ลูกสาวที่แท้จริงและเท็จ 소설 & 이야기

“อะไรทำให้ลูกมั่นอกมั่นใจขนาดนั้นว่าในท้องของผู้หญิงคนนี้เป็นลูกของลูกจริงๆ ถ้าเป็นพ่อนะพ่อจะมั่นใจก็ต่อเมื่อมีหลักฐานการตรวจพิสูจน์ DNA เรียบร้อยเท่านั้น” “พ่ออย่าไปพูดกับมันให้เปลืองน้ำลายเลยค่ะไอ้นี่มันควาย เพราะคนโง่ๆแบบมันคิดอะไรไม่เป็นหรอกคะ” พี่สาวตัวดี​ผมพูดแทร กขึ้น

“เรื่องของม่านอี้ไม่ใช่ข่าวลือหรอกขอรับท่านแม่ เรื่องที่ว่าม่านอี้ไม่ใช่ลูกสาวของข้าเป็นเรื่องจริงขอรับ” “ตายจริงเช่นนั้นหรือนี่เป็นเรื่องจริงหรือ แม่ไม่คิดว่านางจะกล้าทำถึงเพียงนี้” “จะแปลกอันใดขอรับไม่ใช่ว่าท่านแม่ก็เคยทำเช่นนี้มาก่อนหรอกหรือขอรับ”

“ทำไม? รับความจริงไม่ได้เหรอวะ?” “ถ้างั้นมึงก็คงยอมรับความจริงได้สินะ ความจริงที่มึงเป็นลูกเมียน้อย เป็นลูกที่พ่อไม่เซ็นรับรองบุตร” ความจริงมึงก็คือลูกของผู้หญิงที่มึงดูถูกว่าเป็นเมียน้อยเหมือนกันนั่นแหละไอ้เหี้ย!

“ใช่ขอรับ! ทั้งสองชิ้นนี้เป็นของภรรยากับลูกชายข้าจริงๆ” ซานหลางพยักหน้ารัวเหมือนลูกเจี๊ยบจิกข้าวสาร สีหน้าทั้งดีใจทั้งโล่งอก

น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความมั่นคงและเด็ดเดี่ยวเกินวัย ยิ่งตอกย้ำให้หรงจิ้นเหวินเจ็บลึกในอก แต่ในขณะเดียวกันก็คล้ายกับมีแสงไฟถูกจุดขึ้นในความมืด ก่อนที่หัวใจของเขาจะเย็นเยียบอีกคำรบเมื่อได้ยินคำถามของลูกสาวที่ตนเคยมองว่าไม่เอาไหน “ท่านพ่อเจ้าคะ ท่านมั่นใจจริงใช่หรือไม ่ ว่าหรงเจี้ยนคังกับหรงเจี้ยนซู่คือบุตรของท่านจริง”

แค่เพราะดวงตาคู่หนึ่งที่คุณปู่เย่ชอบ เป็นแค่ตัวแทนที่เขาฝากความคิดถึงลูกสาวไว้เท่านั้น จะเป็นอะไรได้? ไม่ใช่แค่ซูหราน แม้แต่เย่ซือเหยียนก็สู้เธอ "ทายาทตัวจริง" ไม่ได้ เธอต่างหากที่เป็นคุณหนูใหญ่เย่ตัวจริง!

่ ให้บุตรอนุมีสิทธิ์เท่าเทียมกับบุตรของภรรยาเอก พ่อเองก็ยินดีสนับสนุนเขา" เย่หลีขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะกรีดร้องอย่างไม่พอใจ "ไม่จริง! ท่านพ่อนี่ท่านก็รวมหัวกันหลอกข้าหรือ ข้าเป็นบุตรสาวที่เกิดจากภรรยาเอก ท่านควรสนับสนุนข้า เหอะ ก็ได้ ข้าจะยอมให้นางแต่งไปเป็นชายารอง ส่วนข้าต้องเ ป็นชายาเอก"

ฉัตรชัยมองทั้งสองสาวสลับไปมาตาแทบไม่กะพริบ เขางงไปหมดแล้วไม่รู้ว่าใครเป็นใครกันแน่ “ไม่จริง! ฉันคือเมียพ่อเลี้ยงตัวจริง เธอกลับเข้าไปในบ้านเดี๋ยวนี้” น้ำฟ้าสั่งน้องสาว

“อย่ามาโกหก! ฉันรู้ความจริงเรื่องลูกแฝดหมดแล้ว ถ้าจะตอแหลไปตอแหลที่อื่น ไม่ใช่กับฉัน” “มันจะมากไปแล้วนะคุณพุก ถ้าฉันมีลูกจริงๆ แล้วคุณจะมั่นใจได้ยังไงว่าเด็กที่คุณพูดถึงเป็นลูกคุณ อย่าลืมสิว่าถ้าคุณลองไปนอนกับคนอื่นได้ แล้วทำไมฉันจะทำบ้างไม่ได้”

"ใช่ ฉันคืออาของเธอ อาแท้ๆ ฉันคือน้องชายแท้ๆ ของพ่อเธอ" "ไม่จริง เป็นไปไม่ได้ !" "แต่จะบอกว่าแท้ขนาดนั้นก็คงไม่ได้หรอก เพราะเราคนละแม่กัน พ่อของเธอน่ะเป็นลูกเมียหลวง เป็นลูกของเมียในทะเบียน ส่วนฉันเป็นลูกของเมียที่ไม่มีทะเบียน เรียกง่ายๆ ก็...ลูกเมียน้อย"