ย้อนอดีต Novels & Stories

ร่างหนาเรียกเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง "คืนนั้นเมื่อ 6 ปีก่อนเรา..." "ช่างมันเถอะ เราลืมไปหมดแล้ว" บารารีรีบแย้งขึ้นมา คืนนั้นเป็นคืนที่เธอไม่มีวันลืมได้จริงๆ อย่างที่ปากพูดเธอจะลืมได้ยังไงกันล่ะ "เราขอโทษนะ"

“สายน้ำไม่ไหลย้อนกลับ อดีตไม่อาจหวนคืนมาได้” “หลี่เจียง..ท่านปล่อยอดีตผ่านเลยไปแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่เถอะ” “ข้าเองก็ก้าวออกมาจากอดีตและเริ่มต้นเดินไปในเส้นทางใหม่โดยไม่มีท่านนานแล้ว”

เยว่ฉีตอบทันที “ได้ยินแล้วหรือไม่” เซียวเหวินฮั่นหน้าตึง “ถึงอย่างไรก็เป็นเรื่องในอดีตของพวกเรา” “อดีตก็คืออดีต” กู้เยี่ยนเฉิงกล่าวเรียบ ๆ ก่อนก้าวมาข้างหน้าเพียงครึ่งก้าว

ทันใดนั้นเอง เสียงของหลวงปู่ดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย “อดีตมีไว้ให้เรียนรู้ มิใช่ให้ย้อนกลับไปมีชีวิตแทนปัจจุบัน” ลูกประคำเม็ดสุดท้ายส่องแสงสีทอง ภาพในอดีตทั้งหมดเริ่มเลือนรางลง แพรนวลกรีดร้องด้วยความโกรธ ก่อนพุ่งตรงเข้าหาริสา

“แต่บัดนี้ข้ามีเจ้าเป็นภรรยาแล้ว อดีตจึงเป็นเพียงอดีตที่ผ่านเลยไป มิอาจย้อนคืนกลับมาได้ใหม่เปรียบดังเช่นสายน้ำมันมีเพียงไหลไปลงแดนใต้ มิอาจไหลย้อนคืนกลับขึ้นทิศเหนือไปได้” อู๋เหล่ยจับมือเล็กนั้นคลี่กางออกแล้วคลึงข้อนิ้วเล่นไปเรื่อย ริมฝีปากก็ขยับเอ่ยความในใจให้ภ รรยารับรู้ เขาพูดไม่เก่งยิ่งอ้อมค้อมด้วยแล้วยิ่งทำไม่เป็น ที่เอ่ยจึงดูเป็นบุรุษเลวทรามไปสักหน่อย แต่เขาเองก็เห็นว่ามันคือความจริง อดีตเขาแก้ไขอันใดไม่ได้ แต่วันนี้ และพรุ่งนี้เขามีจุดหมายที่ตั้งใจใช้ร่วมกับนาง

ก่อนหน้านั่นดลพีไม่เคยต้องมานั่งคิดทบทวนถึงความหลังอย่างนี้ ทว่าพอเกิดเรื่องนี้ขึ้น เขาจำเป็นต้องหาเหตุผลมาหักล้างและมาเชื่อมโยงถึงความเป็นไปได้ แต่ก็ไม่คาดคิดเหมือนกัน ว่ายิ่งนึกถึงอดีตมากเท่าไหร่ ความสงสัยก็ยิ่งชัดมากขึ้นเท่านั้น มีหลายอย่างที่ไม่ถูกต้องและก็มี หลายอย่างที่แปลกไป

อินทิราอดอยากรู้ไม่ได้ “วันหนึ่งย่าก็เหนื่อย เหนื่อยที่ต้องมานั่งระแวงปู่ เหนื่อยที่ต้องเอาแต่ตามเฝ้าเขาไม่ห่าง ย่าเลยปล่อย…คิดซะว่าอดีตคือสิ่งที่ปู่เขากลับไปแก้ไขมันไม่ได้ เรื่องเจ้าชู้ก็เจ้าชู้ในอดีต พอแต่งงานกับย่าแล้วปู่ก็ไม่ได้ทำนิสัยแบบนั้นอีก รู้อะไรไหมอิงค์…พอย่าปล่อยวาง

สุรเดชท้อใจ "ก็กลับบ้านไปก่อน เผื่อคืนนี้ได้ย้อนกลับไปในอดีต เราก็นอนหลับอยู่ตื่นขึ้นมาก็ไปในอดีต พอหลับในอดีตก็มาในปัจจุบัน รอดูคืนนี้ก่อน"

คนที่รักงั้นหรือ. “ใช่ เจ้าสามารถย้อนกลับไปตอนที่ยังไม่เกิดเรื่องราว เพื่อแก้ไขอดีตและอยู่กับคนรักของเจ้าได้” ฟังดูแล้วก็ไม่เลว... “ใช่ เลือกสิว่าเจ้าจะอยู่ที่นี่”

พีกระชับอ้อมกอดออดอ้อนอีกครั้ง “ก็หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือเล่มเดิมที่ยังอ่านไม่จบ แต่เราด่วนตัดสินใจบางอย่างในพาร์ทแรกไป พอกลับมาอ่านอีกครั้งกลับพบว่ามีบางส่วนที่เราอ่านตกหล่นไปบ้างในตอนแรก ทำให้ได้เข้าใจเนื้อหามากขึ้นและอ่านบทต่อไปอย่างพร้อมทำความเข้าใจ จริงๆ การกลับมาอ่านหนั งสือเล่มเดิมที่ยังอ่านไม่จบก็ตื่นเต้นดีเหมือนกัน เพราะว่ายังไม่รู้ตอนจบเลย”