ดาวโรงเรียน นิยาย & เรื่องราว

ส่วนโรงเรียนคืออะไรนั้น เย่มู่มู่แกะโทรศัพท์เครื่องใหม่ออก จากนั้นดาวน์โหลดคำแนะนำของโรงเรียนสิบกว่าแห่งลงไป รวมถึงโรงเรียนประถม มัธยมต้น และมัธยมปลาย และโรงเรียนที่เด็กในวัยต่าง ๆ เข้าเรียน

โจชัวถาม ลูน่ากลอกตาใส่โจชัว “โรงเรียนนี้มันแย่ตรงไหน?” แอนน์เป็นคนเลือกโรงเรียนให้นีล แม้ว่ามันจะไม่ใช่โรงเรียนชั้นสูงอะไร แต่ก็ไม่ได้แย่เสียทีเดียว เด็กที่เข้าเรียนโรงเรียนนี้มาจากครอบครัวธรรมดา ๆ เพราะแบบนั้นจึงไม่ค่อยมีเรื่องที่ไม่จำเป็นหรือกฎให้ต้องปฏิบัติตามเ ท่าไหร่นัก คุณครูก็ใจเย็นและเป็นมิตร พวกเขาไม่ได้สอนกีฬาหรู ๆ อย่างขี่ม้าหรือยิงธนู พวกเขาสร้างสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับการเรียนรู้ของเด็ก ๆ ขึ้นมาแทน จากความเห็นของลูน่า เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

“หยุดเลย! ไม่ต้องเล่า ฉันกลัว คืนนี้ต้องนอนนี่อีกคืน ถ้ารู้มากมีหวังกลัวจนนอนไม่ได้แน่ๆ” วันนั้นทั้งวัน เราพากันเดินสำรวจในโรงเรียนที่ปาโก๋ทำงาน ทั้งโรงเรียนมีครูอยู่หกคน สอนคนละระดับชั้น ชั้นหนึ่งมีเด็ก 15-30 คน เป็นโรงเรียนเล็กๆที่น่าเอ็นดู เด็กๆ ก็น่ารักและเป็นมิ ตรดี

จ้าวอี้เฟยยื่นถุงผ้าขนาดเล็กให้อีกฝ่ายเป็นการขอบคุณ “ขอบคุณค่ะ! อยากให้ฉันบอกทางไปไหมคะ โรงเรียนภาคค่ำที่ดีที่สุดอยู่ในโรงงานชิวหนี แต่ว่าต้องมีความรู้ถึงจะเข้าเรียนได้” “อ้อ ช่วยแนะนำหน่อยสิ” ระหว่างรออาหารมาเสิร์ฟจ้าวอี้เฟยถึงได้รู้ว่าโรงเรียนภาคค่ำมีเพียงสามแ ห่ง โรงเรียนอีกสองที่รับเยอะครูสอนไม่พอแต่จ่ายแพง เทียบกับโรงแรมชิวหนีไม่ได้

มุกกล่าวชวนเมื่อถึงเวลาพักกลางวัน “จ้ะ” ขวัญรดาตอบรับ ภายในโรงอาหารของโรงเรียนเอกชนแห่งนี้ดูแตกต่างจากโรงเรียนเก่าอย่างเห็นได้ชัด แม้ว่าจะเป็นอาหารที่ไม่ต้องเสียเงินซื้อเพราะทุกอย่างได้รวมอยู่ในค่าเล่าเรียนแล้วทั้งหมด

"โรงเรียนอนุบาลดาริกาค่ะ" "อ้าวววเหรออ นั่นมันโรงเรียนของเพื่อนพี่นี่นา" "เหรอคะ โลกกลมจังเลยนะคะ" "ใช่ ปีหน้าพี่ก็จะพาลูกสาวไปเรียนที่นั่นเหมือนกัน"

�เธอขอให้ลูกชายของเธอไม่สร้างเรื่องปวดหัวให้เธอก็พอ โรงเรียนของดาวเหนือเป็นโรงเรียนเอกชนชื่อดังของจังหวัดราชบุรี มีหลักสูตรการสอนสามภาษา นั่นคือ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และภาษาจีน ถ้าดาวเหนือเรียนภาษาจีนและสามารถพูดได้ ลูกของเธอก็จะพูดได้ถึงสี่ภาษา

"นี่ก็ว่าใช่ มีคนใช้ขับรถคันใหญ่คันโตมารับมาส่งทุกวัน" "โรงเรียนเราก็ไม่ใช่โรงเรียนใหญ่โตอะไรนี่ ไหงลูกคุณหนูถึงได้เข้ามาเรียนได้ล่ะ" "ไม่รู้เหมือนกัน หรือจะเป็นคุณหนูตกอับหรือเปล่า"

“ฉันรู้สึกว่าฉันไม่อยากไปโรงเรียนไง ฉันอยากอยู่กับพ่อแม่ เพราะเวลาไปโรงเรียนมันเหมือนหนอนตัวเล็กในโลกใบใหญ่อะ” “พรืด ฮ่าๆ” “งื้อ ไอ้พวกบ้า พวกแกหยุดหัวเราะเลยนะ” “แล้วไอ้ดาทำไงกับแกนะ” “มันผลักฉันล้มแล้วก็บอกฉันว่า หยุดร้องซะ”

บัวถามด้วยความตื่นเต้น เพราะโรงเรียนที่ตั้งอยู่ด้านหน้ามันช่างใหญ่โตอลังการ และคิดว่าชาตินี้เธอก็คงไม่มีปัญญาส่งรูปเข้ามาเรียนที่นี่ถ้าเธอมีลูกอ่ะนะ “ป้ายโรงเรียนเขียนว่า Regal International Academy ใช่ไหมคะ? ถ้าชื่อนี้ แสดงว่าเรามาถูกที่แล้วค่ะ” แพรพรรณพูดด้วยความภาคภูมิใจ อย่างน้อยสิ่งที่ทำ ให้เธอภูมิใจที่พาลูกสาวมาฝากไว้ที่วิศรุตก็คือวิศรุตเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกสาวเสมอ โรงเรียนแห่งนี้ก็เช่นกัน