คนธรรมดา Novels & Stories

เย่จิ่งอวี้นั่งลงบนเก้าอี้ผ้า และพูดเสียงเรียบว่า “คนเหล่านี้ไม่ใช่บุคคลธรรมดา พวกเขาแต่ละคนมีวิชาที่แปลกประหลาด คนธรรมดาต้านทานได้ยากยิ่ง เจ้ารอดชีวิตมาจากมือของเขาไม่นับว่าเป็นเรื่องง่าย” เมื่อนึกถึงวิชาการต่อสู้ที่แปลกประหลาดของคนเหล่านั้น อินสิงอวิ๋นรู้สึกอับอายจนเห งื่อตก

ซินยี่พูด "ก็ใช่แหละ เธอเป็นหุ่นยนต์ ปกติแล้วเธอมีความสุขไม่ได้หรือไม่มีความสุขไม่ได้" หลิวต้าอันนั่งลง ช่วงนี้ไม่มีคนไข้อาการหนักเลยไม่จำเป็นต้องผ่าตัด แต่ละวันเขาว่างมาก

"ฮึ่ม คนธรรมดาก็คือคนธรรมดาจริงๆ นี่พวกนั้นกำลังเลือกหินให้โซนเกรดต่ำหรือนี่" "ไม่ว่าจะโชคดีแค่ไหน ก็ต้านทานการรับประกันของโซนเกรดสูงไม่ได้หรอกนะ แม้แต่เรื่องง่ายๆ แบบนี้ก็ไม่รู้ ที่แท้ก็ไม่เป็นอะไรเลย นี่แค่คนธรรมดาที่เลือกหินไม่เป็นเองหรือนี่"

นางไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย บางทีในสายตาของคนของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ชีวิตมนุษย์ก็เหมือนต้นหญ้าต้นหนึ่ง ในหมู่พวกเขามีคนที่มีความสามารถมากมายจนเป็นเรื่องง่ายสำหรับพวกเขาที่จะจัดการกับคนธรรมดา ก็เหมือนกับการที่พวกเขาส่งสาวกออกไปเพียงสองคนเพื่อวางยาคนทั้งกองทัพเขตเจิ้นเป ่ยและราษฎรในเมือง คนธรรมดาที่ถูกพิษเล่นงานไม่มีเรี่ยวแรงที่จะต้านทานด้วยซ้ำ

วินทัตยิ้ม “บางครั้งไอศกรีมรสธรรมดาๆ ก็สามารถทำให้วันธรรมดาๆ ของเราเป็นวันที่พิเศษได้”

“ผมก็แค่พระเอกในจอ แต่พออยู่นอกจอก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง” “อย่าคิดว่าตัวเองเป็นคนธรรมดาเพราะทิวเป็นคนพิเศษสำหรับพี่” “ตลอดไปใช่ไหม” “ตลอดไปครับ”

ตรีทศฉีกยิ้มกว้าง มองต่ำ เมื่อคิดถึงตัวเอง เพราะเขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นคนแบบไหน เขาเป็นคนเรียบง่าย นิ่งเฉย แต่สนใจสิ่งต่างๆ รอบตัว ชอบเก็บข้อมูลและสังเกตเท่านั้น “คนธรรมดาที่ไม่ธรรมดา” เวหามองตรีทศเป็นคนแบบนั้น หลายครั้งที่ตรีทศมักทำให้เขาประหลาดใจอยู่เ สมอ

AOMRUK TALK วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่ฉันเหนื่อยกับการใช้ชีวิตมาก ๆ ทั้งที่ฉันอายุแค่ 21 ปีเอง หมายถึงวันนี้น่ะมันคือวันเกิดฉัน เพราะนี่มันก็เลยเที่ยงคืนมาแล้ว ก็เท่ากับว่าวันนี้คือวันเกิดของฉัน แต่ก็นะ ไม่ว่าจะกี่ปี ครบรอบวันเกิดของฉันทีไรมันก็เหมือนเป็นวันธรรมดาทั่วไป ฉันมันไม่ได้ มีค่ามากมายขนาดที่จะมีคนใส่ใจวันเกิดของฉันขนาดนั้น และปีนี้ก็คงจะเหมือนทุก ๆ ปีที่ผ่านมา ไม่มีอะไรพิเศษทั้งนั้น ฉันเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่อยากใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

จี้หวยอันเหมือนโดนฟ้าผ่า ยืนนิ่งอยู่กับที่ “ความชอบในชาติที่แล้ว มันถูกละเลย ถูกหลอกลวง แล้วก็ความเจ็บป่วยต่าง ๆ ค่อย ๆ บดขยี้จนไม่เหลืออะไรอีกแล้ว” เสียงของอันหรานเบามาก “ชาตินี้ ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่เพื่อใครอีก ไม่อยากเข้าไปพัวพันกับเรื่องที่ไม่จำเป็นอีก ฉันแค่อยากใช้ช ีวิตเพื่อตัวเองสักครั้ง ใช้ชีวิตธรรมดา ๆ อย่างสงบและมั่นคง”

เขานี่ถนัดใช้คำพูดให้รู้สึกดีจัง "ไม่ว่าพี่จะเป็นยังไง พี่ก็แค่คนปกติธรรมดาคนหนึ่งสำหรับผม แล้วก็เป็นความธรรมดาที่วิเศษ"