Where'd All The Time Go Meaning นิยาย & เรื่องราว

natatawa niya pa’ring sabi. "Ano bang nakakatawa? Nagmumukha kang tanga sa ginagawa mo, e”inis na sabi ko saka siya tinalikuran at naglakad ng mabilis. Nakakainis, wala man lang akong nakuhang pakinabang sa gabing ito. Ayaw na ayaw ko pa naman na nape-perwesyo ang oras na walang perang naipapasok sa bank ko.

Ni hindi ko alam ang dahilan. Ngumiti naman si Vander. "Because we forget time when we are together." Sagot naman nito. Napakunot naman ang noo ko. "Ganoon ba talaga yun?" Panigurado ko pa, kasi hindi naman nagiging mabilis ang oras pagklase namin. Pag klase, ang tagal matapos pero pag si Vander ang kasama ko ay sobrang bilis naman.

Aurora's Point of View TIME flew fast, mabilis na tila ba hinahabol ako ng oras sa bawat minutong lumilipas. Maayos ang lahat ngunit nakakatakot, ang lahat ay nakaayon sa gusto ko... maayos na buhay kasama sila.

When you are happy, time flies so fast, and when you are sad, it will fly slowly. Is it possible to stop the clock’s hand itself? Is it possible that time will stop until you fully enjoy every moment with the one you love? It’s been one week since I am staying in Clinton’s pad. Marami na rin kaming nagawa sa loob ng isang linggo. Nakapaglibot na rin kami sa iba’t ibang lugar at mas naging malapit na rin kami sa isa't-isa. Sa loob ng isang linggo ay mukhang mas nakilala ko pa siya at hindi ko rin maipagkakaila na sa maiksing panahon ay unti-unti na akong nahuhulog sa kaniya.

Hinaplos nito ang pisngi niya para mawala ang kunot nito. "Hanggang kailan ba ako maghihintay? Hanggang kailan mo ba ako paaasahin? Panahon? Ang taas na ng panahon na binigay ko sayo….Reed, nahihirapan din ako. Para akong tanga! Wala man lang akong alam sa nangyayari sa buhay mo." Sumasakit ang dibdib niya dahil sa kawalan nito ng time para sa kanya.

Kailangan ko pa kasing umuwi nang maaga dahil may part time ako. “Napanaginipan ko kasi si Kuya no’ng nakaraan ang I don’t know kung anong ibigsabihin nang mga sinabi n’ya sa akin.” tumaas naman kaagad ang balahibo ko sa sinabi nito. Napalunok ako nang wala sa oras bago ito tinanong. “Ano bang sinabi n’ya sa’yo?” “Kailangan mo makabalik no matter what happen. Hihintayin kita.”

Bivianne Tama nga ang sinasabi nilang bumibilis ang oras sa tuwing nag-e-enjoy ang isang tao. Hindi namin namalayan na dumidilim na at kakain na naman kami gayong parang kakakain lang namin ng tanghalian kanina.

Minsan ay hindi ko maiwasang matulala na lang. Sana pala hindi ko na lang siya tinanong. Medyo nakakahiya tuloy ngayon. I looked at the time at nakita kong malapit ng mag-alas singko. Bakit parang ang bagal ng oras ngayon? Sa sobrang bagal parang gusto ko na lang na may ginagawa para bumilis ang oras. "Let's go?"

“Wala iyan sa tagal o ikli ng pagsasama niyo. Kung talagang kagusto-gusto sa paningin mo ang isang tao, mawawala ang sense of time dyan. Hindi mo namamalayan na kahit maikli pa lang ang panahon na magkasama kayo, nahuhulog ka na pala dahil sa dami ng kabutihang nagawa niya para sa iyo.” Napangiti ako. “Hindi kwestiyonable ang oras?” Umiling si mama. “Kahit kailan ay hindi naging hadlang ang oras para sa pagmamahalan ng dalawang tao. Oo, magiging kontrabida man ito sa kalagitnaan ng relasyon niyo dahil ito ang susubok ng tatag niyong dalawa, pero lumilipas din naman, hindi ba? Sa huli, patuloy pa ring tatakbo ang oras at ang dapat mo na lang gawin ay hayaan ito at manatili sa kasalukuyan . Ti

Napalingon ako kay Caleb, na nakasuot ng puting sando habang naka-backpack na parang sabik na sabik na umalis. "Yeap, I am," sagot ko. Today, pupunta kami sa isang river na matagal na niyang gustong bisitahin. Mukhang sawa na siya sa city life, gusto niya ng tahimik at nature trip naman. Habang naglalakad kami, naalala ko ulit yung explanation tungkol sa debate na "why time flies when you care for it." Sobrang nagandahan talaga ako sa discussion ng professor namin noon, kasi hindi lang siya basta opinion—may scientific explanation pala talaga. Sabi niya, kapag mahalaga o mahal mo yung ginagawa mo, your brain becomes so focused that you stop noticing time. Parang nawawala yung awareness mo sa