ความฝันบอกชะตา Novels & Stories

รสสุคนธ์อ่านชื่อของหนังสือออกมาช้าๆ “สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดมันอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญ หรืออาจจะเป็นโชคชะตา คำตอบที่จะได้รับมันขึ้นอยู่กับตัวหนูเอง ชาวไรเดนเชื่อถือเรื่องการทำนาย ความฝันที่หนูเล่ามาบางทีมันอาจจะเป็นลางบอกเหตุ ตามความเชื่อของไรเดนว่ากันว่าหากฝันถึงพยัค�

สือเยี่ยนจิ่นเอ๋ย สือเยี่ยนจิ่นเอ๋ย คุณเคยบอกว่าจะไม่ทรยศฉัน คุณเคยบอกว่าจะรักฉันไปทั้งชีวิต คุณเคยบอกว่า ชาตินี้จะไม่มีผู้หญิงคนอื่นอีก ทุกคำ ทุกประโยค คุณล้วนโกหกฉัน

มือเล็กยกขึ้นกลางหน้าผากเทรย์ซิส หากแต่กลับถูกมือหนาคว้ามากุมไว้แทน ไออุ่นจากฝ่ามือหนาทำหัวใจดวงน้อยไหววูบ “แค่ฝันร้าย” “ฝันร้ายว่าอะไรเหรอคะ” “ฝันว่าโดนทิ้ง” “โบราณบอกว่าฝันร้ายจะกลายเป็นดีนะคะ” เธอบอกเขาด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน “หิวไหมคะ เดี๋ยวขิม…”

บ้ากาม! ความฝัน..มันเป็นความฝัน..มันไม่ใช่ความจริงใช่ไหม? ใครก็ได้ช่วยบอกที

ขณะที่พวกเขาติดอยู่ในห้วงฝัน ดอกฝันราตรีก็เริ่มค่อยๆ กระชับพันธนาการของมัน หากพวกเขาไม่สามารถหลุดพ้นจากห้วงฝันนี้ได้ พวกเขาจะติดอยู่ในโลกแห่งความปรารถนาและจะไม่มีวันกลับมาสู่ความเป็นจริงได้อีกต่อไป ขณะที่เอลเลียตกำลังหลงอยู่ในฝันอันแสนสุขเช่นกัน เขาเริ่มสัมผัสได้ถึ งบางสิ่งที่แปลกประหลาด ดวงดาวที่เคยส่องแสงในฝันเริ่มสลัวลง และเขาได้ยินเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ไม่คุ้นเคย เสียงนั้นบอกให้เขา “ตื่นสิ อย่ายอมแพ้ต่อความฝัน สิ่งเหล่านี้มันไม่ใช่เรื่องจริง” เป็นเสียงที่แปลก แต่เต็มไปด้วยความจริงใจ

เขาคิด คำถามที่ไม่มีคำตอบวนเวียนอยู่ในจิตใจ เขาหันมองท้องฟ้า สายฝนยังคงโปรยปรายดั่งน้ำตาจากสรวงสวรรค์ เขาภาวนาขอให้ฟ้าเปิดโอกาสให้พวกเขาได้พบกันในชาติภพหน้า แม้จะรู้ดีว่าคำภาวนานี้อาจไม่มีวันเป็นจริง แต่ในห้วงลึกของหัวใจ เขายังคงยึดมั่นในความหวังที่ไม่มีวันจ างหาย ในหัวใจที่เต็มไปด้วยความเศร้าและความรักที่ไม่อาจเอ่ยออก อาจารย์หวังเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าท่ามกลางฝนที่ยังโปรยปราย “หากมีชาติภพหน้าจริง… หรือชาติใดก็ตาม ขอให้เราได้มีโอกาสรักกันสักครั้ง… ได้โปรด…”

กรถอนหายใจ เพราะเขาก็เกริ่นมาตั้งแต่แรกแล้วว่าฝันของเขามันแปลก ๆ พอถูกอลิซย้ำเลยรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา “แล้วฉันยังฝันว่าเธอมีน้องชายด้วยนะ” “ยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่เลย” อลิซว่าแล้วก็หัวเราะ “ฉันเคยอ่านเจอในหนังสือด้วยนะ เขาบอกว่าความฝันอาจเป็นเครื่องสะท้อนความปรารถนา ของคนเรา” รินเปิดประเด็นใหม่ขึ้นมา ทำให้กรคิดหนักทีเดียว

"ฝันหรือพ่ะย่ะค่ะ" "ใช่ ความฝันที่จับทิศทางไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่ามีบางสิ่งที่ต้องให้เราแก้ไข"

“เมื่อสองวันก่อน ข้าฝันเห็นท่านพ่อท่านแม่ พวกเขาบอกเขาว่า ไม่มีชีวิตใครที่สงบและราบรื่นทั้งชีวิต มีขึ้นมีลงจึงจะเรียกว่าชีวิต ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ดี ร้าย แย่ เสียใจ…” นางค่อยๆ หลุบตา ถอนหายใจเบาๆ “ทุกสรรพสิ่งคือโชคชะตา ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลง”

“หากพระองค์รู้สึกหวาดหวั่น ก็ไม่ใช่เรื่องผิด แต่ขอให้ทรงจำไว้ว่า โชคชะตาไม่ใช่กำแพงหินที่แข็งแกร่งจนเปลี่ยนแปลงไม่ได้ หากแต่มันเหมือนแม่น้ำ แม้จะไหลเชี่ยว แต่ก็ยังสามารถเปลี่ยนทิศทางได้ หากมีมือที่เข้มแข็งพอจะชี้นำกระแสนั้น” “ช่างเถอะ คงเป็นเพราะฉันเครียดเรื่องราชินีจน เริ่มเพ้อ ถึงได้ฝันอะไรไร้สาระแบบนั้น”