ลูกสาวที่แท้จริงและเท็จ 소설 & 이야기

พี่ชายเช็ดน้ำตาให้แม่ ขอบตาเขาก็แดงก่ำเช่นกัน "พูดอะไรแบบนั้นล่ะครับแม่ เจียวเจียวก็คือลูกสาวแท้ๆ ของแม่ เป็นน้องสาวแท้ๆ ของผม และเป็นความภาคภูมิใจของพวกเราทุกคน" ความภาคภูมิใจงั้นเหรอ? ฉันหัวเราะเบาๆ หมุนตัวจากไปอย่างเงียบๆ

การเล่าเรื่องไม่หยุดแค่ตรงนี้ ภาคินทร์ยังเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นหลังเจอชมพลอย และได้รู้ว่า เธอมีลูกสาวหนึ่งคน ไม่ว่าจะเป็นด้วยอายุและหน้าตา ชวนให้เขาเข้าข้างตัวเองว่า ลูกสาวของเธอคือลูกของตน แผนการค้นหาความจริงจึงเริ่มขึ้น จนในที่สุดเขาก็ได้รับการยืนยันทางการแพทย์ว่า อล ิสสาคือลูกสาวของเขาจริงๆ “นี่ครับ หลักฐาน” เมื่อเล่าเรื่องจบ ภาคินทร์ส่งผลตรวจให้บิดา ภูษิตมองดูใบตรวจด้วยรอยยิ้ม ก่อนส่งให้ภรรยาที่ส่งต่อให้ภาวิตดูเป็นคนสุดท้าย

จะบอกว่ายังไงๆ เราก็เป็นครอบครัวเดียวกันงั้นเหรอ? (ทั้งหมดนั้นเป็นเพียงภาพลวงตาที่ตนเองอยากให้เป็นจริงเท่านั้น!) (ภรรยาและลูกสาวพูดถูกแล้วจริงๆ…) (เฮ้อ…)

ทันทีที่เด็กสาวเอ่ยจบก็ถูกผู้เป็นแม่ตบหน้าไปหนึ่งที กิ่งกาญจน์เจ็บปวดกับคำตอบของผู้เป็นลูกสาวนัก ในที่สุดสิ่งที่เธอกลัวมาตลอดก็เป็นความจริง “ผิดตรงไหนที่ไอซ์จะรักพี่ดีม” “มันผิดที่ลูกคิดจะรักพี่ชายตัวเองแล้ว ดีมเป็นพี่ชายไอซ์นะ ไอซ์จะคิดกับพี่ชายตัวเองแบบนั้น ได้ยังไง” “เราไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ สักหน่อยทำไมจะคิดไม่ได้”

"พ่อ!!! ทำไมพ่อพูดแบบนี้ แล้วพิต้าล่ะ พิต้าก็เป็นลูกสาวของพ่อนะคะแถมยังเป็นลูกจากแม่ที่เป็นภรรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของพ่อด้วย" "หึ แกอยากรู้ความจริงงั้นสิ แกก็ลองถามแม่แกดูละกันว่าความจริงมันเป็นยังไงใครคือพ่อแท้ๆ ของแก" สิ่งที่พ่อพูดออกไปทำเอาเธอกับแม่อึ้งจนพ ูดไม่ออกเราสองคนมองหน้ากันก่อนจะหันไปเจอน้าพลอยที่ลุกขึ้นแล้วทุบตีพ่อด้วยความโกรธแค้น

เด็กสาวรีบตอบโต้ทันที "เอกสารพวกนี้เป็นของปลอมทั้งหมด ไม่เป็นความจริงแต่อย่างใดเลย" "ใช่ ใช่ ใช่ เป็นของปลอมทั้งหมด เห็นได้ชัดว่าลูกสาวของฉันอุ้มท้องหลานของตระกูลจ้าวอยู่ พวกเธอยังจะมาปฏิเสธอีก? หรือว่าไม่อยากให้เงินเลยจงใจพูดแบบนี้ขึ้นมา?"

“ผมกำลังเอาตัวลูกสาวมันไปครับ” “บอกว่าไม่ใช่ลูก ไม่ใช่ลูก!! พี่สองคนหูตึงหรอคะ หนูเป็นหลานจริงๆ ปล่อยหนูเถอะนะ”

เธอได้เเต่ภาวนาให้สิ่งที่บิดาประกาศออกมาเป็นเรื่องเล่นๆ มันไม่ใช่เรื่องจริง มันเป็นเเค่นิทานหลอกเด็กก็เท่านั้น "ทุกคำพูดที่เเด๊ดพูดออกมา...คือเรื่องจริงทั้งหมด" ถึงจะรู้สึกสงสารลูกสาวเเค่ไหน เเต่ก็ไม่สามารถหลีกหนีความจริงได้ เพราะนี่เป็นสิ่งที่พ่อของเขาฝากเอาไว ้ก่อนที่ท่านจะเสีย

กิดขึ้น เพราะความผิดพลาดในโรงพยาบาลทำให้ลูกสาวของเศรษฐีสลับตัวกับลูกสาวของคนยากจน พอความจริงเปิดเผยลูกสาวชาวบ้านก็พยายามทวงสิทธิ์ของตนเอง แม่ที่เอาลูกไปผิดรู้สึกผิดต่อตัวร้ายที่ทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนแปลงจากคุณหนูตระกูลใหญ่มาเป็นเด็กสาวที่มีฐานะยากจ น ก็เลยช่วยเธอทุกวิถีทางแม้กระทั่งทำร้ายลูกแท้ๆ ของตนเอง

ทั้งหมด ความจริงที่เราเห็นอาจไม่ใช่ความเป็นจริง และคำพูดที่พวกเขากรอกหูเราอาจมีคำลวง เราไม่สามารถบอกได้ด้วยซ้ำว่าความจริงที่เราเห็นเป็นความเป็นจริง[1]” ผู้เป็นพ่อถอนหายใจอีกระลอก ก่อนจะตบบ่าลูกชายคนโต “เจสซิเติล” [2] [1] เจสซี่เล่นคำระหว่าง Truth (ความจริง) และ Reality (ความเป็ นจริง)