ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ Novels & Stories

ต้าหวางตรัสด้วยสุรเสียงแผ่วเบา พระวรกายค่อยสลายไปโดยพลัน พระนางทรงคว้าไว้ได้เพียงแสงหิ่งห้อย แล้วสลายไปทันที พระนางทรงกรีดร้องด้วยความเสียพระทัยราวกับคนเสียสติ แล้วตะโกนเรียกต้าหวางด้วยพระสุรเสียงดังลั่นแทบขาดใจ “ไม่!!!... อายง ท่านทิ้งข้าแบบนี้ไม่ได้ อายง...กลับมา....” 'ตำนานร ักลิขิตสวรรค์ เล่มที่ 1' จบแล้ว พบกับ 'ตำนานรักลิขิตสวรรค์ เล่มที่ 2' ในตอนต่อไป

ยของอินทรีสวรรค์หมื่นลี้นั้นถูกเล่าขานไปไกลเกินจริง บ้างก็ว่ามันชอบจิกกินดวงตาของผู้ที่เข้าใกล้ บ้างก็ว่ามันจะพิฆาตทุกคนที่ไม่ใช่นางในคำทำนาย “สตรีบริสุทธิ์หรือ สวรรค์ช่างกลั่นแกล้งนัก” คุณหนูผู้หนึ่งรำพึงด้วยความท้อแท้ ขณะมองมือเรียวบางของตนเองที่มิต่างจากกิ่งหลิว “หา กสวรรค์มิได้เลือกข้า ชีวิตข้ามิสิ้นสุดลงที่ลานพิธีนั้นหรืออย่างไร”

ขณะนั้นเซี่ยจื่ออวิ๋นมาดักข้าในห้องตำรา กดพู่กันในมือข้า "พี่หญิง ตำแหน่งฮองเฮาก็ควรถึงตาข้าแล้ว ท่านเป็นสตรีที่สวรรค์ลิขิตตัวจริงแล้วอย่างไรเล่า ขอเพียงข้าความทรงจำ ข้าก็เป็นสตรีที่สวรรค์ลิขิตได้"

หญิงสาวหวีดร้องสุดเสียง เมื่อกระโดดไปแตะขอบสวรรค์ได้สำเร็จ “โอ้ววว…สุดยอด” เขาเร่งจังหวะ เมื่อแรงตอดรัดของเธอมันแน่นจนเขาคำรามออกมาระบายความเสียวซ่าน ก่อนจะส่งตัวเองให้แตะสวรรค์ตามเธอไปติดๆ ปลดปล่อยสายธารขาวขุ่นจนหมด ก่อนจะปล่อยเรียวขาสวยให้เป็นอิสระ “รอบน ี้ถึงตาลัลแล้วนะคะ”

ลิขิตรัก 44 เริ่มต้นชีวิตใหม่ ‘ที่นี่ที่ไหน...’ จิวฮวาซึ่งตอนนี้ภายนอกแปรเปลี่ยนเป็น "ลันเซีย" ราชินีแห่งปีศาจทั้งปวง ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงสดกวาดมองรอบกาย พบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย นางก้าวเท้าเปล่าเดินไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย รู้สึกราวกับอยู่ในมิต ิที่ไม่ใช่โลกมนุษย์หรือดินแดนปีศาจ

หลิงซินเอ๋อร์ องค์หญิงสวรรค์รอง บุตรีคนเล็กของเง็กเซียนฮ่องเต้ เติบโตท่ามกลางความงดงามของวังสวรรค์ ทว่าหัวใจของนางกลับถูกพันธนาการด้วยความกดดันที่มองไม่เห็น ตั้งแต่กำเนิดภายใต้ดวงจันทร์เต็มดวงยามเกิดสุริยคราส นางก็ถูกมองด้วยสายตาที่ซับซ้อนจากเหล่าเทพเซียน ไม

ตำหนักเหยาหยางที่ประทับของจักรพรรดินีกลิ่นกำยานอบอวล ม่านบางสีม่วงเข้มกั้นแสงอาทิตย์จักรพรรดินีนั่งอยู่หลังโต๊ะเตี้ย นิ้วเรียวไล้ไปตามรายชื่อหญิงสาวที่เหลืออยู่ไม่กี่คนชื่อหนึ่ง…ถูกวงไว้ด้วยหมึกจางหลิงอันริมฝีปากของนางยกขึ้นเล็กน้อย ไม่ใช่รอยยิ้มแต่เป็นบางสิ่ง ที่เย็นกว่า “เรียกองค์ชายจันทรามา” เสียงรับสั่งเรียบ แต่เด็ดขาดขันทีสะดุ้งเล็กน้อยก่อนรีบรับคำ —

ซ่งเนี่ยนยิ้มบาง ทอดสายตามองน้ำไหลเอื่อย ทุกอย่างควรเป็นไปตามลิขิตสวรรค์เป็นนางที่ฝืนลิขิตเอง นางก็แค่ทำทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทาง กลับมาเป็นเหมือนเดิมที่ควรเป็นก็แค่นั้น นางเป็นจิ้งจอกเก้าหาง ก็ควรมีเก้าหาง เดิมทีเจี้ยนไห่ต้องพิการเดินไม่ได้ตลอดชีวิต ก็ควรจะเป็นเช่นน ั้น เขาถูกพิษตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา ทำให้พิการ พิษแทรกซึมฝังลึกไม่อาจถอนได้ แต่เพราะนางสงสารเขาจึงฝืนชะตาลิขิต ใช้อิทธิฤทธิ์ช่วยสละหางหนึ่งหางทำให้เขาเดินได้

ประทานพรร้องวี้ด ความเจ็บมันยิ่งทำให้เธอเสียวจนรับรู้ได้ว่าสวรรค์กำลังจะระเบิดตรงหน้าของเธอ แรงตอดรัดคับแน่นทำให้นภพงศ์รู้ว่าหญิงสาวใกล้จะถึงปลายทาง เขาส่งแรงกระแทกเน้นหนักอีกไม่กี่ครั้ง เสียงร้องวี้ดของคนตัวเล็กก็ดังออกมา ชายหนุ่มโอบรับร่างเล็กไว้ก่อนที่เธอจะ ร่วงลงไป วงแขนแกร่งช้อนอุ้มร่างเพรียวบางขึ้นจนแก่นกายใหญ่หลุดออกจากร่างของหญิงสาว ร่างสูงใหญ่ก้าวยาวๆ ไปวางคู่หมั้นสาวบนเตียงนอน ก่อนจะคุกเข่าลงข้างเตียง เขามั่นใจว่าหญิงสาวน่าจะเดินไม่ไหว

หญิงสาวหวีดร้องสุดเสียง เมื่อกระโดดไปแตะขอบสวรรค์ได้สำเร็จ “โอ้ววว…สุดยอด” เขาเร่งจังหวะ เมื่อแรงตอดรัดของเธอมันแน่นจนเขาคำรามออกมาระบายความเสียวซ่าน ก่อนจะส่งตัวเองให้แตะสวรรค์ตามเธอไปติดๆ ปลดปล่อยสายธารขาวขุ่นจนหมด ก่อนจะปล่อยเรียวขาสวยให้เป็นอิสระ “รอบน ี้ถึงตาลัลแล้วนะคะ”