ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ Novels & Stories

หญิงสาวหวีดร้องสุดเสียง เมื่อกระโดดไปแตะขอบสวรรค์ได้สำเร็จ “โอ้ววว…สุดยอด” เขาเร่งจังหวะ เมื่อแรงตอดรัดของเธอมันแน่นจนเขาคำรามออกมาระบายความเสียวซ่าน ก่อนจะส่งตัวเองให้แตะสวรรค์ตามเธอไปติดๆ ปลดปล่อยสายธารขาวขุ่นจนหมด ก่อนจะปล่อยเรียวขาสวยให้เป็นอิสระ “รอบน ี้ถึงตาลัลแล้วนะคะ”

ลิขิตรัก 44 เริ่มต้นชีวิตใหม่ ‘ที่นี่ที่ไหน...’ จิวฮวาซึ่งตอนนี้ภายนอกแปรเปลี่ยนเป็น "ลันเซีย" ราชินีแห่งปีศาจทั้งปวง ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาสีแดงสดกวาดมองรอบกาย พบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย นางก้าวเท้าเปล่าเดินไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย รู้สึกราวกับอยู่ในมิต ิที่ไม่ใช่โลกมนุษย์หรือดินแดนปีศาจ

หลิงซินเอ๋อร์ องค์หญิงสวรรค์รอง บุตรีคนเล็กของเง็กเซียนฮ่องเต้ เติบโตท่ามกลางความงดงามของวังสวรรค์ ทว่าหัวใจของนางกลับถูกพันธนาการด้วยความกดดันที่มองไม่เห็น ตั้งแต่กำเนิดภายใต้ดวงจันทร์เต็มดวงยามเกิดสุริยคราส นางก็ถูกมองด้วยสายตาที่ซับซ้อนจากเหล่าเทพเซียน ไม

ตำหนักเหยาหยางที่ประทับของจักรพรรดินีกลิ่นกำยานอบอวล ม่านบางสีม่วงเข้มกั้นแสงอาทิตย์จักรพรรดินีนั่งอยู่หลังโต๊ะเตี้ย นิ้วเรียวไล้ไปตามรายชื่อหญิงสาวที่เหลืออยู่ไม่กี่คนชื่อหนึ่ง…ถูกวงไว้ด้วยหมึกจางหลิงอันริมฝีปากของนางยกขึ้นเล็กน้อย ไม่ใช่รอยยิ้มแต่เป็นบางสิ่ง ที่เย็นกว่า “เรียกองค์ชายจันทรามา” เสียงรับสั่งเรียบ แต่เด็ดขาดขันทีสะดุ้งเล็กน้อยก่อนรีบรับคำ —

​ฝน หญิงสาววัยยี่สิบต้น ๆ รูปร่างบอบบางน่าทะนุถนอมราวกับเจ้าหญิงในเทพนิยาย ผิวขาวผ่องที่เปล่งประกายภายใต้แสงแดด ผมสีน้ำตาลทองยาวสลวย ดวงตากลมโตเป็นประกายดั่งลูกแก้ว ใบหน้าเรียวเล็กประดับด้วยจมูกเล็ก ๆ และริมฝีปากบางเฉียบ ผู้ที่มักจะส่งเสียงโวยวายออกมาอ ย่างไม่มีใครคาดคิด นิยายเรื่องนี้ สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ห้ามไม่ให้ผู้ใดลอกเลียนแบบดัดแปลง ทำซ้ำหรือนำข้อมูลส่วนใดส่วนหนึ่งไปเผยแพร่หรืออ้างอิงโดยไม่ได้รับอนุญาต การฝ่าฝืนละเมิดสิทธิ์มีโทษตามกฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด

