รอยแค้นข้ามภพ Novelas e Histórias

ชายหนุ่มอยากจะเข้าไปกระชากเอาผู้หญิงสารเลวคนนั้นมาแก้แค้นให้สาสม สายตาเคียดแค้นของแบงก์ราวกับกองเพลิง “ใจเย็นนะแบงก์” ปราการตบบ่าปลอบใจ สายฟ้าอุ้มภรรยากลับไปที่ห้อง เขารีบโทร.หาธาราให้เธอมาตรวจอาการพันดาว หลังจากมั่นใจว่า เธอแค่โดนวางยานอนหลับปริมาณน้อย ไม่เป็นอันตร าย เขาก็คลายใจ ธาราผู้โดนตามตัวมาเมื่อได้รู้เรื่องที่เกิดกับพันดาวเธอแทบช็อกที่ปิ่นปักกับมิ่งเมืองร่วมมือกันทำเรื่องเลวร้ายขนาดนี้

"ฮือ ๆ พี่เย่า..." ความแค้นของนางได้รับการชำระแล้ว นับแต่นี้ต่อไปนางจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อใช้ชีวิตของตนเอง ชีวิตที่มีคนที่นางรักอยู่รอบกาย ชีวิตที่มีแต่ความสุขและอบอุ่นไปชั่วนิจนิรันดร์ ....จบบริบูรณ์....

หมิงเล่อทอดกายลงสู่พื้นช้า ๆ ผ้าปิดตาที่ไร้ดวงตาทั้งสอง มีเลือดไหลออกมาไม่ขาดสาย ความแค้นยังคงฝังแน่นอยู่ห้วงความคิดสุดท้ายก่อนหมดลมหายใจ ไปพร้อมกับแรงฉุดหัวใจจากแม่ทัพหนุ่ม ที่กรีดและดึงออกไปจากอกนางเองกับมือ ความมืดมิดเข้าปกคลุม พร้อมกับความแค้นที่หลั่งไหลออกมาอ ย่างไม่ขาดสาย ‘แค้นนี้ช่างหนักหนานัก ข้ามิอาจยกโทษให้พวกเจ้าได้ หากแม้นมีโอกาสอีกครั้ง เพียงแค่ครั้งเดียว... ข้าจะไม่มีวันยกเว้นชีวิตพวกเจ้าเลยแม้แต่คนเดียว!’

การแก้แค้นครั้งนี้ จึงไม่มีใครเลยที่เห็นต่าง นั้นก็เพราะว่าทุกคนรักแม่ของเขาเกินกว่าจะปล่อยวางเรื่องนี้ได้ ความเจ็บปวดแสนทรมานที่แม่ของเขาต้องรู้สึกในก่อนจะจากโลกนี้ไป พวกเขาจะทำให้สองแม่ลูกได้รู้สึกถึงมัน ซึ่งแผนการที่คริสวางไว้ร่วมกับน้องๆ คือ พวกเขาจะเป็นพี่ ชายที่แสนดีให้กับน้องสาวต่างสายเลือด จนกว่าเธอและผู้เป็นแม่จะให้ความไว้วางใจ จากนั้นพวกเขาจะทำลายมันลงในที่สุด การทำลายแก้วตาดวงใจของศัตรู เป็นการแก้แค้นที่คริส คิดมาแล้วว่ามันสาสม แม้มันจะแลกกับชีวิตแม่ของเขาไม่ได้ แต่ก็ทำให้ความแค้นเบาบางลงได้ *****

แล้ววางมันลงตรงหน้าข้าในสภาพที่ยังอาบโชกไปด้วยเลือด มันบอกให้ข้ารู้ว่า ความแค้นเก่าหนี้แค้นใหม่ที่ขวางกั้นระหว่างเราสองคนนั้น ไม่มีวันจางหายไปได้ตราบจนวันตาย สิ่งที่เรียกว่าบุตรนั้น แท้จริงก็เป็นเพียงเครื่องมือที่คนบ้าเช่นเขาใช้เพื่อสนองความโลภโมโทสันเท่านั้น

