ตบหน้า นิยาย & เรื่องราว

โชคชะตาส่งนักวิจัยหัวกะทิมาเข้าร่างเหวินซู่ชิง เธอพาลูกสาวหนีจากเงื้อมมือคู่หมั้นของสามีเพื่อเอาตัวรอด เส้นทางไม่ง่าย แต่เธอมีไพ่ตาย นั่นคือสูตรเคมีมากมายในหัว เธอจะใช้มันกรุยทางให้กับตนเองและลูกสาว!!

ตลอดระยะเวลาสามปีที่ผ่านมา ฉันใช้ความสัมพันธ์ของครอบครัวเพื่อสร้างรายได้ให้กับบริษัทแห่งนี้ถึงหลายร้อยล้าน แต่ว่าในการประชุมประจำไตรมาส เด็กฝึกงานคนใหม่กลับมายืนต่อหน้าทุกคน พร้อมกางรายงานการเข้างานและบันทึกค่าใช้จ่ายของฉัน แล้วพูดหาว่าฉัน “ขาดงานโดยไม่มีเหตุผล” และ “ผลาญเงินบริษัท” “คลับหรูเหล่านี้ ร้านอาหารเหล่านี้...” เธอประกาศด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในความถูกต้องของตัวเอง “เธอใช้เงินครั้งละเป็นพันดอลลาร์! ทั้งหมดนี้มันคือค่าใช้จ่ายที่ไม่มีความจำเป็นเลยสักนิดค่ะ” “ดิฉันขอเสนอให้ท่านประธานไล่เธอออกทันที เพื่อรักษากระแสเงินสดของบริษัทเอาไว้ค่ะ” ฉันเหลือบมองคลอดด์ ประธานบริหารที่เป็นเพื่อนร่วมชั้นสมัยเรียนของฉัน เขารู้ดีว่าการพบปะในแต่ละครั้งเหล่านั้นสร้างรายได้มหาศาลกลับมาเท่าไหร่ และเขาก็รู้ดีเช่นกันว่าในตอนที่ฉันไม่ได้อยู่ในออฟฟิศ ฉันมักจะไปขลุกอยู่ที่บาร์เพื่อเจรกับเหล่านักลงทุน บางครั้งต้องดื่มหนักซะจนข้างในท้องแทบจะพัง แต่เขากลับทำเพียงจ้องมองฉันด้วยสายตาเย็นชา “แคโรไลน์ คุณมีคำอธิบายเรื่องการขาดงานและค่าใช้จ่ายที่ลีอานำเสนอมาไหม?” ฉันยิ้ม “ฉันไม่มีอะไรจะอธิบายค่ะ” อีกไม่นานหรอก พวกเขาจะได้เรียนรู้ว่าบทสรุปของการแสดงละครฉากเล็กๆ นี้คืออะไร

วันแรกของการเกิดใหม่ ฉันเดินตรงเข้าไปในห้องของเผยหานเซียวผู้เป็นเจ้าพ่อมาเฟีย แล้วปลดเปลื้องเสื้อผ้าออก นั่นก็เพราะในชาติที่แล้ว ฉันกับเผยจื่อโม่ลูกชายของเขา เป็นคู่แต่งงานไร้รักที่โด่งดังในแวดวงมาเฟียแห่งนิวยอร์ก เผยจื่อโม่คิดว่าฉันเป็นตัวการสำคัญที่ทำลายความรักระหว่างเขากับรักแรก และจงใจเดินเข้าไปในห้องของเขาตอนที่เขาโดนยาปลุกเซ็กส์ ดังนั้นตลอดแปดปีหลังแต่งงาน เขาจึงเมาหัวราน้ำอยู่ข้างนอกทุกคืนไม่ยอมกลับบ้าน แม้กระทั่งตอนที่ฉันคลอดลูกยากจนเจียนตาย เขาก็ไม่เคยเอ่ยถามไถ่เลยสักคำ จนกระทั่งพายุเฮอร์ริเคนพัดถล่ม นิวยอร์กได้รับผลกระทบจากคลื่นพายุซัดฝั่งจนเขื่อนกั้นท่าเรือพังทลาย เรือที่จะใช้อพยพเหลือที่นั่งเพียงที่เดียว ทุกคนต่างก็คิดว่าเขาจะเก็บโอกาสรอดชีวิตนี้ไว้ให้ตัวเอง แต่เผยจื่อโม่กลับผลักฉันขึ้นเรือไปอย่างแรง “เธอไปซะ!” “ไป๋จิ้งชิว ฉันยกโอกาสรอดชีวิตนี้ให้เธอ… ชาติหน้าฉันไม่ต้องการให้เธอมาช่วย ฉันแค่อยากอยู่กับเว่ยหย่าซวน” วินาทีต่อมา ร่างของเขาก็ถูกม้วนกลืนหายลงไปในผืนน้ำทะเลอันมืดมิด ส่วนฉัน หลังจากได้รับความช่วยเหลือก็ถูกแก๊งศัตรูฟันจนตาย เขาไม่รู้เลยว่า ในคืนนั้นคนที่โดนยาไม่ได้มีแค่เขา แต่ยังมีพ่อของเขาด้วย… เจ้าพ่อมาเฟียเผยหานเซียว ฉันก้าวเท้าเข้าไปในห้อง ตอนนั้นยาปลุกเซ็กส์เพิ่งจะออกฤทธิ์ เจ้าพ่อตระกูลเผยกำลังอดกลั้นอารมณ์ไว้อย่างยากลำบาก ครั้งนี้ ฉันเดินเข้าไปหาแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “เจ้าพ่อคะ ฉันมาช่วยถอนฤทธิ์ยาให้ค่ะ”

