Novel & Cerita ลุงคนสวน

“คุณลุงลองใช้ดูครับ ผมรับรองว่านี่จะเป็นสินค้าขายดีประจำหมู่บ้านแน่นอน!” ลุงเลวิสจ้องขวดในมือ เหมือนกำลังตัดสินใจว่าจะ “รับ” หรือ “รักษาสวน” ดวงตาทั้งคู่มองกันนิ่งงันราวกับอยู่ในสนามประลองเวทแห่งศักดิ์ศรีระหว่าง “ชาวสวนผู้พิทักษ์ดอกไม้” กับ “นักปรุงหนุ่มผู้มุ่งมั่นสร้างชื่อ ”

เสี่ยโชคยังจำได้ไม่ลืม… เมื่อวันที่ลุงดินน์เข้ามาสมัครงานแรกๆ มุกดาบอกกับสามีเองว่าลุงดินน์มาสมัครเป็นคนสวน แต่ก่อนหน้านี้เคยมีประสบการณ์ในการขับรถมาก่อน “จะดีหรือคะ… ” มุกดาตกใจ… ไม่คิดว่าสามีจะจำเรื่องนี้ได้ “ดีจ้ะที่รัก ลุงดินน์คนนี้หน่วยก้านดี มีประสบการณ์เคยขับรถมาก่อนก็น ่าจะไว้ใจได้… ”

คุณนายติดใจคนสวน… ใบหน้าของหล่อนแดงเรื่อไปด้วยสีเลือดฝาดของวัยสาวฉีดซ่านขึ้นมารุนแรง ภายหลังจากร่วมรักกับลุงคนสวนอย่างเร่าร้อนดุดัน ใครจะคิดว่าลุงคนสวนคนนี้จะทำให้หล่อนได้พานพบกับอาการถึงสวรรค์รุนแรงอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน “อยากที่สุดครับ… ”

คนสุดท้ายที่เข้ามาคือ ลุงคำ คนสวนผู้สูงวัยที่ทำงานที่นี่มาเป็นเวลานาน เขายิ้มบาง ๆ และพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะพูดขึ้น “ยินดีที่ได้รู้จักนะหนูขวัญ ลุงดูแลสวนที่นี่มานานแล้ว ถ้าหนูอยากจะเรียนรู้เรื่องการจัดสวนเพิ่มเติม มาถามลุงได้เสมอ”

ระหว่างนี้สวนผักของเขาก็ยังคงปลูกพืชผักอื่นๆ ต่อไปเรื่อยๆ อย่างขะมักเขม้น ถึงแม้มันจะได้ราคาไม่สูงนัก แต่เมื่อเก็บหอมรอมริบทีละน้อย มันก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เสิ่นเหยากวงแอบมามองดูความเป็นอยู่ของเสิ่นเสวี่ยกับอาหลี่อยู่บ่อยครั้ง และยังแอบส่งคนให้ไปคอยเป็นเวรย ามจับตาดูความปลอดภัยในสวนส้มที่บุตรสาวปลูกเอาไว้อีกด้วย

คนสวนยืนกวาดเศษใบไม้อยู่ใกล้ๆ เงยหน้าขึ้นมามอง แล้วหันไปมองในบ้าน สายตาฉายแววกังวล แต่ไม่ได้พูดอะไร แค่ทักทายวรรณนรีตามปกติ วรรณนรีเองก็ตงิดใจกับท่าทางของลุงคนสวน แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก เดินมาหน้าประตูบ้าน ผลักบานประตูที่ไม่ได้ล็อกเข้าไป

ในวินาทีที่ภายในโพรงสวาทเต้นระริก กลีบสวาทบีบรัดตัวอย่างแรง ขมิบรับน้ำกามของคุณลุงจอมหื่นที่ปลดปล่อยเข้ามาในตัวหล่อนมากมายจนบางส่วนปลิ้นทะลักออกมาตามลำเอ็นที่ยังเสียบคาไม่หลุด “วันนี้คุณลุงหื่นจัง… ไหนว่าจะพามาออกกำลังกาย ที่ไหนได้… พอได้โอกาสก็รังแกฟ้าทุกที… ”

เด็กหนุ่มเดินไปเรื่อย ๆ จนเจอกับลุงแช่มคนสวนเก่าแก่ของที่นี่กำลังตัดแต่งกิ่งไม้อยู่ในสวนหลังบ้านเล็ก “สวัสดีครับลุงแช่ม” “อ้าว คุณหนูน่านสวัสดีครับ” “น่านบอกแล้วไงครับว่าอย่าเรียกคุณหนู” “คุณหนูเป็นเจ้านายต้องเรียกแบบนี้ถูกแล้วครับ”

นี่เป็นเบาะแสแรกหลังจากที่ฉันขับรถวนถามตามร้านค้าริมทาง ด้วยความดีใจฉันทิ้งสัมภาระไว้ในรถเดินปรี่ตรงเข้าใกล้ลุงคนสวนทันที "พ่อหมอคนนี้ชื่อคุ้นหูมากเลยล่ะ อันที่จริงลุงมีเพื่อนที่ชอบเรื่องพวกนี้อยู่เหมือนกัน ถ้าแม่หนูอยากรู้จริงๆ ล่ะก็เดี๋ยวลุงนัดเพื่อนคนนั้นให้ดีไหม"

ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่าในระหว่างที่เขากำลังขายของอยู่นั้น ทางสวนของอาตี๋ล้วนเต็มไปด้วยความคึกคักจนกระทั่งเจ้าของสวนรายอื่นต้องเข้ามาถามไถ่ รายแรกก็คือลุงจันทร์เป็นชาวสวนที่อยู่ใกล้กันและมีความสัมพันธ์อันดีกับครอบครัวอาตี๋นั่นเอง เนื่องจากเขาได้ยินเสียงเอะอะผิดจากปกติแ ละกลิ่นหอมเจ้าตัวจึงได้ต้องเดินมาถามไถ่