เชลยศึก มารดาที่เขารักต้องตายเช่นไรกงหยวนฉีไม่เคยลืมเลือน หลินซีเหยาถึงกับอ้าปากค้างไม่เคยคิดเลยว่ากงหยวนฉีนั้นจะทำใจแข็ง กับมารยาหญิงของตนเองได้ แต่ก็เป็นไปแล้วนางถึงกับระบายความแค้นด้วยการข่วนไปตามท้องแขนของตนเองจนเลือดออกจนค่อยสงบจิตสงบใจและเพลิงโทสะลงได้บ้า ง ขณะเดียวกันนางก็คิดจะทำให้ซ่งไฉ่หนิงโมโหจึงไม่ยอมลงจากรถม้า

​น้ำตาของผมเริ่มคลอเบ้า ภาพความฝันที่เต็มไปด้วยเลือดและความเศร้าโศกนั้นเป็นความจริง ​"เลือดของคุณหยดลงบนพื้นหญ้า และด้วยความช่วยเหลือของผม... ดอกไม้ที่งดงามที่สุดก็ผลิบานขึ้นจากเลือดของคุณ... ดอกไฮยาซินธ์สีม่วง" คุณพอลมองผมด้วยความรักที่ล้นปรี่ "นั่นคือโศกนา� �กรรมที่ผมแบกรับมานับพันปี... ความรู้สึกผิดที่ทำให้คุณต้องจากไป" ​The Reincarnation and the Threat

เจ๊หวานน้ำตาไหลพรากกอดร่างบางที่เข้ามากราบเท้าของตนอย่างแสนรักไว้แน่นพูดอะไรไม่ออกกับเหตุผลของพิมพ์ภัสสร ความแค้นของคนเรามันยากที่จะปล่อยวางจริงๆ เจ๊หวานลูบเรือนผมของหญิงสาวอย่างเวทนาในขณะที่พิมพ์ภัสสรตาลุกวาวด้วยแค้น. และในคืนนั้นเองทางด้านนางเอกสาวก็กรีดร้องด้ วยความเจ็บใจและริษยาที่เห็นภาพหวานระหว่างธามกับพิมพ์ภัสสรนั่งรับประทานก๋วยเตี๋ยวกันอย่างหวานชื่นราวกับคู่รักผ่านทางข้อความพิเศษในโลกโซเชี่ยลมิเดียซึ่งแน่นอนว่าทุกอย่างมันส่งมาจากพิมพ์ภัสสร...

ันต์ ความโชคร้ายของข้ายังพอมีความโชคดีสวรรค์เมตตาให้มีคนพบเห็นข้าและช่วยเหลือข้าเอาไว้ สตรีที่เกือบตายอย่างข้าเมื่อรอดพ้นการตายมาได้ ความรักข้าขอละทิ้งไม่คิดมีอีกและมีสิ่งหนึ่งที่ข้าจะต้องทำต่อจากนี้คือการกลับไปทวงแค้นให้ตระกูลของข้า หากมิเช่นนั้นข้าคงตายตาไม่หลับแม้จะต้องเส ี่ยงตายอีกครั้งข้าก็ยอม "

“งั้นก็มาลงที่เขมสิคะ! คุณอยากเอาคืนอยากแก้แค้นยังไงก็ได้จัดมาเลย มาลงที่เขมเลย แต่อย่ายุ่งกับเพื่อนเขม อย่าดึงคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เข้ามายุ่ง คุณแค้นเขมก็ลงที่เขม ไม่ใช่เอาเพื่อนเขมมาเป็นหมากในการแก้แค้นบ้า ๆ แบบนี้” “แก้แค้นบ้า ๆ งั้นเหรอเขมิกา เธอคิดว่าความ เจ็บปวดของฉันมันเป็นแค่เรื่องบ้า ๆ หรือไงหา!” ทิวากรผุดลุกแล้วเข้ามากระชากต้นแขนของเขมิกาจนร่างบางปลิวปะทะอก ดวงตาของหญิงสาวไหววูบใบหน้าเหยเกกระนั้นกลับไม่ร้องออกมาว่าเจ็บ