ผิดศีลธรรม Novels & Stories

ลริณาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้า นึกถึงสภาพที่ได้พบเด็กน้อยท่ามกลางกองขยะแล้วหัวใจก็รู้สึกหดหู่ขึ้นมาอีกครั้ง กับศีลธรรมของมนุษย์โลกที่ดิ่งลงสู่ต่ำไปเรื่อยๆ "อาจจะเป็นพวกนักศึกษากระมังลูก อาจจะไม่พร้อมหรือมีเหตุผลจำเป็นบางอย่าง แต่ไม่ว่ายังไงมันก็ไม่ใช่เหตุผลท ี่คนเป็นพ่อแม่จะสามารถเอาลูกไปทิ้งได้ มันผิดทั้งกฎหมายและศีลธรรม ตราบาปนี้จะต้องติดอยู่ในใจเขาตลอดไป โดยที่ไม่ต้องมีใครไปสาปแช่งเขาหรอก แต่เวรกรรมและเจ้ากรรมนายเวรจะทำหน้าที่นั้นอย่างไม่ยอมปล่อยมือเลยทีเดียว"

ลานสาวสินะ “ก็ไม่แน่นะ เพราะบางทีก็รู้สึกอยากจะลองแย่งของคนอื่นดูบ้าง เผื่อว่ามันจะอร่อย... เหมือนเธอไง เธอดูเหมือนอร่อยกับกระดูกที่แม่ฉันโยนทิ้ง อ้อ! แล้วที่ว่าฉันอยู่เมืองนอกนานจนลืมมารยาท ประเพณีของไทยน่ะ แล้วเธอล่ะ เธอที่อยู่เมืองไทยตลอดทำไมถึงตั้งใจทำผิดศีลข้อสาม ไม ่รู้จักศีลห้าข้อ หรือว่าต่อมความดี ความละอายแก่บาปมันไม่ทำงาน เอ? หรือว่ามันโดนความร่านกัดกร่อนจนไม่เหลือยางอาย สามัญสำนึกชั่วดีถึงไม่มี”

แม้จะโดนปฏิเสธ แต่เอกรู้ดีว่ามนุษย์ทุกคนย่อมมีจุดอ่อน เขาจึงส่งรูปถ่ายตนเองคู่กับรถหรูที่มีฟ่อนเงินหนาเตอะวางอยู่อย่างจงใจ "น่าเสียดายจังครับ ผมนึกว่าเราจะได้ทำความรู้จักกันเสียอีก" เพียงไม่กี่นาทีต่อมา กำแพงศีลธรรมที่หญิงสาวพยายามรักษาก็พังทลายลงเพราะอำนาจเง ิน "วันเสาร์นี้หนูว่างพอดีค่ะพี่... หนูเหงาจัง พี่ช่วยทำให้หนูหายเหงาหน่อยได้ไหมคะ?" เธอกระหน่ำส่งรูปภาพลับเฉพาะมาเอาใจเขาทันที เอกลอบยิ้มด้วยความสมเพชในกิเลสของมนุษย์ที่พ่ายแพ้ต่อทรัพย์สินเพียงไม่กี่แสนบาท

เนื้อหามีการกล่าวถึงการกระทำที่ผิดศีลธรรมและไม่เหมาะสมในทางสังคม (Immoral/Socially Inappropriate Behavior) เช่น การมีเพศสัมพันธ์กับบุคคลที่ไม่ใช่คู่สมรสโดยความยินยอมของทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง และการข้ามขอบเขตความสัมพันธ์ เนื้อหานี้ไม่มีการบรรยายถึงการข่มขืน การก่ออาชญากรรมทางเพศ หรืออนาจารเด็กในทุกกรณี โปรด ทราบ: ผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ไม่ควรบริโภคเนื้อหานี้

​“คุณเป็นลูกครึ่งก็จริง ก็น่าจะนับถือศาสนาบ้างนะคะ ข้อศีลธรรมก็น่าจะพอรู้บ้าง ผิดศีลมันบาปนะคะ” ​“ผมไม่ได้คิดจะทำอะไรผิดนี่ครับ สิ่งที่ทำมันไม่ได้ผิดอะไร เพราะว่า...น้องแก้มหอมไม่ได้เต็มใจอะไรกับงานแต่งงานนั่น”

เขากระซิบเสียงเบาในประโยคหลัง “มารก็คือมาร เรื่องผิดศีลธรรมพวกมารถนัดทำดีกันนักแล” พวกเขาเริ่มนินทาเรื่องความสัมพันธ์ต้องห้ามของคนอื่นอย่างออกรส

“หากรู้แต่ไม่คิดจะควบคุมหยุดยั้ง เช่นนั้นก็เป็นการผิดต่อหลักศีลธรรม บาปกรรมหนักหนา!” กล่าวจบเขาก็ยกพระธรรมคำสอนออกมาเอ่ย บอกว่าการกระทำของหวูเหวยจื่อผิดตรงไหน ต่อไปจะต้องได้รับผลกรรมอย่างไร

ทุกครั้งที่ฉันนึกถึงสิ่งที่ฉันทำกับพวกเขา มันเหมือนมีมีดแทงลึกเข้ามาในหัวใจ ฉันแทบจะหายใจไม่ออก น้ำตาเริ่มเอ่อขึ้นในดวงตา น้ำหนักของความผิดพลาดกำลังทำลายฉันเป็นเสี่ยง ๆ จนฉันไม่รู้ว่าต้องรักษาตัวเองกลับมาอย่างไร . ฉันอยากให้มันง่ายเหมือนดีดนิ้ว แต่ความจริงไม่ใช่ แบบนั้น ไม่ใช่เมื่อเธอทำความผิดแบบที่ฉันทำไป ฉันจะเรียกมันว่าความผิดพลาดได้เหรอ? ความผิดพลาดคือการกดโทรผิดเบอร์หรือเคาะประตูผิดห้อง สิ่งที่ฉันทำมันไม่ใช่ความผิดพลาด แต่มันคือการทำลายหัวใจของกันเนอร์และคาลวิน ไม่มีคำพูดไหนจะทำให้ฉันดูดีขึ้นได้

เธอร้องไห้จนดูน่าสงสาร เสิ่นหวยเอวี่ยนกุมมือของเธอและปลอบเสียงเบา "ไม่ใช่ความผิดเธอ เธอไม่ได้ทำอะไรผิด" "เธอจะไม่ผิดได้อย่างไร เธอใช้ทรัพยากรสาธารณะโดยไม่จำเป็น ทำให้คนตาย เธอ..." "โจวหลางหุบปาก!" เสิ่นหวยเอวี่ยนจ้องโจวหลางอย่างดุร้าย

หล่อนเห็นกรามของเขากัดขึ้นเป็นสัน ก่อนที่เขาจะพ่นคำพูดทำร้ายจิตใจหล่อนออกมา “สีขาวบริสุทธิ์เกินไป มันไม่เข้ากันสักนิดกับการแต่งงานที่เต็มไปด้วยเรื่องหลอกลวงของเรา”