ย้อนอดีต Novels & Stories

ตอนที่ 117 บทเรียนจากอดีต การหวนระลึกถึงอดีตเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้พวกเขายิ่งเห็นคุณค่าของปัจจุบัน ทุกครั้งที่พวกเขานั่งรวมตัวกัน บทสนทนามักจะวนเวียนไปถึงเรื่องราวในวันวาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับความท้าทายต่างๆ อดีตเหล่านั้นเป็นเหมือนบทเรียนที่หล่อ

“ อึก..พี่คิมคะ “ เธอผละออกมาจากอ้อมแขนนั้น ช้อนตาขึ้นไปมองหน้าเขา ในขณะคนตัวสูงกำลังขมวดคิ้วรอฟัง “ หนู ไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย ถ้าย้อนเวลาได้ หนูไม่อยากให้มัน...” “ มันเกิดขึ้นแล้ว เราไม่สามารถย้อนกลับไปในอดีต และพี่ก็ไม่อยากจมปรักอยู่กับความเครียด การที่เราทำให้นายแม่รู ้ความจริง มันดีกว่าการที่เราทำอะไรลับหลังท่านนะรันต์ “

ภูริตาสะบัดแขนออก " อดีต เราสองคนเป็นเพียงแค่อดีต เราเลิกกันแล้ว ฉันกับคุณไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันกลับไปดูแลคนรักของคุณเถอะ" พูดจบก็เดินออกไปจากร้าน เขตคามรีบเดินตามไปแต่ไม่ทัน พอขึ้นรถได้อานนท์ก็รีบขับรถออกไปทันที เขาจะตามแต่คามีเลียวิ่งมาคว้าแขนเอาไว้

"ถึงแม้ฉันจะเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ฉันก็ต้องยอมรับความจริงว่าฉันกลับไปแก้ไขอดีตที่ผ่านมาไม่ได้ เพราะรักมากฉันถึงคิดตัดสินใจทำอะไรโง่ๆ ลงไป" "หากย้อนเวลากลับไปได้ลินก็จะเลือกรักคุณเหมือนเดิมค่ะ เพราะว่าอดีตมันย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้ก็จดจำแค่เรื่องราว ความรู้สึกดีๆ ที่ มีให้กันก็พอค่ะ"

รินลณีมองค้อน “น้อง มันเป็นอดีต ตอนนั้นเฮียยังไม่ได้คบกับน้องเลย อย่างอนสิครับ” “ไงล่ะ อดีตคงอยากกลับมาเป็นปัจจุบัน” รินลณีมองบน

“ไอ้คุณเตย์ ฟังกระผมนะขอรับ หากรักมากขนาดนี้ก็ทำตามหัวใจไปเถอะ เรื่องในอดีตมันก็คืออดีต ต่อให้มึงจะรู้สึกผิดแทนแม่มึงแค่ไหนมันก็ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขอะไรได้ ทุกอย่างมันคืออุบัติเหตุไม่มีใครอยากให้เกิด เพราะฉะนั้นหากมึงรู้สึกผิดจริงก็ดูแลช้องนางให้ดีที่สุดแทนพ ่อแม่เธอสิแล้วก็ไถ่โทษแทนแม่มึงด้วย” คำปลอบโยนอันยาวเหยียดของเพื่อนรักเหมือนเป็นการชี้ช่องทางแสงสว่างให้กับตัวเอง ทำไมเมื่อคืนเขาไม่คิดได้อย่างนี้นะ มัวแต่จมปลักในเรื่องอดีตจนมองข้ามไปถึงเรื่องอนาคตได้อย่างไร

อลันถาม “กูไม่เคยยึดติดกับอดีต อดีตคือเรื่องที่ผ่านมาแล้ว ตอนนี้คือปัจจุบัน เพราะฉะนั้นกูขออยู่กับปัจจุบันดีกว่า”

“และไม่ต้องห่วงหรอกนะว่าการที่เราเข้าใกล้กันครั้งนี้ ผลสุดท้ายแล้วมันจะลงเอยแบบเก่า ฉันไม่มีวันรู้สึกอะไรกับคนอย่างเธอ ไม่มีวันเสียน้ำตา ยิ่งเรื่องรัก คงกลับไปรักไม่ลง” “พลอยขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา” “ไม่จำเป็น อดีตก็คืออดีต ของเก่ายังไงก็คือของเก่าอยู่วันยังค่ำ”

อดีตเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ แต่ต่อให้เวลาเดินย้อนกลับไป เส้นทางที่เรซเลือกก็คงไม่ต่างจากเดิม เขารู้จักตัวเองดี ริกกี้เห็นสีหน้าเศร้าสร้อยเสียใจกับเรื่องราวที่ผ่านมาของเพื่อนก็ได้แต่ถอนหายใจยาว นึกสะท้อนถึงเรื่องราวของตัวเองในอดีตขึ้นมา ไม่ว่าใครก็ย่อมเคยโง่งมกันทั้ง นั้น

’ “เสียดายว่ะมึง ไม่น่าปฏิเสธตอนเขาขอคบเลย” “ให้อดีตเป็นบทเรียน” “คงต้องเป็นแบบนั้นแหละ” ก้มหน้ายอมรับความจริงว่าอดีตมันย้อนกลับมาไม่ได้ เสียดายแค่ไหนก็ได้แค่เสียดาย มันย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว