't flinch. I picked Cayce, his eldest. The room went dead silent. Everyone knew I used to be stupidly in love with Kain, the younger one. I'd confessed at every pack dance. Took a silver dagger for him once. Cayce? Coldest, meanest wolf we had. Total menace. No one got close. But they didn't know the truth. In my last life, I was bonded to Kain. On the day of our Bonding Ceremony, he slept with Lena, my cousin. My mom lost it. Shipped Lena off to Duskwolf Pack to get bonded to their Beta. Kain? He blamed me. Paraded in she-wolves with Lena's same ice-blue eyes. When he found out I was carrying his pup, he made sure I saw him with every one of them. It was torture. When labor hit, he locked me in the dungeon. Blocked everyone out. My pup got crushed. I died hating him. Maybe the Moon Goddess felt sorry for me—she gave me a second shot. I came back. This time? I let Kain keep Lena. Didn't think he would ever regret it.

The sky turned red, and meteors fell. Screams and explosions everywhere. For an unknown reason, people started having magic abilities.. Most were happy, but it didn't last long. Soon came the undead. To survive, kill, or be killed. Her mom disappeared. She was betrayed by her ex-fiance' and killed by her step-sister. Now she's back a year before the apocalypse, equip with magical space, this time will it be the same? Warning: mature scenes, gore & violence. Hi readers, I'm an amateur author. Please be lenient with me. This is my first novel, so please allow me to grow. Suggestions will be appreciated. Thanks!!! This story, characters, and places are fictional. Any resemblance to actual people, places, and events is purely coincidental. Would you like to buy me a cup of coffee? https://ko-fi.com/oppo_red pictures source: https://pixabay.com/ https://www.canva.com/

หนี้ที่เธอไม่ได้ก่อ แต่เธอต้องชดใช้แทนด้วยร่างกายเพียงเพราะเขาเป็นคนยื่นมือมาช่วยชีวิตพ่อของเธอไว้จากกลุ่มมาเฟีย และนี่คือสิ่งที่พ่อบังเกิดเกล้าของเธอพูด "ผมขอมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตผมทดแทนหนี้ที่พ่อเลี้ยงจ่ายให้ ปลายฝนลูกสาวของผมครับ" นับตั้งแต่วันนั้นเธอจึงกลายเป็น "เมียเก็บ" "เมียขัดดอก" ของพ่อเลี้ยงเมฆาคนที่เริ่มต้นเป็นเจ้าหนี้แต่จบลงด้วยการเป็นหนี้หัวใจ

การกลับมาพบกันอีกครั้งของเขาและเธอจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อคนหนึ่งปักใจเชื่อไปแล้วว่า "ถูกทิ้ง" แต่อีกคนก็น้ำท่วมปากพูดความจริงอะไรไม่ได้ งานนี้จึงเดิมพันกันด้วยหัวใจ ... "ถ้าพี่ไม่รักผมแล้วก็คืนหัวใจผมมา"

"พอแล้วนาวิน เราจะไม่มีแรงอยู่แล้ว" "พี่ตัวหอมจัง ผมขอดมหน่อย" "นาวินนายจะหื่นตลอดเวลาไม่ได้นะ วันนี้หลายรอบแล้ว ยังไม่พออีกหรือ" "ผมยังไม่ได้พูดเลยว่าจะขอทำอีก แสดงว่าพี่อยากให้ผมทำอีกใช่ไหม" พระเอก - นาวิน หัวหน้าทีมวิศวกรออกแบบไฟแรงวัย 27 ปี รูปร่างสูง ขาว ตี๋ ใส่แว่น มีบุคลิกเป็นคนเงียบเงียบ หน้านิ่ง พูดน้อย ไม่ค่อยชอบแสดงความรู้สึก แต่ถ้าเป็นคนพิเศษของใจ เค้าจะกลายร่างเป็นเจ้าลูกหมาโกลเด้นตัวโตที่แสนจะขี้อ้อน เอาใจเก่ง และจ้องจะเลียปากเจ้านายอยู่เรื่อยไป นายเอก - ณัฐฏ์ ผู้ชายผู้จัดการฝ่ายขายมือหนึ่งของบริษัทวัย 29 ปี รูปร่างสูงโปร่ง คิ้วหน้า ตาโต ยิ้มมีเสน่ห์ พูดเก่ง อัธยาศัยดี เป็นที่รักของทุกคนที่ได้รู้จัก ได้พูดได้คุยด้วย และชีวิตที่แสนสนุกสนานของเขาต้องเปลี่ยนไป เมื่อเขาถูกโอนย้ายให้มาทำงานประกบคู่กับคุณวิศวกรหนุ่มหน้านิ่ง ที่ใครๆก็ว่าเขาคนนั้นโหด แต่เอ๊ะ..ทำไมไม่เหมือนกับสิ่งที่เขาเห็นเลย **พระเอก ที่คนอื่นเห็น = สุนัขพันธุ์บางแก้ว** **พระเอก ที่นายเอกเห็น = สุนัขพันธุ์โกลเด้น**

