ท้าทายชะตา Novels & Stories

เกดสุดายิ้ม “ครับ… ทำไงได้ เมื่อบุพเพสันนิวาสสร้างสรรค์ให้เจอ ผมจะไม่ยอมแยกจากคุณหนูทุกภพพชาติ จะขอคุณหนูกับพ่อเลี้ยง คุณหนูจะเรียกสินสอดเท่าไรครับ” “เอาจริงอ่ะ” เกดสุดาเป็นคนมีอารมณ์ขัน “พูดแบบนี้เดี๋ยวโดนอีกยกนะ” “ฉันเรียกสินสอดแพงนะ… นายคงสู้ไม่ไหว” หญิงสาวแกล้งว ่า

วิวัลลาตัดสินใจโยนไพ่ใบสุดท้ายลงไปขู่เขาด้วยความเชื่อว่า หากเจอคำขู่แบบนี้เข้าไปแล้วต่อตระการจะต้องยอมศิโรราบให้ เพื่อเห็นแก่เด็กตาดำ ๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอเดินหมากผิดอย่างสิ้นเชิง “คุณอยากจะทำอะไรก็เชิญ มันเรื่องของคุณ ลูกคุณไม่ใช่ลูกผม อย่าคิดว่าจะเอาเรื่องนี้ม

ฮวา “แม้ว่านางจะไม่ใช้อารมณ์ในการดำเนินชีวิตเช่นเก่า แต่หนทางที่นางจะพบกับรักแท้เล่าเทพชะตา” เทพชะตามองไปยังบ่อน้ำที่สะท้อนภาพเทพสาวที่กำลังยิ้มให้กับตนเองในคันฉ่อง

เสียงระบบดังขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางความเงียบงันในหัวของโหลวหราน เหมือนคลื่นแห่งพลังบางอย่างกำลังซึมผ่านเข้ามาในจิตใจของนาง: "ระบบกลับมาแก้แค้น หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า หาญท้าชะตาเน่าๆ ... ความทรงจำของนางคือความทรงจำของท่านข้าเชื่อว่าท่านฉลาดพอที่จะเอาชนะนางร้ายในเรื่องนี้ได ้แบบสับๆ ไปเลย ต่อไปนี้... หากอยากได้โอกาสไปเกิดใหม่ เพียงสะสมแต้มครบตามจำนวนเพื่อปลดล็อกการเกิดใหม่ของท่าน..."

ฉันหัวเราะสั้นๆ อย่างไร้อารมณ์ “เอเดรียน…ทำไม? ตอนฉันอยากแต่งกับคุณ คุณกลับซ่อนอยู่หลังการจับสลากโง่ๆ นั่น หลายปีที่คุณใช้คำว่า ‘โชคชะตา’ ทำให้ฉันรอและอ้อนวอน”

มาร์ชถามยิ้ม ๆ "ฉันเองแหละ... แต่ตอนนี้ฉันว่าฉันต้องเปลี่ยนชื่อเรื่องแล้วล่ะ" "เปลี่ยนเป็นอะไร?" **"Destined to be Yours... ชะตารักที่ฉันเลือกเอง"** มิล่าตอบพร้อมรอยยิ้มที่สดใสที่สุดเท่าที่มาร์ชเคยเห็นมา จบบริบูรณ์

จื่อชิงกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังทำให้หญิงสาวขมวดคิ้วมองเขาด้วยความสงสัย “ท่านรู้หรือว่าข้ากำลังคิดอะไรอยู่” “แม้ข้าจะไม่รู้แต่ก็พอจะมองออก...ไปเถิดแล้วเจ้าจะเข้าใจหลังจากได้พบกับเทพแห่งชะตา เขาจะให้ความกระจ่างกับเจ้า ข้าหวังเพียงว่าเจ้าจะใคร่ครวญเรื่องทั้งหมดอย่างมีสติ ชะตาขอ งเทพมังกรอยู่ในมือของเจ้าแล้ว”

#มนต์ดำร่ายรักเสน่หา สถานการณ์ดูท่าจะแย่ลงไปเรื่อยๆ สู้อะไรก็สู้ได้แต่อย่าสู้กับโชคชะตาเพราะมันจะเหนื่อยเปล่าๆ..... แล้วต้องทำไงล่ะ... ....ก็ต้องทำใจกับสิ่งที่จะเกิดแม้มันจะร้ายแรงแค่ไหนก็ตาม

นกำมือของปีศาจที่ไม่มีวันปล่อยเธอไปง่ายๆ ไอรีนยังคงไม่รู้ตัวเลยว่า ในขณะที่เธอพยายามหนีจากความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว เธอกำลังก้าวเข้าสู่กับดักที่ลึกและอันตรายยิ่งกว่าเดิม กับดักที่ชื่อว่า 'คิริน' และค่ำคืนนี้จะเป็นคืนที่เปลี่ยนชีวิตของลูกคุณหนูผู้อ่อนต่อโลกไปตลอดกาล � �ดยไม่มีวันย้อนกลับคืนมาได้อีก

แม้จะเดาบางอย่างได้แต่หลินซูเหยาก็ยังเลือกถามเหมือนคนโง่อยู่ดี ก็นางอยากได้ฟังจากปาก ได้ยินกับหู เทพชะตาถอนใจยาวดัง ๆ “เฮ้ออออออออออออ...” แล้วใช้มือข้างหนึ่งปัดปอยผมสีเงินที่ร่วงลงมาปรกดวงตาอย่างลวก ๆ ก่อนยกม้วนคัมภีร์ด้ายที่พันกันยุ่งเหยิงในมือขึ้นเป็นเครื่องป ระกอบคำอธิบาย “ง่าย ๆ คือข้าเป็นเทพชะตา วัน ๆ ต้องลิขิตชีวิตคนมากมาย ข้าทำคนเดียวไม่ไหวก็เลยอาศัยระบบ ถ้าระบบไม่ไหวก็ให้คนอื่นช่วยดูแลบ้างก็เท่านั้น”