ลูกสาวตระกูลเศรษฐีใหญ่

คนอย่างเธอ อยากได้อะไรก็ต้องได้ ยิ่งอะไรที่ได้มายาก ๆ มันยิ่งท้าทาย เหมือนกับที่เธออยากได้ผู้ชายจอมเย็นชาคนนั้นแต่เขาดันมีเจ้าของ

นิยายชุดคุณหนูคนงาม โดยมาวิญญามี3เรื่อง ได้แก่ 1.คุณหนูคนงามกับสามโจรป่า ถูกโจรป่าจับตัว ชะตากรรมย่อมมืดมัว แต่ไม่ใช่กับคุณหนูคนงามอย่างนาง ด้วยนั่นคือโอกาสทองต่างหาก จากค่ายโจรสุดโหด กลายเป็นเรือนหรรษาด้วยโจรทั้งสามต่างขยันขันแข็งจัดหนักดุดันทุกครา -------------------------- 2.คิดจะรังแกคุณหนูคนงามหรือหัวหน้าพรรคมาร นางเป็นคุณหนูคนงามอยู่ดีดี กลับถูกจับตัวมากระแทกกระทั้นเพื่อแก้แค้นอ๋องคู่หมั้นซึ่งแล้งน้ำใจไม่ไยดี หัวหน้าพรรคมารผู้นี้ช่างโหดร้ายมุ่งมั่นตอกแทงไม่ยั้งตามอำเภอใจ เขาทั้งกินดุ กินจุ กินบ่อย กินไม่หยุด กินแล้วกินอีก กินไม่รู้จบ ราวนางคือของหวานที่เลิศรสซึ่งต้องกินต่อไปจนไม่ยอมอิ่มหนำ ---------------------- 3.แอบดูพี่เขยจนได้สามี นางเพียงหนีการแต่งงานมาหาพี่สาว เหตุใดแค่แอบดูครั้งเดียวจึงกลายเป็นได้สามีไปเสียเล่า ไม่เคยมีผู้ใดบอกเจ้าหรือ ความอยากรู้อยากเห็นจะเป็นภัย ไม่เจ้าค่ะ ข้ายังไม่อยากโดนกิน ฝากติดตามด้วยนะคะ มาวิญญา

พ่อเขา และ พ่อเธอ เป็นเพื่อนรักกัน แต่เขาและเธอ ต่างไม่รู้จักกัน อยากให้ทั้งคู่ลงเอยกันเพราะ พี่บ้าเรียน น้องบ้างาน กลัวจะขึ้นคานกันทั้งคู่ พี่รู้ ว่ามีน้องสาวชื่อ แองจี้ น้องรู้ ว่ามีพี่ชายชื่อ พี่หมอทอย เมื่อทั้ง 2 มาเจอกันในสถานการณ์เพื่อนแกล้งต่างก็แอบถูกชะตากันและกัน จนคบกันจริงจังและอยากเปิดเผย แต่จะเป็นยังไงเมื่อวันที่เมาเธอเข้าใจว่าเขามีแฟนอีกคนที่ไม่ใช่เธอ...

หลังแต่งงานได้สามปี หลี่เกอไม่ได้แตะต้องฮั่วจิ้นเฉิงแม้แต่ปลายเล็บด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการให้กำเนิดลูกชายหรือลูกสาวเลย หลังเหตุเครื่องบินตก เธอในฐานะผู้รอดชีวิตกลับได้พบฮั่วจิ้นเฉิงกำลังฝากครรภ์เคียงข้างผู้หญิงคนอื่นในโรงพยาบาล เธอถึงได้ตระหนักว่าเธอไม่เคยได้เข้าไปอยู่ในห้องหัวใจของผู้ชายคนนี้เลย นาทีนั้นเธอตัดสินใจปล่อยมือ ผันตัวไปเป็นหลานสาวของเศรษฐีผู้ร่ำรวยที่สุดในโลก ในเมื่อเป็นคุณหญิงตระกูลฮั่วไม่ได้ ก็ขอเป็นศัตรูคู่อาฆาตของตระกูลฮั่ว ทำให้เขาเป็นกระต่ายหมายจันทร์ไปเสียเลย!