ปิดทองหลังพระมาตลอดชีวิต หวังเพียงจะได้แต่งงานกับชายคนรัก แต่เขากลับสังหารเธอด้วยมือของเขาเองและคว้าเอาเพื่อนสนิทมาเย้ยหยันในช่วงเวลาสุดท้าย ชีวิตใหม่ เธอจะไม่ยอมเฉิ่มเชย และจะช่วงชิงเอาทุกโอกาสมา!!

ผลงานสุดฮอตฮิต ‘ย้อนเวลากลับไปเป็นรัชทายาทในยุคโบราณ’ ทะลุมิติมาเป็นองค์รัชทายาทแห่งต้าฉิน ชาตินี้ ข้าไม่ใช่มนุษย์เงินเดือนทำงานหามรุ่งหามค่ำอีกต่อไป ข้าอยากตื่นขึ้นมาก็มีอำนาจควบคุมใต้หล้า พอเมามายก็นอนซบตักของสาวงาม สังหารขุนนางกังฉิน ทำลายแคว้นอริราชศัตรู ออกทะเลพิชิตเมืองตงอิ๋ง ต้าฉินเกรียงไกรทั่วทั้งแปดทิศ กุมอำนาจแต่เพียงผู้เดียว คำสั่งข้า คืออาณัติแห่งสวรรค์ ไม่มียืดเยื้อ ไม่มีการตอกหน้า ไม่มีโครงเรื่องไร้สาระ มีแค่ความสนุก และตัวเอกฆ่าดะ!

“ข้าไม่ได้ทำสิ่งใดที่ผิดบาป อา...หากข้าต้องตาย ฮะฮะฮะ เช่นนั้นข้าก็ขอสาปแช่ง บิดามารดาสาวเลวที่เป็นผู้โยนข้าลงสู่ขุมนรกด้วยมือของตนเอง ข้าขอสาปแช่งให้พวกเขาต้องทรมานทุกข์ใจไม่อาจครองคู่กันจนแก่ได้ หากไม่ตายจากกัน ก็ขอให้ทุกข์ทรมานในชีวิตคู่ อึก ส่วนเจ้าน้องสาวที่เป็นมารในชีวิตข้า ข้าขอสาปแช่งทั้งเจ้าและครอบครัวของเจ้า ลูกที่เกิดมาจักต้องทรพีจนเจ้าไม่มีวันไหนข่มตาหลับอย่างสบายใจ สามีมีภรรยาเต็มจวน เจ้าชอบร้องไห้มิใช่ เช่นนั้นข้าก็ขอให้ชีวิตทั้งชีวิตของเจ้ามีแต่น้ำตา ตื่นมาก็ร้องไห้ นอนกลับก็ร้องไห้ ข้าขอสาปแช่งพวกเจ้าด้วยชีวิตของข้า...” เสียงสาปแช่งของคุณหนูใหญ่กงเหม่ยหนานแม้จะไม่ได้ดังกึกก้องฟ้า แต่ก็ทำให้คนทั่วทั้งลานประหารรู้สึกขนลุกขนชันกันเป็นแถบ ๆ ยิ่งท้องฟ้าที่เดิมสว่างจ้าราวกับยินดีที่วันนี้จะมีคนตายเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นมืดครึ้ม แม้จะไม่มืดมาก แต่หลังจากกงเหม่ยหนานเอ่ยสาปแช่งด้วยชีวิตของตนเองจบ สายฟ้าก็ฟาดลงมือที่ต้นไม้หน้าลานประหารในทันที เหม่ยหนิง แม้เจ้าจะเป็นลูกรักของท่านพ่อและท่านแม่ แต่ข้าเป็นลูกรักของสวรรค์!

