รอยแค้นข้ามภพ นิยาย & เรื่องราว

คู่พันธะอันเลือนลาง END

หมอไฮน์เอ่ย "เมียอะไร หมอเข้าใจผิดแล้ว ที่นี่ไม่มีเมียของหมออยู่สักหน่อย!!!" "แก้วใส" "หมอ!!!!ปล่อยแก้วนะ จะทำอะไร!!!!!!" หมอไฮน์คว้าแก้วใสเข้าไปกอดด้วยความคิดถึง แก้วใสยังคงดิ้นไม่หยุด กลิ่นกายหอมๆของแก้วใสที่เขาโหยหาและคิดถึงมาตลอดหลายปี ตอนนี้คำว่าผิดถูก หรือศีลธ รรมไม่ได้อยู่ในโสตประสาทของชายหนุ่มอีกต่อไป ขอแค่เพียงเขาได้เธอกลับคืนมา ต่อให้ต้องทำผิด เขาก็พร้อมจะทำมัน ไม่ว่าต้องแย่งชิงใครมา เขากลับไม่สนใจอีกต่อไป เมื่อหยิงสาวคือทั้งชีวิต ทั้งหัวใจของเขา หมอไฮน์ยอมเป็นคนเลวเพื่ออยากได้โอกาศแก้ไขเรื่องราวในอดีตอีกครั้ง

แรงรักทวงแค้น [1] เพราะรัก _____________ ร่างสูงใหญ่เกินมาตรฐานชายไทยของ วาคิม กิติบวร ยืนนิ่งตรง สองมือไขว้หลัง สายตาคู่คมทอดลงสู่ผืนแม่น้ำเจ้าพระยาเบื้องล่าง จากชั้นสูงสุดของตึก GB ที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมแม่น้ำสายนี้ คิ้วเข้มขมวดมุ่นเมื่อสมองทบทวนเรื่องที่มารดาฝากฝังเอา

จนกระทั่งขบวนเกี้ยวเคลื่อนลงเนินสูงชันร่างงามก็สะดุ้งตื่นมาในที่สุด พร้อมกับสีหน้าตื่นตกใจใต้ผ้าคลุมสีแดงสด “ดาบหลอมพิษของข้า!” ทั้งที่ฝากเสี่ยวจูไปบอกลาสหายของนางที่หอคณิกาแต่กลายเป็นว่าลืมเรื่องดาบที่จะมาถึงไปสนิท งั้นก็ช่างเถิด ไว้มีโอกาสได้กลับมาเยี่ยมนางค่อยมาขอคืนก ็ย่อมได้

ใครกันหว่า ทำไมฟังดูคุ้นๆ จัง อาจูกะพริบตาสองปริบ อยากจะอ้าปากถามสักคำ แต่โดนอาจารย์ป้าถลึงตา สาดไอมรณะเข้าใส่ “นับตั้งแต่รีบร้อนฝึกคัมภีร์มารฟ้าจนธาตุไฟเข้าแทรกเพียงเพราะอยากแก้แค้นแทนอาจารย์ คนผู้นั้นก็เฉยชาต่อทุกผู้ทุกคนบนโลกนี้มาตลอด...กระทั่งกับข้าที่เค

ตอบอย่างไม่ลังเล “ข้ามีคนที่รักมากอยู่คนหนึ่ง แต่ใจของเขานั้นไม่ได้มีให้ข้าเพียงคนเดียวเหมือนแต่ก่อนอีกแล้ว ข้าทุกข์ทรมานใจมากเหลือเกินหยางหลง” แล้วคุณหนูไป๋หลานจอมมารยาก็เริ่มกรีดน้ำตาเล่าเรื่องเท็จให้น้องชายต่างมารดาฟัง

เขาไปที่ด้านหน้าของความเจ็บปวดในหัวใจที่จะคลี่คลายสาเหตุอย่างมากที่รักทำร้ายแม่เขาดูคั่งคั่งแค้นในนิยายแน่นเต็มอกดีใจสะใจพูดถึงเธอย่อยยับแสนพังทลายแต่เธอไม่ใช่คนผิดกลายเป็นเขาที่ตรวจสอบคนบริสุทธิ์โดยไม่หาความจริงของเรื่องนี้ ล่าสุดแล้วความโง่เขลาเบาปัญญา น ำพาความเข้าใจผิดมาอย่างต่อเนื่องและทุกคนไม่จำเป็นต้องมีความผิดเพิ่มเติมต่อให้เข้าใจผิดว่าตัวเองทำสิ่งที่ทำกับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ นับพันครั้งหมื่นล้านครั้งอาจจะอาจจะคลายความทุกข์และละอายใจในหัวใจของเขาให้ลดลงได้

ไมค์กระซิบตอบข้างหู “อื้อ... อย่าทำแรงนะคะ... เดี๋ยวผ้าพันแผลมันจะหลุด!!!...” ใบหน้าสวยของพริมาบิดเบี้ยวเล็กน้อยด้วยความรู้สึกเจ็บแปลบ แล้วร้องครางออกมา เมื่อส่วนหัวที่เบ่งบานของไมค์ทะลวงผ่านโพรงถ้ำอันอ่อนนุ่มของเธอ เบิกทางให้ลำแก่นกายอันแข็งเกร็งเคลื่อนผ่านเข้ามาในช่องท้องของ เธอจนสุดลำ แล้วแช่นิ่งค้างไว้อย่างนั้น

สิงขรถามด้วยความสนใจ “ใช่ ตำราบอกว่า เมื่อเงาแห่งอดีตคืนชีพ ความตายจักตามมา หากผู้ปลุกมิอาจควบคุมพลังแห่งรัตติกาล คำสาปโบราณจักหวนคืน กลืนกินทุกสิ่งให้จมดิ่งสู่ความมืดมิด” คมกฤชอ่านข้อความนั้นด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม สิงขรและคมกฤชสบตากัน ความเงียบปกคลุมห้องอี กครั้ง บัดนี้พวกเขารู้แล้วว่าสิ่งที่พวกเขากำลังเผชิญหน้า ไม่ใช่แค่คดีฆาตกรรมธรรมดา แต่มันอาจจะเกี่ยวข้องกับพลังลึกลับและคำสาปโบราณก็เป็นได้

ฉันหลับตาลงและเริ่มวางแผน ผู้หญิงตระกูลมาร์โคนีไม่ร้องไห้ เราไม่ตีโพยตีพาย และที่สำคัญที่สุดคือเราไม่รู้จักคำว่าให้อภัย เราจะเอาคืน และเราจะทำให้คนทรยศต้องชดใช้ด้วยราคาที่พวกมันไม่มีปัญญาจ่าย