"ถ้ายั่วไม่เลือกที่ก็เอามือปิดปากกลั้นเสียงครางให้ดี ๆ ไม่งั้นปืนในมือพ่อเธอได้จ่อหัวพี่แน่ ยัยคุณหนูตัวแสบ" เสียงแหบแห้งสบถลอดไรฟันด้วยความอดกลั้น เขาสั่นเทาไปทั้งร่างจนนุดีสัมผัสได้ อารมณ์อยากที่ก่อเกิดในตัวเขาฟ้องด้วยขนาดของลำเลาที่แข็งตึงและพาดทับโหนกเนื้อของเธอจนเต็มพื้นที่ "พี่เธียร" "ยั่วพี่ทำไมครับ ที่พี่ป้อนให้ตั้งแต่บ่ายยังไม่อิ่มเหรอ...ฮึ!" "นุดีก็แค่อยากรู้ว่าพี่เธียรจะ..." "ฟันแล้วทิ้งไหม" คุณหนูตกใจที่เขารู้ความคิดเธอ เลยนิ่งเงียบอย่างรู้สึกผิด "ก่อนจะงี่เง่าต้องดูฐานะด้วยครับ ว่าระหว่างพี่กับคุณหนูใครที่จะทิ้งใคร อย่างพี่ถ้าคุณหนูไม่ฟ้องคุณพ่อพี่ก็จะคบกับคุณหนูยาว ๆ แต่สำหรับคุณหนู ถ้าวันไหนที่คุณเจอคนที่เหมาะสม พี่ก็คงเป็นแค่หมาหัวเน่า...อุ๊บ!"

ภาคต่อ (จบ) จาก ลองเสี่ยงรัก Long Distance รักแท้จากชายสองคนที่มาจากคนละช่วงเวลา เธอ..ที่มีรักแท้รักเดียวกับเขา แต่ความสุขมักอยู่ไม่นาน เฉกเช่นกับความเศร้า จนนำมาสู่รักแรกในอดีตของเธอ…ชายอีกคนที่ขออาสามาเติมเต็มหัวใจที่บาดเจ็บ…จะผิดก็แต่ว่า..เขาคือคนที่ทำให้เธอชีวิตเกือบพังมาแล้ว

อัพนิยายทุกวัน 1ทุ่มตรง คำโปรย... ความสุขของเขาคือ การล่อลวงล้วงรู้ความลับจากเธอ แต่ความสุขของเธอ คือ การได้รักใครสักคนโดยที่ไม่ต้องวิ่งตามใครเหมือนที่ผ่าน ๆ มา ความรักของเขาและเธอเหมือนทางเส้นขนาน สำหรับเธอนับจากศูนย์ไปร้อย แต่สำหรับเขากลับไม่ได้เริ่มที่จะรักตั้งแต่แรก ทุกอย่างเป็นเพียงแผนการที่ใช้หลอกลวงเพื่อแก้แค้นพี่ชายของเธอก็เท่านั้น.... " ผมต้องการให้คุณ มานอนให้ผมเอาทุกครั้ง ที่ผมอยาก และหงุดหงิดจากเรื่องพี่ชายคุณ" " ประสาท! ฉันไม่มีทางทำอะไรโง่ ๆ แบบนั้นแน่" อย่าลืมกดหัวใจ + เพิ่มเข้าชั้นให้ไรท์ด้วยนะคะ

