คุณนายฮั่วคือผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริง Novels & Stories

เฟิ่งจิ่วเหยียนอธิบาย “เซียวเหิงเป็นชื่อจริงของมหาเสนาบดีเหิง” เลี่ยอู๋ซินเข้าใจแล้ว มิได้ถามมากความอีก เซียวอวี้เอ่ยตามตรง “จวนตระกูลหยวนยังต้องตรวจสอบ

แน่นอนว่าทุกคนรู้ดีว่าตัวเอกที่แท้จริงคือ ราชาเจิ้นเป่ย หวังหนิงซวง และผู้บัญชาการทหารของภูมิภาคตะวันตก ณ หอประชุมของโรงแรม หวังหนิงซวงอยู่ตำแหน่งที่สูง และทุกคนก็ล้อมรอบเธอเหมือนดวงเดือน ยกยอและเลียแข้งเลียขาเธอ ใบหน้าของหวังหนิงซวงเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง

“เขาบอกว่า ครอบครัวของนายไม่ได้ธรรมดาเหมือนกับเปลือกนอก เป็นเพราะบุคคลใหญ่โตท่านนั้น เหมือนกับว่าทำงานให้คนอื่นเหมือนกัน...” เหยียนฮ่าวพูดอย่างระมัดระวัง “หมายความว่า ตัวตนที่แท้จริงของคนสั่งการ อาจจะไม่ได้จำกัดอยู่ที่แค่หนานตู ถึงขนาดที่ ขนาดที่อาจจะใหญ่คับฟ้าเลยก็ได้”

“ฮูหยินบ้านข้าสบายดีเจ้าค่ะ นายท่านเองก็ดูแลฮูหยินเป็นอย่างดี คุณชายน้อยก็ติดมารดามาก อย่างไรข้าขอตัวก่อนนะเจ้าคะ พอดีว่าฮูหยินให้ข้านำของไปส่งให้กับนายท่านผู้เฒ่าจูที่เป็นอดีตราชครูใหญ่แห่งเมืองหลวงและยังเป็นท่านตาของฮูหยินเจ้าค่ะ ข้าน้อยขอตัวเจ้าค่ะ” “อ๊ะ... เอ่อ จ้ะ เชิ� �เจ้าตามสบายเถิด” หม่าจินที่ได้ยินหงซิ่วเอ่ยถึงนายท่านผู้เฒ่าจูก็จำเป็นต้องสงบปากสงบคำ ผู้ใดเล่าจะมิรู้ว่าคนผู้นั้นเป็นใครและมีอิทธิพลมากมายเพียงใดในเมืองซัวเถา ความรู้สึกที่อยากรู้อยากเห็นในทีแรกก็พลันหดหายไปในทันที

ชื่อที่หลุดออกมาทำเอาทุกคนนิ่งอึ้ง หลี่มู่ ขุนนางผู้เฒ่าที่ดูทรงศีลธรรม เป็นอาจารย์ของฮ่องเต้ และเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในราชสำนักรองจากฮ่องเต้และรุ่ยอ๋อง "เรื่องใหญ่แล้ว..." เซียวจิ่งถิงพึมพำ "มิน่าเล่า เรื่องถึงเงียบได้ขนาดนี้"

หลวนเป้ยเล่อเดินตรงเข้ามาอย่างสง่าผ่าเผย เมื่อประทับต่อหน้าฮองไทเฮาแล้วทำเอาพระนางแทบผงะ “เป็นเจ้าจริงๆ ด้วย เจ้ารอดชีวิตมาได้ ช่างเหลือเชื่อนัก” “เสด็จแม่ นี่เป็นท่านหลวนเป้ยเล่อจริงหรือ พ่ะย่ะค่ะ” “จริง! นี่ล่ะคือคนผู้นั้น หลวนตัวหลัวเป้ยเล่อผู้ซึ่งเป็นที่โปรดปรานขอ งอดีตฮ่องเต้”

ความจริงชายชราผมขาวที่ยืนอยู่ข้างอาจารย์ใหญ่จ้าวคือไท่ซ่างหวง อดีตฮ่องเต้รัชกาลก่อนผู้เกษียณตนเองออกมาอยู่ชนบทหลายปีแล้ว ส่วนอาจารย์ใหญ่จ้าวคือไท่ฟู่ผู้เป็นอาจารย์ของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ทั้งยังเป็นสหายในวัยเด็กของไท่ซ่างหวงที่ช่วยกันประคับประคองบ้านเมืองด้วยกันม าหลายสิบปี

อำมาตย์ซันฟาล์วมอง จินเซียงอย่างพิจารณา “ใช่แล้ว! เจ้าของหอการค้าและกิจการไก่ทอดที่ใหญ่ที่สุดในแผ่นดินนี้ไง! ตัวจริง! เสียงจริง!”

เมื่อมาถึงโถงเรือนข้าง เพียงปราดตามองก็เห็นชายชราผู้มีเรือนผมและหนวดเคราขาวโพลนราวกับเซียนเฒ่าผู้นั้น “ท่านผู้เฒ่าฉี นี่คือฮูหยินของข้า” เย่จั๋วแนะนำคนทั้งสองให้รู้จักกัน “ฮูหยิน ท่านนี้คือหมอเทวดาผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือที่สุดในราชวงศ์อวิ๋นของเรา ท่านผู้เฒ่าฉี” หลั งจากทั้งสองทักทายทำความเคารพกันแล้ว ก็ทรุดตัวลงนั่ง

ยังไม่ทันที่เหรินฮุนจะได้พูดอะไรต่อ เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นที่หน้าประตู พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของบุรุษวัยกลางคนในชุดลำลองแต่ยังคงแผ่รังสีแห่งผู้บัญชาการทัพออกมาอย่างชัดเจน. แม่ทัพใหญ่เหริน หรือเหรินฮั่วผู้เป็นบิดาของเหรินฮุนนั่นเอง เขาเป็นคนสำคัญของฮ่องเต้จึ งแทบจะไม่ได้กลับมาที่จวน ทำให้การปรากฏตัวของเขาในครั้งนี้จึงเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจอย่างยิ่ง