ซ่งเนี่ยนยิ้มบาง ทอดสายตามองน้ำไหลเอื่อย ทุกอย่างควรเป็นไปตามลิขิตสวรรค์เป็นนางที่ฝืนลิขิตเอง นางก็แค่ทำทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทาง กลับมาเป็นเหมือนเดิมที่ควรเป็นก็แค่นั้น นางเป็นจิ้งจอกเก้าหาง ก็ควรมีเก้าหาง เดิมทีเจี้ยนไห่ต้องพิการเดินไม่ได้ตลอดชีวิต ก็ควรจะเป็นเช่นน ั้น เขาถูกพิษตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา ทำให้พิการ พิษแทรกซึมฝังลึกไม่อาจถอนได้ แต่เพราะนางสงสารเขาจึงฝืนชะตาลิขิต ใช้อิทธิฤทธิ์ช่วยสละหางหนึ่งหางทำให้เขาเดินได้

ประทานพรร้องวี้ด ความเจ็บมันยิ่งทำให้เธอเสียวจนรับรู้ได้ว่าสวรรค์กำลังจะระเบิดตรงหน้าของเธอ แรงตอดรัดคับแน่นทำให้นภพงศ์รู้ว่าหญิงสาวใกล้จะถึงปลายทาง เขาส่งแรงกระแทกเน้นหนักอีกไม่กี่ครั้ง เสียงร้องวี้ดของคนตัวเล็กก็ดังออกมา ชายหนุ่มโอบรับร่างเล็กไว้ก่อนที่เธอจะ ร่วงลงไป วงแขนแกร่งช้อนอุ้มร่างเพรียวบางขึ้นจนแก่นกายใหญ่หลุดออกจากร่างของหญิงสาว ร่างสูงใหญ่ก้าวยาวๆ ไปวางคู่หมั้นสาวบนเตียงนอน ก่อนจะคุกเข่าลงข้างเตียง เขามั่นใจว่าหญิงสาวน่าจะเดินไม่ไหว

หญิงสาวหวีดร้องสุดเสียง เมื่อกระโดดไปแตะขอบสวรรค์ได้สำเร็จ “โอ้ววว…สุดยอด” เขาเร่งจังหวะ เมื่อแรงตอดรัดของเธอมันแน่นจนเขาคำรามออกมาระบายความเสียวซ่าน ก่อนจะส่งตัวเองให้แตะสวรรค์ตามเธอไปติดๆ ปลดปล่อยสายธารขาวขุ่นจนหมด ก่อนจะปล่อยเรียวขาสวยให้เป็นอิสระ “รอบน ี้ถึงตาลัลแล้วนะคะ”

ข้าเก็บจดหมายที่ไม่เคยส่งลงกล่องไม้เล็ก ๆ พร้อมผ้าคาดแขนดอกท้อที่เริ่มซีดสี เงาสะท้อนในกระจกทองเหลืองไม่ใช่เด็กชายคืนนั้นอีกต่อไป แต่ดวงตายังคงจำ เสียงสามห้องทำนอง ได้ครบถ้วน คืนเดือนเพ็ญในอีกไม่กี่ปีกลับมาถึงเร็วกว่าที่คิด เลือดและไฟเผาสวรรค์ ข้ารู้ทันทีว่าเด็กหญิงใต้ศา ลาร้างวันนั้นชื่อ หลานซูเหยา จริง ๆ และกลิ่นดอกท้อในฤดูหนาวกลายเป็นคำสาบานของข้า ปกป้อง แม้ในวันที่ทั้งโลกกล่าวหาว่านางคือศัตรู

ตอนที่สิบสาม อีกแล้วหรือ แม้จะกลัวพลัดตกจากหลังม้าด้วยทั้งคู่ต่างพาดเกี่ยวลอยตัวกระแทกกระทั้นดุเดือด แต่หญิงสาวยังคงกรีดเสียงร้องดังลั่นใบหน้าบิดเบี้ยวสมองลอยคว้าง “ซี้ดดดด จะเสร็จแล้ว อ๊ายยยยย” น้ำรักที่หลั่งไหลออกมามากมาย เกิดคราบขาวเปรอะเปื้อนไปทั่วหว่างขาเรียว หญิงสาวเสร็จอีกครั้งและอีกครั้ง จนร่องรักที่ปีนป่ายไปถึงสวรรค์แล้วฟื้นตื่นขึ้นมาเสียวซ่านต่ออย่างไม่มีเหน็ดเหนื่อย