สัญญารักสัญญาร้ายการหมั้นหมายกันของระหว่างสองตระกลูใหญ่ที่ เพลินตา ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น เมื่อคนที่จะเข้ามาเป็นว่าที่พี่เขยนั้นทั้งแสนจะเจ้าชู้และได้ชื่อว่าเป็นเพลย์บอยตัวพ่อ ใครมันจะไปอยากได้ ผู้ชายคนนี้ไม่ได้มีคุณสมบัติที่คู่ควรกับพี่สาวที่แสนดีของเธอเลยสักนิด เธอต้องขัดขวางเขาให้ถึงที่สุด.. "อยากปิดปากพี่เรื่องของเรา งั้นเพลินก็ต้องยอมแลก" "ยอมแลก พี่หมายความว่ายังไงคะ" "ยอมพี่ ทุกครั้งจนกว่าพี่สาวของเพลินจะกลับมา" "พี่เต็ม! แบบนี้มันเลวมากเกินไปแล้วนะคะ" "เพลินจะไม่ทำก็ได้นะ แต่ถ้าเกิดว่าพี่ 'อยาก' ขึ้นมาแล้วพี่ไปมีผู้หญิงคนอื่น พี่สาวเพลินก็คงต้องยอมเสียชื่อเสียงหน่อย เพลินจะเอาแบบนั้นเหรอ" "เลวมาก เลิกฝันไปได้เลยค่ะ เพลินจะไม่มีวันทำแบบนั้นเด็ดขาด ไม่คิดเลยนะคะว่าพี่จะมีความคิดที่มันเห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้ พี่มันไม่ใช่ลูกผู้ชาย" "ใช่สิ ยังไงพี่มันก็เป็นแค่ผู้ชายเลวๆ ในสายตาเพลินอยู่แล้วนี่ ในเมื่อสิ่งที่พี่เสนอแล้วเพลินไม่ยอมสนอง งั้นก็อย่ามาหาว่าพี่ใจร้ายทีหลังไม่ได้นะตอนที่พี่สาวเพลินกลับมา"

"หัวใจของฉันมันอาจจะหมดรักนายไปตั้งนานแล้วก็ได้กระทิง ที่ผ่านมามันอาจจะเป็นความรู้สึกผูกพันธ์ ฉันถึงยังอยู่กับนาย" "เลิกรักผู้ชายคนนั้นได้ไหม กลับมารักฉันเหมือนเดิมเถอะนะ ผู้ชายคนนั้นรักเธอได้ไม่ถึงครึ่งที่ฉันรักเธอหรอกนะ" "แต่เขาไม่เคยทำให้ฉันต้องเสียใจหรือร้องไห้เพราะผู้หญิงเหมือนกับที่นายเคยทำกับฉันนะกระทิง" เธอเจ็บเพราะเขามามาก ไม่อยากกลับไปเจ็บซ้ำ ๆ เหมือนเดิมอีกแล้ว

"เมื่อไหร่พี่จะลาออกสักที ไม่อยากออกไปทำอาชีพดีๆ กว่านี้เหรอ เรียนก็สูงทำไมอยากมาเป็นคนใช้" "รอให้พี่ได้ผัวรวยๆ ก่อนนะ พี่ถึงจะไป หรือว่าจะให้พี่...จัดการคุณโชซะตอนนี้เลย" "จัดการอะไร?" "ก็...จัดการรวบรัดตัดตอน จับคุณโชทำผัวซะเลยดีไหมคะ พี่จะได้เลิกเป็นคนใช้สักทีไง" "เหอะ! พูดออกมาได้ สมองพี่ไม่คิดอย่างอื่นเลยเหรอ นอกจากเรื่องใต้สะดือ" "แหม! พูดเหมือนตัวเองไม่หมกมุ่นเลยนะคะหนุ่มน้อย เมื่อกี๊ยังเห็นสาวหนอนอยู่ยิกๆ วันหลังก็บอกพี่สิ...พี่ช่วยได้นะ" "พูดอะไรของพี่ ออกไปเลยไป ผมยังไม่ชะตาขาดตอนนี้หรอก" "หึ! ฟังพูดเข้า แล้วอย่ามานั่งกลืนน้ำลายตัวเองแล้วกัน เพราะถ้าถึงวันนั้น คุณโชอาจจะถึงขั้นคางเหลืองเลยนะ" "ออกไปเลย อย่ามาพูดให้ขนลุก "