ดาวโรงเรียน Novels & Stories

�เธอขอให้ลูกชายของเธอไม่สร้างเรื่องปวดหัวให้เธอก็พอ โรงเรียนของดาวเหนือเป็นโรงเรียนเอกชนชื่อดังของจังหวัดราชบุรี มีหลักสูตรการสอนสามภาษา นั่นคือ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และภาษาจีน ถ้าดาวเหนือเรียนภาษาจีนและสามารถพูดได้ ลูกของเธอก็จะพูดได้ถึงสี่ภาษา

"นี่ก็ว่าใช่ มีคนใช้ขับรถคันใหญ่คันโตมารับมาส่งทุกวัน" "โรงเรียนเราก็ไม่ใช่โรงเรียนใหญ่โตอะไรนี่ ไหงลูกคุณหนูถึงได้เข้ามาเรียนได้ล่ะ" "ไม่รู้เหมือนกัน หรือจะเป็นคุณหนูตกอับหรือเปล่า"

“ฉันรู้สึกว่าฉันไม่อยากไปโรงเรียนไง ฉันอยากอยู่กับพ่อแม่ เพราะเวลาไปโรงเรียนมันเหมือนหนอนตัวเล็กในโลกใบใหญ่อะ” “พรืด ฮ่าๆ” “งื้อ ไอ้พวกบ้า พวกแกหยุดหัวเราะเลยนะ” “แล้วไอ้ดาทำไงกับแกนะ” “มันผลักฉันล้มแล้วก็บอกฉันว่า หยุดร้องซะ”

บัวถามด้วยความตื่นเต้น เพราะโรงเรียนที่ตั้งอยู่ด้านหน้ามันช่างใหญ่โตอลังการ และคิดว่าชาตินี้เธอก็คงไม่มีปัญญาส่งรูปเข้ามาเรียนที่นี่ถ้าเธอมีลูกอ่ะนะ “ป้ายโรงเรียนเขียนว่า Regal International Academy ใช่ไหมคะ? ถ้าชื่อนี้ แสดงว่าเรามาถูกที่แล้วค่ะ” แพรพรรณพูดด้วยความภาคภูมิใจ อย่างน้อยสิ่งที่ทำ ให้เธอภูมิใจที่พาลูกสาวมาฝากไว้ที่วิศรุตก็คือวิศรุตเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกสาวเสมอ โรงเรียนแห่งนี้ก็เช่นกัน

นี่เป็นครั้งเเรกของฉันเลยที่มาทำอะไรเเบบนี้ ฉันมองไปรอบๆ ด้วยความตื่นตา โรงเรียนตั้งอยู่กลางหุบเขา โอบล้อมไปด้วยธรรมชาติ ตัวของโรงเรียนเป็นอาคารเล็กๆ หลังเดียว มีเสาธงด้านหน้า ท่ามกลางลานสนามกว้างๆ มันโอบล้อมไปด้วยธรรมชาติป่าไม้ อย่างที่คนเมืองหลวงอย่างฉันไม่เคยเ ห็น บ้านของชาวบ้าน ก็อยู่ถัดจากโรงเรียน เป็นกระท่อมเล็กๆ เรียงรายเป็นเเถวๆ

สองปีต่อมา @อังกฤษ “นี่ ๆ พอเลยนะยัยหนู มาหาน้าอาเดี๋ยวนี้เลยนะคะ” ดารินทร์พูดห้ามเด็กน้อยวัยสองขวบที่กำลังวิ่งไปที่ของเล่นอีกเครื่องที่สนามเด็กเล่นของโรงเรียนพิเศษที่เด็กน้อยกำลังเรียนอยู่ โรงเรียนแห่งนี้เรียกง่าย ๆ ก็คือโรงเรียนเตรียมอนุบาลนั่นเอง ไม่ได้สอนจริ ง ๆ จัง ๆ แต่เป็นการสอนให้รู้จักเขาสังคมเบื้องต้น เป็นการปูพื้นก่อนลงสนามจริง และวันนี้ก็เป็นหน้าที่ของอาสาวอย่างดารินทร์ที่ต้องมารับหลานของตัวเอง เพราะเลิกงานไว “ฮิฮิ~”

โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนในเครือของตระกูลหยาง ที่พ่อของคิมหันต์สร้างขึ้นให้เขาเรียน เมื่อตอนอายุได้ 5ขวบ แน่นอนว่าชื่อโรงเรียนก็มาจากชื่อของเขา และมหาลัยที่เรียนอยู่ปัจจุบันก็เป็นชื่อของเขาเช่นกัน (KH ย่อมาจาก Kimhun) ทว่าตอนนี้ทั้งโรงเรียนและมหาลัยอยู่ในการดูแลของแม่เขา แต่ม หาลัยจะมีเขาเข้าไปดูแลบ้างในบางส่วน

ฉันที่อยู่ในลิฟต์กับมังกรพูดขึ้น " โรงเรียนนั่น " มังกรพูดขึ้นมา โรงเรียนนั่นคือโรงเรียนไหน " โรงเรียนที่เราเรียน ก็เป็นโรงเรียนของพ่อฉัน " มังกรหันหน้ามาบอกฉัน

เธอหมายถึงโรงเรียนขยายโอกาสในตัวอำเภอที่สอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึงมัธยมปีที่ 3 “เป็นความคิดที่ดีเลย เราจะได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอด” “นั้นมันอีก 2 ปีค่ะนายหัว เพลงยังเรียนไม่จบเลย”

ดำของแก๊ง RED ENGINEERING ก็เคลื่อนตัวผ่านซุ้มประตูไม้เก่า ๆ เข้ามาจอดสนิท ณ โรงเรียนบ้านดอยปุย โรงเรียนขนาดเล็กทุรกันดารที่ตั้งอยู่บนที่ราบสูง รอบด้านมีเพียงอาคารเรียนไม้เก่าคร่ำคร่าสองหลัง สนามเด็กเล่นที่เครื่องเล่นขึ้นสนิม และฉากหลังที่เป็นขุนเขาโอบล้อม ท่ามกลางสายหมอกบาง ๆ ที่ เริ่มโรยตัวลงมา