ลูกสาวที่แท้จริงและเท็จ Novels & Stories

“ทำไม? รับความจริงไม่ได้เหรอวะ?” “ถ้างั้นมึงก็คงยอมรับความจริงได้สินะ ความจริงที่มึงเป็นลูกเมียน้อย เป็นลูกที่พ่อไม่เซ็นรับรองบุตร” ความจริงมึงก็คือลูกของผู้หญิงที่มึงดูถูกว่าเป็นเมียน้อยเหมือนกันนั่นแหละไอ้เหี้ย!

เป็นภาพลวงตาแต่ทุกอย่างมันคือเรื่องจริง ไม่ใช่แค่ความฝัน ลูกสาวของเธอสวยและน่ารักมากกว่าในจินตนาการที่เธอเคยฝันเอาไว้ซะอีก เธอจ้องมองดวงตาเล็ก ๆ คู่นั้นที่เหมือนเธอราวกับส่องกระจก ตากลมโตแป๋วดูใสซื่อและบริสุทธิ์มาก ลูกสาวคนนี้เหรอที่เธออุ้มท้องและคลอดออกมาอย ่างเจ็บปวดทรมาน ไม่น่าเชื่อว่าจะมีวันนี้ ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะมองเห็นทุกอย่างกับตาตัวเอง ไม่ใช่เพียงแค่ประสาทสัมผัสที่ต้องจินตนาการกับอะไรต่อมิอะไรอีกแล้ว

“ใช่ขอรับ! ทั้งสองชิ้นนี้เป็นของภรรยากับลูกชายข้าจริงๆ” ซานหลางพยักหน้ารัวเหมือนลูกเจี๊ยบจิกข้าวสาร สีหน้าทั้งดีใจทั้งโล่งอก

น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความมั่นคงและเด็ดเดี่ยวเกินวัย ยิ่งตอกย้ำให้หรงจิ้นเหวินเจ็บลึกในอก แต่ในขณะเดียวกันก็คล้ายกับมีแสงไฟถูกจุดขึ้นในความมืด ก่อนที่หัวใจของเขาจะเย็นเยียบอีกคำรบเมื่อได้ยินคำถามของลูกสาวที่ตนเคยมองว่าไม่เอาไหน “ท่านพ่อเจ้าคะ ท่านมั่นใจจริงใช่หรือไม ่ ว่าหรงเจี้ยนคังกับหรงเจี้ยนซู่คือบุตรของท่านจริง”

แค่เพราะดวงตาคู่หนึ่งที่คุณปู่เย่ชอบ เป็นแค่ตัวแทนที่เขาฝากความคิดถึงลูกสาวไว้เท่านั้น จะเป็นอะไรได้? ไม่ใช่แค่ซูหราน แม้แต่เย่ซือเหยียนก็สู้เธอ "ทายาทตัวจริง" ไม่ได้ เธอต่างหากที่เป็นคุณหนูใหญ่เย่ตัวจริง!

่ ให้บุตรอนุมีสิทธิ์เท่าเทียมกับบุตรของภรรยาเอก พ่อเองก็ยินดีสนับสนุนเขา" เย่หลีขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะกรีดร้องอย่างไม่พอใจ "ไม่จริง! ท่านพ่อนี่ท่านก็รวมหัวกันหลอกข้าหรือ ข้าเป็นบุตรสาวที่เกิดจากภรรยาเอก ท่านควรสนับสนุนข้า เหอะ ก็ได้ ข้าจะยอมให้นางแต่งไปเป็นชายารอง ส่วนข้าต้องเ ป็นชายาเอก"

เดิมมาพร้อมกับความคิดที่จะมาดูเรื่องสนุก คิดว่าบุตรสาวที่ชอบด้วยกฎหมายที่ก่อนหน้านี้เรือนใหญ่ทุ่มเทเลี้ยงดูมากมายขนาดนั้น สุดท้ายแล้วกลับเป็นตัวปลอม กลับกันบุตรสาวที่แท้จริงเกรงว่าจะถูกเลี้ยงดูมาอย่างหยาบกระด้างจนรับไม่ได้เสียแล้ว

ตัวนางในวัยทารกถูกสลับสับเปลี่ยนตัวกับบุตรสาวตัวจริงของตระกูลเหอ จนวันหนึ่งที่ชีวิตกำลังเดินอยู่บนเส้นทางสวยงาม ความจริงกลับมาเยือนอย่างไม่อาจตั้งตัวรับทัน เจ้าของตัวจริงมาทวงคืน หลักฐานแน่ชัดนางจึงกลายเป็นตัวแย่งชีวิตดี ๆ ของผู้อื่นไป แม้ความรักความเอ็นดูที่มารดาแล ะบิดามอบให้จะเป็นของจริง แต่พอบุตรสาวตัวจริงกลับมาทั้งสองก็หันไปทุ่มเททุกอย่างให้อีกฝ่ายจนหมด ส่วนนาง

“ลูกสาวของบ้านนี้ค่ะ ลูกของคุณพิชากับคุณผู้ชาย” พี่เลี้ยงนั้นไม่รู้เรื่องตื้นลึกหนาบางว่าใครเป็นลูกแท้ลูกเทียมจึงตอบไปแบบนั้น “อ้อ จริงสินะ”

และที่หนักหนาที่สุดก็คือสายตาคลางแคลงใจของผู้เป็นบิดาที่แฝงความเคลือบแคลงใจอย่างเด่นชัดว่านางนั้นเป็นบุตรสาวของเขาจริงหรือไม่ อา... ชีวิตน้อยๆของสาวน้อยอันเป็นบุตรสาวสุดที่รักหนึ่งเดียวของเจินเจินจะต้องอยู่ในสภาพเยี่ยงนั้น ฮือ... ไม่ดีแน่... ไม่ดีแน่ๆ