ฉันคือที่ปรึกษามือหนึ่งของตระกูลฟัลโคน เป็นมันสมองของพวกเขา และวันนี้... ฉันกำลังจะเดินจากไป ฉันส่งมอบบัญชีธุรกิจถูกกฎหมายทั้งหมดที่ฉันดูแลอยู่ เพื่อตัดขาดความสัมพันธ์เสี้ยวสุดท้าย ผู้ที่อยู่ภายใต้การปกครองของฉันไม่เข้าใจเลยสักนิด "คุณคืออนาคตของตระกูลนี้นะ ออเรเลีย คุณจะทิ้งมันไปดื้อ ๆ แบบนี้ไม่ได้" ฉันส่ายหน้าพร้อมกับรอยยิ้มอันขื่นขม พวกเขาไม่รู้หรอกว่า ฉันแต่งงานอย่างลับ ๆ กับมาเฟีย 'วิตตอริโอ ฟัลโคน' มานานถึงสามปีแล้ว ฉันเคยคิดว่ารูปร่างหน้าตา สติปัญญา และทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันมอบให้เขา มากเพียงพอจะเอาชนะใจและได้รับความรักทั้งหมดจากเขา แต่เหตุการณ์ลอบสังหารที่ท่าเรือเมื่อสามเดือนก่อน ทำให้ฉันตาสว่าง ฉันโดนยิง อาการสาหัส ฉันต้องให้ศัลยแพทย์ประจำตระกูลเป็นคนรักษา ซึ่งนั่นต้องได้รับคำสั่งโดยตรงจากวิตตอริโอ ฉันโทรหาเขาเป็นสิบ ๆ สาย แต่เมื่อเขารับสายในที่สุด สิ่งที่ฉันได้ยินกลับเป็นเสียงอันแผ่วเบาจากฝั่งของเขา "วิตตอริโอคะ เรายังไม่ได้ตัดเค้กวันเกิดของฉันเลย จับมือฉันแล้วมาตัดเค้กด้วยกันนะคะ?" เสียงนั้น... คือเพื่อนสนิทของฉัน ผู้หญิงที่วิตตอริโอเคยตกหลุมรัก... คาริน่า ในเซฟเฮาส์ ฉันที่อ่อนแรงจากการเสียเลือด ต้องงัดเอาหัวกระสุนออกด้วยตัวเอง และให้ลูกน้องคนหนึ่งรีบพาฉันไปที่คลินิกของตระกูล ทว่าก่อนที่พวกเขาจะเข็นฉันเข้าห้องผ่าตัด วิตตอริโอก็พังประตูเข้ามา—พร้อมกับอุ้มคาริน่าไว้ในอ้อมแขน เธอข้อเท้าแพลง ต้องการหมอเดี๋ยวนี้ ศัลยแพทย์ของฉันถูกลากตัวออกไป เพราะยาปฏิชีวนะมาถึงช้าเกินไป บาดแผลจึงเริ่มติดเชื้อ ฉันต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดอยู่นานนับสัปดาห์ เมื่อฉันฟื้นขึ้นมา ฉันจ้องมองไปยังโทรศัพท์ ไม่มีข้อความส่งมาเลยแม้แต่ข้อความเดียว ในที่สุดน้ำตาฉันก็ไหลรินออกมา ฉันเข้าใจแล้ว... ฉันก็แค่ผู้หญิงที่เขาถูกบังคับให้แต่งงานด้วย หลังจากที่เขาโดนวางยาและหลับนอนกับฉัน เพียงเพื่อระงับเรื่องอื้อฉาว สิ่งเดียวที่เขาสนใจ คือผลประโยชน์ที่เขาได้จากฉันและชื่อเสียงของเขาเอง แล้วฉันล่ะ? เจ้าหญิงที่ยอมปกปิดตัวตนจากตระกูลรอสซี คนที่ยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อมาสร้างอาณาจักรให้เขา... โดยที่ไม่ได้รับอะไรตอบแทนกลับมาเลย ดังนั้น ฉันจึงเตรียมของขวัญสั่งลาเอาไว้สี่ชิ้น เพื่อเฉลิมฉลองให้กับการพังพินาศของเราทั้งคู่ และหลังจากนี้ เขาจะไม่มีวันได้เห็นหน้าฉันอีก

ผู้ชายคนนี้ของฉัน อย่ายุ่งกับเขาถ้าเธอยังอยากมีชีวิตรอดกลับไป ดาริน วายุภัค

ธิเบศร์ หรือ เฮียธิเบศร์ เจ้าของโกดังเหล้าที่ใหญ่ที่สุดในไทย แล้วก็โกดังอื่นๆ อีกมากมายมีทั้งถูกกฎหมายและไม่ถูกกฎหมาย เขาอายุ30ปี เป็นผู้ชายที่รักสนุกไม่คิดจะสร้างครอบครัวกับใคร ไม่คิดที่จะมีเมียเลยด้วยซ้ำ เพราะปมทางครอบครัวทำให้เขาเกียดการใช้ชีวิตกับผู้หญิงเป็นที่สุด แต่ต่อให้เกียดยังไง เขาก็หนีไม่พ้นผู้หญิงอยู่ดี ตกม้าตายเพราะน้องสาวของเพื่อนตัวเองอยู่ดี “แค่เฮียทำดีด้วยแค่นี้ ก็ยอมให้เอาแล้วเหรอ?”

“โอ๊ย…ฉันเจ็บนะ” เธอพึมพำ น้ำเสียงแผ่วเบาที่ไม่อาจหยุดยั้งความรุนแรงนั้นได้ ทันทีที่ผ้าห่มหลุดออกจากร่างความเงียบงันก็เข้าปกคลุมเสียงลมหายใจของเขาหนักแน่นขึ้น