“ไข่มุก” หนุ่มน้อยหน้าตาน่ารัก คุยเก่ง ชีวิตมีแต่การเรียนกับชานมไข่มุกแก้วโปรดเท่านั้น ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยมีความรักเลย แล้วอยู่มาวันหนึ่งโลกก็เล่นตลกผลัก “ผู้ชาย หล่อ เซอร์ ปากร้าย” เข้ามาชนเขาจนเกือบล้มก้นจ้ำเบ้ากับพื้นดีนะที่เขาคนนั้นคว้าไว้ทัน “นี่จะจ้องกันอีกนานไหม ปล่อยผมได้หรือยัง จ้องผมขนาดนี้อย่าบอกนะว่ากำลังหลงเสน่ห์ผม” นี่คือการเจอกันครั้งแรกของไข่มุกกับผู้ชายของเขา ไข่มุกหลงเสน่ห์เขาเข้าอย่างจังและตั้งปณิธานไว้ว่า “คนนี้แหล่ะคือผู้ชายของไข่มุก ผมจะจีบคุณแล้วนะ” ทั้งที่ยังไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ไม่กี่วันต่อมาก็มีเสียงฮือฮาในมหาวิทยาลัยว่ามีร้านชานมไข่มุกมาเปิดใหม่ ชานมอร่อย คนชงชาแซบ ทำให้ไข่มุกผู้รักการกินชานมต้องรีบไปพิสูจน์ พอไปถึงก็พบว่าพ่อค้าชานมสุดแซบนั้นก็คือคนที่เขาหมายปองไว้นั่นเอง ไข่มุกจึงเข้าไปเป็นลูกค้าประจำของร้านซึ่งการไปแต่ละครั้งก็จะพกความฮา ความโก๊ะ ความน่ารักไปฝากพ่อค้าและโพสต์จีบพ่อค้าลงโซเชียลทำให้มีแฟนคลับติดตามมากมาย ส่วนพระเอก(ต้นน้ำ) มีหรือจะยอมถูกจีบฝ่ายเดียว จีบมา จีบกลับไม่โกงนะครับ

Natasha is a rich girl who fell in love with someone she least expected. Natasha and Michael didn’t plan to fall in love—it just happened in quiet moments, shared laughter, and long conversations that felt too easy to be new. What started as simple coffee breaks and campus strolls slowly turned into something deeper, something real. But love wasn’t the only thing growing between them. With disapproving parents and personal struggles pulling them apart, their relationship is tested in ways they never expected. Through misunderstandings, distance, and emotional walls, they are forced to question if what they have is strong enough to survive. In the end, it’s not just about love—it’s about choice, timing, and whether two people can truly find their way back to each other.

ผมชื่อเจย์เดน รูปหล่อ พ่อรวย แถมกรวยผมใหญ่มาก ผมตกหลุมรักพี่แป้งพี่สาวข้างบ้านมาตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่กรวยผมอันแค่นี้เอง.. แอร์ในห้องเปิดเย็นฉ่ำก็เป็นตามที่คิดไว้ เจ้าของห้องจอมขี้เซายังคงนอนหลับสนิทสบายอารมณ์อยู่บนเตียง ผมเดินเข้าไปไปยืนที่ข้างเตียง เอื้อมมือจะไปเขย่าปลุกแต่ต้องชะงักมือไว้ก่อน เพราะตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า พี่แป้งเล่นใส่กางเกงขาสั้นแบบสั้นเสมอจิมิกับเสื้อกล้ามตัวบางที่พอสังเกตดูก็จะเห็นสิ่งที่อยู่ภายในเสื้อผ้านั้น ใช่แล้วครับ พี่แป้งไม่ได้ใส่ชั้นในนอน เอาแล้วใจผมเต้นแรงขึ้นอีกแล้ว ภาพเรือนร่างที่ผมเคยเห็นครั้งที่ไปทำตัวเป็นโรคจิตแอบมองพี่แป้งอาบน้ำก็ผุดมาในหัว ผมเห็นมาหมดแล้วส่วนเว้าส่วนโค้งส่วนที่โหนกนูนแล้วถ้าผมได้สัมผัสมันล่ะจะเป็นอย่างไรนะ ตอนนี้ในหัวสมองผมมันกำลังตีกันตุบตับระหว่างนางฟ้าตัวขาวกับมารตัวดำ และก็ดูเหมือนว่าโชคจะเข้าข้างมารตัวดำเมื่อพี่แป้งขยับตัวเล็กน้อย เสื้อตัวบางเลิกขึ้นเผยให้เห็นเนินอกที่ขาวอวบ ผมไม่คิดอะไรแล้วตายเป็นตาย โกรธเป็นโกรธวันนี้