ความฝันบอกชะตา Novels & Stories

ฉันยิ้มให้กับพี่คิม "......" "แต่ฝันไม่คิดเลยนะคะว่าแม่ของฝันจะเป็นเพื่อนกับแม่ของพี่คิมด้วย จะเรียกว่าบังเอิญหรือเป็นเพราะพรหมลิขิตกันแน่นะคะ >.<"

ไอ้หน้าหม้อ "หุบปากของท่านซะ อย่าให้ข้าหมดความอดทน" "เจ้าจะทำอะไรข้ารึ? หรือว่าจะเรียกให้จ้าวจิ้งเทียนมาช่วยเจ้า เจ้าฝันไปเถอะ ป่านนี้เขาคงกลับถึงตำหนักไปแล้ว พรุ่งนี้เช้าข้าจะส่งข่าวให้จ้าวจิ้งเทียนรู้ว่าเจ้าเป็นของข้าแล้ว ฮ่าๆ"

“น้องวอยครับ เรื่องเมื่อคืน ที่บอกว่าฝัน ช่วยเล่าให้พี่ฟังหน่อยได้ไหมครับ พี่อยากฟัง” วรางคณาคิดอยู่นานว่าจะเล่าให้ธันวาฟังดีไหม เรื่องความฝัน วันนี้ทั้งวัน เรื่องความฝันที่เหมือนจริงนั่น รบกวนเธอเหลือเกิน คิดวนเวียนอยู่ตลอดเวลา ความรู้สึกที่อยู่ในความฝัน เธอยังจดจำได้ ส งสัยว่า ทำไมถึงจำความรู้สึกในความฝันได้หมดทุกช่วงเวลา และในฝัน ทำไมเธอเศร้าและเสียใจเหลือเกิน ในที่สุดหญิงสาวก็เล่าเรื่องราวของความฝันทั้งหมดให้ธันวาฟังอย่างละเอียด

ทับทิมเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “อนุญาตค่ะคุณน้า แม่สอนให้ภพเลือกที่จะเรียนตามที่ใจรัก แม่บอกว่าถ้ารักชอบในสิ่งที่ทำเราจะมีความอดทน แม้สิ่งที่ทำจะยากลำบากแค่ไหนเราก็จะสามารถทำจนบรรลุผลสำเร็จได้ค่ะ” ภพพลอยตอบอย่างฉะฉานและภาคภูมิใจในคำสั่งสอนของมารดา

"ต่อให้มีใครที่ดีกว่าและรักฝันมากกว่าฝันก็ไม่สนเพราะหัวใจของฝันมีไว้ให้กับน่านฟ้าคนนี้คนเดียวและมันจะเป็นของน่านคนเดียวตลอดไป แม้ว่าอนาคตอะไรจะเปลี่ยนไปน่านอาจจะไม่รักฝันเหมือนเดิมอย่างทุกวันนี้แต่ฝันก็ยังจะรักน่านตลอดไป" "ไม่มีทางน่านไม่มีทางรักใครนอกจากพาฝันคนนี้คนเดียว ฝันอย่าคิดแบบนั้นนะอย่าคิดว่าน่านจะเลิกรักฝันเข้าใจไหม"

เจ้าหน่อไผ่อ่อน สั่นไหวด้วยแรงลม เจ้าดวงดอกไม้ สั่นไหวด้วยสายฝน มีคนขาน โชคชะตาและชะตากรรม สองคำคล้ายแต่ไม่เหมือน ชะตากรรม เป็นของเก่าแก่ ยากนักจะผันแปรหรือแก้ไข โชคชะตาสิ คือของใหม่ เคลื่อนไปได้ดุจล้อเกวียน เด็กน้อยเอย เจ้าจะแล่นเกวียนไปยังหนใด?

เขายิ้มทั้งยังบอกให้ฉันเล่าความฝันให้เขาฟัง ความฝันซ้ำ ๆ หากไม่มีใครเรียกตื่น จุดจบในฝันของฉันก็คือตาย ใครบอกกันนะว่าในฝันนั้นไม่เจ็บไม่ปวด หากแต่ทำไมฉันถึงได้เจ็บปวดนัก

หึ ๆ ในลำคอ อย่างไรเสียความฝันก็คือความฝันวันยังค่ำ อย่าว่าแต่จะฝันให้คุณย่าแข็งแรงสุขภาพดีเลย ต่อให้ฝันว่าเขามีปีกงอกออกมาก็ย่อมเกิดขึ้นได้ด้วยเช่นกัน หรือแม้แต่จะฝันต่อไปว่าลี่อินให้อภัยเขาแล้วก็ไม่ใช่เรื่องแปลก. "เรียกไม่ได้ยินหรือ" แม่เฒ่าหลิวตบลงที่ต้นขาตนเองหนึ ่งฉาดใหญ่ ฉางเกอเห็นพี่ชายยืนเหม่อยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่ได้ยินเสียงเรียกจึงได้จูงมือฉางกังเข้าหาท่านย่า เมื่อเด็กทั้งสองได้มาอยู่ต่อหน้าหญิงแก่แล้วลู่ฉางเกอจึงได้พูดขึ้นว่า...

คุณรีบเก็บลิ้นทันทีที่เพื่อนทัก เขาตัดสินใจเล่าเรื่องที่ฝันให้ทั้งสองคนฟัง บอกแค่ฝันว่ามีอะไรกับดินตั้งแต่คืนก่อนที่จะเจอกัน และเมื่อคืนก็ฝันแบบเดียวกันอีก “หรือว่ากูจะจำความรู้สึกของคนในฝันมาวะ” คุณบอกข้อสันนิษฐานของตัวเอง

นางต้องการคิดทบทวนเหตุการณ์ในฝันจึงลุกออกจากกระโจม เพียงเลิกม่านหน้ากระโจมขึ้น สายอสนีบาตเหมือนในฝันก็ฝ่าลงมา นัยน์ตากลมโตเบิกค้างจ้องมองสายฟ้าฟาดด้วยใจระทึก มันคือสัญญาณเตือนเหมือนที่นางคิด นางไม่สามารถปล่อยให้ทุกอย่างเป็นเหมือนในฝันได้ แต่การจะปลุกทุกคนโดยใช้เหตุ ผลเพียงเพราะความฝันนาง ผู้ใดจะเชื่อถือเป็นไปไม่ได้แม้แต่น้อย