ฆาตกร Novels & Stories

กะต๊าก เหตุใดเจินเจินถึงได้ไล่ตีไก่ป่าสีขาวตัวนั้นเอาเป็นเอาตายเช่นนี้ “หยุดเดี๋ยวนะเจินเจิน อย่ารังแกสหายตัวใหม่ของเจ้าสิ” กะต๊าก กะต๊าก “เจ้ามิเห็นหรือว่ามันบาดเจ็บ หากไม่รีบรักษาเกรงว่าคงไม่รอดเป็นแน่”

“แกกล้าดียังไง! ทำไมแกถึงไม่ยอมคุกเข่าลงเพื่อแสดงความเคารพต่อจักรพรรดิ?” เมื่อทหารองครักษ์เห็นว่าโดน็อกไม่คุกเข่าลง เขาจึงรีบวิ่งเข้ามาหาโดน็อกและต่อว่าทันที! เขาคือนายทหารองครักษ์ เจเดน เวทต์ และอยู่ในปราชญ์ยุทธขั้นสอง

ผู้ดูแลไม่กล้าต้านทาน ได้แต่ก้มหน้าจากไป เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทําไมแม้รู้ว่าฆาตกรคือใคร นายน้อยก็ยังไม่แยแส มันผิดปกติเกินไป "โง่สุดๆ แต่ยังไงก็เป็นคนของตระกูลซ่างกวน"

“ฉันใจดำอำมหิต ฉันวางแผนฆ่าคน แต่พวกพี่ก็ไม่ใช่ผู้บริสุทธิ์ ฉันไม่ได้ฆ่าเสิ่นถังเยว่คนเดียว พวกพี่ก็คือฆาตกรเหมือนกัน” คำพูดแต่ละประโยคเหมือนมีดคมกริบแทงทะลุหัวใจพวกเขา ทำให้ลมหายใจพวกเขาขาดห้วง

คำว่า ‘ฆาตกร’ ถูกพ่นออกมาจากปากเขาอีกครั้ง มันเป็นเหมือนตราบาป ที่ถูกยัดเยียดให้ และไม่มีวันหลุดพ้น พริริมาปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น กำแพงที่พยายามสร้างไว้พังทลายลงจนหมดสิ้น เธอยกมือทั้งสองข้างขึ้นประนบระดับอก ไหว้เขาด้วยน้ำตาที่ไหลอาบแก้มเป็นสาย “ฮือออ พี่ตรี มัน ไม่ใช่นะ แพงไม่ได้ทำ ช่วยฟังกันหน่อยได้ไหม”

พยัคฆราช Ep 87🔞 ก๊อก ก๊อก "อักษรทำอะไรอยู่" แกร็ก~ "พี่จะเคาะอะไรนักหนา มีอะไรคะ"

เกรียงไกรเบิกตากว้าง แกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ "ใช่ ไอ้ผู้ชายสารเลว ไอ้ฆาตกรคนนั้น ไม่ว่าจะนานแค่ไหนฉันก็ไม่มีวันให้อภัยมัน มันฆ่าพ่อของฉันอย่างโหดเหี้ยม และฉันจะไม่มีวันลืมหน้าอุบาทว์ๆ ของมัน ฉันอยากฆ่ามันเหลือเกิน ฉันอยากให้มันตายด้วยมือของฉัน เพื่อจะได้แก้แค้นให้พ่อ!"

นะสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่อถูกขัดจังหวะความสุข แอ๊ดดดด!!!! ผัวะ!!!! เปรี้ยง!!!!! หมัดหนักๆพุ่งใส่หน้าของนะเต็มแรงจากใครบางคน ก่อนเขาจะซ้ำอีกจนนะนอนแน่นิ่งไป “กาด เป็นอะไร”

โคตรน่ากลัว “สวรรค์มั้ง” “นาย!” “หรือว่านรกดี!” กายแกร่งเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อเปียกชุ่ม สวมเสื้อยืดสีน้ำเงินมีชื่อร้านวัสดุก่อสร้างของบ้านเธอสลักอยู่ด้านหลัง บ่งบอกว่าที่นี่ต้องเป็นแคมป์คนงานก่อสร้างของบิดาเธอแน่

ตบปากซะจริงๆ “นี่โมราห์!!!”ผู้จัดการเริ่มโมโหขึ้นอย่างเห็นได้ชัด “มีอะไรกัน” “คุณจันทร์😳”