คนธรรมดา Mga Nobela at Kwento

คณากรเอ่ยความรู้สึกออกไปตรงๆ "ฉันก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งค่ะ ที่มีทั้งสุขและทุกข์เข้ามา ไม่ได้พิเศษไปกว่าใคร ไม่ได้มีหน้ามีตาทางสังคม ก็แค่ผู้หญิงจนๆ คนหนึ่งที่ทำงานหากินไปวันๆ แค่นั้น" "ผมเข้าใจครับ ว่าแต่ที่บ้านคุณอยู่กับใครบ้างครับ"

"เรียนรู้อะไร?" "เรียนรู้ว่าเงินหนึ่งตำลึงซื้อซาลาเปาไม่ได้... และเรียนรู้ว่า การได้เดินข้างเจ้า จับมือเจ้า ท่ามกลางผู้คนธรรมดาๆ แบบนี้ มันคือความสุขที่ข้าตามหามาทั้งชีวิต"

EP. 73 "ทำไมพี่ไม่พยายามเป็นคนปกติเหมือนคนอื่นๆ บ้าง เป็นคนปกติก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงไม่ชอบเป็นคนปกติ ทำไมชอบทำตัวประหลาดอยู่เรื่อย"

“ทะลึ่งอะไรละ! นายนั่นแหละ!” “อย่าทำให้ฉันไม่เหมือนคนปกติ มนุษย์ไม่กล้าถูกสัมผัสอย่างลุกล้ำเมื่อเพิ่งได้ทำความรู้จัก”

“แม้สตรีนางนั้นจะเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา ๆ อย่างนั้นหรือ” “อ๋องน้อยก็มนุษย์คนหนึ่ง ชาวบ้านก็มนุษย์คนหนึ่ง มนุษย์กับมนุษย์รักกันไม่ใช่เรื่องแปลกเสียหน่อยหลินโม่ว”

นิสัยและบุคลิก ✅ ภายนอก: ดูเป็นคนง่าย ๆ สบาย ๆ ใจเย็น มีความเป็น ‘คนธรรมดาที่โคตรปกติ’ ในหมู่ตัวละครสุดป่วน ปากจัดพอ ๆ กับคีริน แต่เลือกใช้คำพูดที่ "เชือดนิ่ม ๆ" มากกว่า เป็นสายเผาเพื่อน!!! ชอบแซะคีรินแบบเนียน ๆ และกวนประสาทยูนะเป็นบางครั้ง

เพศ ชาย อายุ 17 เผ่าพันธุ์ ยอดมนุษย์อุษณกร อาชีพ ว่าง เลเวล 1 ฉายา 〘การใช้ชีวิตที่ผิดพลาด〙, 〘จุติแบบพิเศษขั้นสุดยอดที่หาได้ยากยิ่ง〙,〘Give me Your Everything ?〙 ,〘กฎของชั้นก็คือกฎของนาย กฏของชั้นก็คือกฏของชั้น〙,〘ผู้ก้าวล้ำสรรพสิ่ง〙,〘จิตวิญญานเหล็กกล้า〙 《พลังโจมตี》 16,500 《พลังป้องกัน》 15,800

“ขอบคุณมากนะคะ ” “ไม่เป็นไรครับ ผมแค่ช่วยเล็กๆ น้อยๆ” “น้าชื่อเพชร เป็นสาธารณสุขตำบล ทุกคนเรียกฉันว่าน้าเพชร หรือหมอเพชรก็ได้”

เพล้ง โทรศัพท์เครื่องหรูบางเฉียบแตกกระจายไม่เหลือชิ้นดีเหมือนกับหัวใจดวงน้อยของวาดฝัน ชีวิตของเธอในตอนนี้นั้นมันไม่เหลืออะไรให้น่าภาคภูมิใจ สิ่งที่เธอเก็บไว้ให้คนรักเพียงคนเดียวตอนนี้กลับกลายมีผู้ชายคนอื่นเข้ามาซ้ำรอย "ต้นกล้า ฮึก ฝันขอโทษ"เพียงเพราะรักคำเดีย วเธอถึงยอมทำทุกอย่างเพื่อแลกกับสิ่งเหล่านั้นให้กลับคืนมา แม้จะถูกใครมองว่าโง่แต่เธอเลือกที่จะโง่เพื่อรักษาทุกอย่างไว้ รอคนรักที่เปรียบเสมือนโลกทั้งใบกลับมาหาเธอ

แต่อย่างไรก็ตามจำนวนคนในเกาะสายลมส่วนมาก ก็มักจะเป็นคนที่ไร้พลังธาตุ ถูกทำลายเส้นปราณจนไม่อาจฝึกฝนพลังได้ คนที่บาดเจ็บและคนที่ต้องพิษ พวกเขาทั้งหมดจึงจำเป็นต้องปรับตัวและใช้ชีวิตอย่างธรรมดาสามัญ ออกล่าสัตว์ป่า ทำการเกษตรและการประมง ชีวิตเช่นนี้ไป๋เสวี่ยก็ค ิดว่ามันไม่ได้ต่างอันใดกับผู้คนในชาติก่อนของนาง แต่เพราะว่าในชาตินี้ถือคติปลาใหญ่กินปลาเล็ก ผู้ที่แข็งแกร่งจึงจะอยู่รอด มันจึงไม่แปลกอันใดที่คนธรรมดาในสายตาของไป๋เสวี่ยจะโดยดูถูกเหยียดหยาม และถูกกดให้กลายเป็นเพียงคนชนชั้นต่ำเช่นนี้