ลุงคนสวน Novels & Stories

“อูย...อืม...อร่อยจริง ๆ ใบเตยจ๋า...เป็นบุญของลุงยอดแล้วที่ได้ดูดนมหนู มันทั้งใหญ่ทั้งอร่อย...อืม...อืม” คนสวนวัยคราวพ่องึมงำอยู่กับสองเต้าอวบอิ่ม ปากลิ้นก็ทั้งจูบทั้งดูดสองเต้าภูเขาไฟอย่างหลงใหล เขาไม่ได้อยู่ในอารมณ์แบบนี้นานแล้วเพราะทำแต่งานในสวนของบ้านธีรัฐแทบ ไม่ได้ออกไปไหน

“คุณลุงไม่เป็นอะไรแน่ใช่ไหมคะ” “ไม่เป็นอะไรหรอก ลุงอาจจะออกแรงทำสวนมากไป” “ทำไมไม่ให้คนสวนทำล่ะคะ”

ดาริกาเอามือลูบไล้กล้ามแขนของคนสวน ตาหลุบมองตรงเป้า ความใหญ่ยาวทำเอาคุณหนูใจเต้นระทึก แม้อายุของลุงแสงจะไม่น้อย แต่กล้ามเนื้อของแกยังดูฟิตเฟิร์ม ผิวดำเข้มอย่างคนสวนที่ต้องคลุกคลีกับงานกลางแดดมาทั้งชีวิต ที่ต้นแขนมีลายสักน้ำมันรูปเสือโคร่งสีดำดูน่าเกรงขาม

พะแพงเพิ่งสังเกตเห็นคนสวนเดินเข้ามาอย่างนอบน้อมและถ่อมตน ทันทีที่หยุดอยู่ตรงหน้าร่างสูงก็ยกมือไหว้ หลังจากนั้นเดินไปเปิดประตู แล้วไปช่วยปุณยกของต่อ “คนนี้..” “ลุงพันอยู่เฝ้าที่นี่ตั้งแต่แรก” เขาบอกเธอก่อนจะหันไปถามอีกคน “ลูกเรียนจบหรือยังลุง” “ขึ้นม.ปลายเทอมหน้าแล้วครับนา ย”

เสียงทุ้มของชายคนนั้นทักถามขึ้นอย่างเป็นมิตร “เอ่อ…ลุงคือ?” “อ้อ ลืมแนะนำตัวไปเลย ลุงชื่อผวน เป็นคนที่จะนำทางพาหนูกับคนอื่นๆ ไปเดินป่า” “อ๋อ สวัสดีค่ะ”

ข้างหลังตุ้มมี…ป้าน้อย ป้ายา แม่ครัวใหญ่ ผู้มีรูปร่างเจ้าเนื้อกับผ้ากันเปื้อนลายสตรอว์เบอร์รี่สีชมพูเข้ม ใบหน้าคมเข้มแฝงรอยใจดี ลุงริด กับ ลุงจื่อ คนสวนวัยห้าสิบต้นๆ ที่ใส่เสื้อแขนยาวมีรอยดินจาง ๆ ตามปลายแขน

นายท่านกระตุกยิ้ม เมื่อเห็นคนสวนและคนขับรถจ้องมองฉันโดนลงลิ้นอย่างดุดัน “แค่ได้นั่งดูก็เป็นบุญของพวกผมแล้วครับ… ” ลุงเข้มกล่าวอย่างถ่อมตน “มึงอยากเลียบ้างไหมวะไอ้เข้ม… ” จู่ๆ นายท่านก็เอ่ยประโยคที่ลุงเข้มกับลุงเดชไม่คาดฝันว่าจะมีโอกาส

เดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟัน จากนั้นเดินลงข้างล่าง ว่าจะถามคนในบ้านก็ไม่เจอใครสักคน จึงเดินออกไปหน้าบ้าน เจอหน้าคนสวนพอดีจึงรีบถามเผื่อฝ่ายนั้นรู้เห็น "ลุงจ๊ะ ลุงเห็นผู้การไหมจ๊ะ" "ผู้ออกการไปวิ่งกับลูกน้องครับ"

ผู้ดูแลประตูเปิดประตูให้เว่ยเซียวเดินนำเข้าไปตามด้วยฉินเสี่ยวหราน มีคนงานของที่นี่เดินออกมารับ “สวัสดีครับผมชิวหรง จะเรียกว่าลุงชิวก็ได้ เป็นคนงานของที่นี่ สามารถแนะนำเรื่องในสวนผักให้ได้ทุกอย่าง"

พูดกันมาถึงตรงนี้ ทั้งสองก็เดินผ่านสวนผักผลไม้ขนาดใหญ่ที่อยู่ท้ายหมู่บ้าน ด้วยความสงสัย เหอถิงรั้งชาวบ้านคนหนึ่งที่แบกฟืนบนหลังเดินผ่านทางมา ก่อนจะสอบถาม “พี่ชาย นั่นสวนของใครหรือ” หนุ่มชาวบ้านที่ถูกรั้งคนนี้ชื่อว่าอาหวง เป็นสหายรุ่นเดียวกับเถี่ยฮ่าวซือ ตอนสร้างบ้านสวนให้ กับลู่ซินฟาง เขาก็เป็นหนึ่งในกลุ่มลูกจ้าง