ย้อนอดีต Novels & Stories

คำพูดนั้นไม่ได้มีน้ำเสียงเยาะเย้ย แต่มันก็ไม่ได้อ่อนโยนเช่นกัน มันเหมือนความจริงที่ถูกหยิบขึ้นมาวางไว้ตรงกลางระหว่างเราสองคน “หยุดพูดเรื่องอดีตสักที!!” "....." "เธอก็รู้ว่าฉันไม่ใช่คนโง่ อย่าพยายามพูดเพื่อให้ตัวเองดูเหนือกว่าฉัน เพราะถ้าเป็นแบบนั้นจริง เธอก็คงไปได้ดีกับผู้ ชายคนนั้นไปแล้วสิ"

คิดแล้วก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก พอได้เคลียร์ใจ ได้อธิบายความรู้สึกเขาก็คลายกังวล ความลังเลทั้งหลายมลายหายสิ้น อดีตก็คืออดีต ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไข ต่อให้ยึดติดหรือลืมไม่ได้ ต่อให้เขาตัดสินใจรอก็คงไม่มีประโยชน์ เพราะยังไงอ้อมดาวก็ไม่มีวันกลับมาอยู่ดี..

ยายโจวมองนางอย่างพอใจ “ฮูหยินเข้าใจเร็วจริง” ‘โอ้โห ! ยายโจวสมแล้วที่เคยอยู่ข้างกายอดีตไทเฮา รู้ลึกรู้จริง !!’

’ เสียงของชายชรามองหญิงสาวที่นอนล้มลงกับพื้น เป็นเพราะการลบความทรงจำอาจทำให้เธอไม่รู้ว่านี่เป็นการย้อนเวลากลับมา ‘ปู่ เมื่อกี้ผู้หญิงคนนี้กับคนนั้นใช่คนเดียวกันไหม ?’ ชายชราพยักหน้ายกมือขึ้นลูบหนวดที่ไว้ยาว ‘สิ่งที่เธอเห็นคืออดีต สิ่งที่กำลังดำเนินอยู่คืออดีต’

และเมื่อจบประโยคคำอธิบายของอดีตเพื่อนรัก เขาก็อึ้งไปทันทีอยากพูดไม่ออก ในตอนนี้ผลการกระทำของเขาในอดีตได้ย้อนกลับมาหาแล้ว ไม่คิดเลยว่าสิ่งที่เขาเคยทำมันจะส่งผลมาถึงปัจจุบัน และถ้าเกิดว่าย้อนอดีตกลับไปได้เขาจะไม่มีนิสัยเจ้าชู้แบบนั้นแน่นอน "มึงจะไม่ให้โอกาสกูได้แก้ตัว สักหน่อยเลยเหรอ" เขาเอ่ยออกมาด้วยสายตาอ้อนวอนอย่างถึงที่สุด เพนเฮาส์เห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาทันที

นิ้วมือทั้งห้าประสานเข้าด้วยกัน “อดีตผ่านไปแล้วเราย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่อีกอย่าพูดถึงมันเลยครับให้มันเป็นเครื่องเตือนใจว่าเราเคยทำผิดพลาดอะไรลงไปบ้างจะได้ไม่ผิดซ้ำสอง”

ชายชราเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “ส่วนหนึ่งของข้า?” หวังกู้หย่งขมวดคิ้ว เขาก้าวเข้าไปใกล้ร่างชรา ดวงตาเต็มไปด้วยคำถาม “คุณคือผม...ในอดีต และผมก็คือคุณ...ในปัจจุบัน”

ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงพร้อมจ้องลึกเข้าไปนัยน์ตาของอดีตคนรักด้วยความห่วงใย ยิ่งเห็นเธอมีท่าทีที่ผิดแปลกขนาดนี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกได้ว่าเธอกำลังทุกข์ใจทำให้อดนึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่ได้ทุกครั้งที่เขาทำเธอเสียใจเธอก็คงมีสีหน้าเศร้าไม่ต่างกับตอนนี้ เสียดายเ วลาที่ผ่านมาทั้งทีเขามีโอกาสแก้ตัวใหม่หลายต่อหลายครั้งแต่เขายังเลือกทำผิดต่อผู้หญิงคนนี้มาตลอดและความผิดนั้นมันมากเหลือเกิน “ก็ไม่มีอะไร เจอเรื่องแย่มานิดหน่อยแต่เดี๋ยวคงผ่านไปได้เหมือนที่เคยผ่านมา”

เมื่อบัลลังก์มังกรมันหอมหวนเกินจะห้ามใจ ไม่ว่าอะไรก็ฉุดรั้งเจ้าไม่อยู่ ถ้าหากรู้ว่าต้องมาพบเจอเรื่องเช่นนี้ ข้าจะไม่มีวันแต่งให้เจ้าโดยเด็ดขาด แต่ทุกอย่างก็สายไปแล้ว ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขอะไรได้ ซูเซียวทำได้แต่นึกเสียใจ "ใครกันแน่ที่จะไม่ได้ตายดี เอาละวันนี้ข้าเล่นสนุกจนพอ ใจแล้ว เอาไว้ข้าจะมาเล่นกับเจ้าใหม่แล้วกัน" เสิ่นซิ่วอิงพูดจบก็เดินออกไปด้วยใบหน้ามีรอยยิ้มอย่างคนมีความสุข ปล่อยให้ซูเซียวมองตามด้วยความโกรธแค้นจนแทบจะกะอักเลือดออกมา

ใครบางคนที่เป็นผู้ชาย ‘โอ้...กูถูกย้อนเวลามาอดีตหรือนี่’ เพตราบอกตัวเอง เธอตื่นเต้นกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่คิดว่าตนเองจะย้อนอดีตมาในสมัยใดมิทราบได้ ย้อนข้ามผ่านเวลาเหมือนธิดาดอยไม่มีผิด